Nore dress in jungle-style

for English, scroll down

Net terug van een heerlijke reis naar Belize (hopelijk binnenkort een verslag daarover op onze familieblog!). Back to reality, ook wel een beetje, en dat valt me best zwaar. Belize was zalig. Wij met z’n viertjes samen. De kids moesten er wat inkomen, maar na een paar dagen was dat in orde, en zeker toen we op een paradijselijk eilandje in Glovers Reef terecht kwamen, dat we amper moesten delen met anderen. Het was ‘back to basics’, maar we hadden het gevoel dat we werkelijk alles hadden wat we nodig hadden. Zonder internet en telefoon, en dat voelde als een enorme bevrijding, gek genoeg. Wij en de natuur. Lezen, snorkelen, zwemmen, niksen, praten, denken. Nadenken over het leven en mijn leven, dingen in perspectief zien, en daarnaast ook: beseffen hoe geabsorbeerd ik ben door het www… Ik wil graag mild zijn voor mezelf, ik ben bijlange niet perfect. Maar ik voelde wel heel sterk dat ik het anders wil. Ik moet er alleen nog uitgeraken hoe. Een evenwicht zoeken. Ook met deze blog dus, want hoewel ik niet zo superactief ben, merk ik wel dat het me bezighoudt en soms meer dan ik zou willen, of niet op de manier waarop ik dat helemaal in het begin bedoeld heb. Ik mis dat gevoel wel een beetje, alsof ik een beetje het contact verloren ben met hoe ik het initieel zag. Meer mezelf en niet enkel naaien, meer contact met lezers, waarvan ik nu het gevoel heb dat ik ze ‘verwaarloos’ terwijl ik natuurlijk niks liever wil dan dat niet te doen. Er actief over nadenken is een begin, en het hier ook even neerschrijven maakt het ook meer ‘echt’. Ik bekijk nog wel hoe het verder gaat. Aan naaisels is er voorlopig alleszins geen gebrek, want de weken voor onze reis heb ik bijna niks anders gedaan dan naaien! Voorlopig dus geen herfstgerief hier, ook al komt de herfst eraan. Ik blijf nog liever even in zomerse sferen 😉

lilliepawillie Nore dress (1)

Begin juli maakte ik, meteen nadat het patroon gelanceerd werd, deze Nore dress. Ik kon niet wachten tot het papieren patroon via m’n mama in Amerika belandde, want wilde sowieso een exemplaar maken en had toen net de Dresses Contest gezien op de Monthly Stitch. Daarvoor was ik wel net te laat, maar dat is ook maar wat het is. (Ik won trouwens de 2e prijs bij de ‘New To Me’ wedstrijd met mijn Kochi Kimono, daar ben ik erg trots op!) Hoewel ik toen al foto’s nam, kwam ik niet tot bloggen, en in Belize vond ik een betere setting voor foto’s 🙂 Aan jungle is er daar geen gebrek. Deze foto’s nam ik bij de Xunantunich Maya tempels, een indrukwekkend staaltje geschiedenis uit de Maya cultuur die in grote delen van Belize heel aanwezig was en is.

Ik wist ook meteen dat ik dit stofje wilde voor de jurk. Het lag al lang in m’n kast te wachten op het perfecte project. Al werd het verdomd moeilijk, want ik had maar 1 meter en met een print erop kan je niet zomaar knippen hoe je wilt. Het vergde heel veel gefoefel en onorthodox knippen om het eruit te krijgen, maar het is gelukt 🙂 Geen stof over voor beleg voor de hals, voor de voering van de zakjes, en de achterkant van het rokdeel bestaat uit 2 oneven stukken, waarvan 1 deel zelfs tegen de richting van de print is. Maar ik durf te denken dat het niet zou opvallen als ik dat niet zou gezegd hebben 😉 Manlief bevestigt dat alleszins en ik wil hem deze keer graag eens geloven 😉

 

lilliepawillie Nore dress (16)

De jurk is helemaal niet moeilijk te maken, zit makkelijk, en is volgens mij ook best flatterend. Ideaal gerief voor mij dezer dagen, hij werd al veel gedragen!

In Xunantunich droegen wij, het meisjes-team van het gezin (3/4 dus ;-)) allemaal een Compagnie M outfit. Meer over de dochters-outfits in een volgende post!

 

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern: Nore dress – Compagnie M
stof/fabric: 2nd hand

 

We just got back home from a wonderful vacation in Belize. Back to the reality of daily life, and I must say I don’t find that easy. Our time together in Belize felt like heaven. Just the 4 of us, in those amazing surroundings. Although it took the kids a few days to adjust, once we were past those days, we had the greatest time. Especially once we were on a remote tiny little island in Glovers Reef, where there were hardly other people. It was back to basics, but we felt like we had all we needed. There was no internet nor telephone connection, which felt like being free after a long time. Strange to realize that. It was just us and nature. Reading, snorkeling, swimming, doing nothing, talking, thinking, … Thinking about life in general and about my own life, seeing things in perspective. And also: realising how much I am absorbed by the world wide web… I want to try and be mild for myself, as I know I am not perfect at all and don’t have to be. But I felt so strongly that I want to make some changes. I just need to figure out how exactly, how to find a better balance in life in general. Also with this blog, because even though I’m not the most active blogger, I sometimes feel like it is more on my mind than I would like or than I intended when I started. I sometimes miss the feeling I had about it when I started, almost like I don’t feel the same connection anymore. I feel like it used to be more like me. And I feel like I had more time to connect with my readers, who I value very much obviously, and with other bloggers at the same time, since I have almost no time left to read blogs, something I felt was very inspirational to me. So I want to rethink about my blogging a bit, although I do not yet know how or what to change. Time will tell 🙂 For now I still have a lot of projects to blog about, as I did a lot of sewing in July! So no autumn makes yet, but I’m sure I’m not the only one who wants to stay in the summervibe a little longer 🙂 And otherwise it might just be an inspiration for next summer, who knows… 

Beginning of July, right after the pattern was launched, I made this Nore dress. I couldn’t wait untill the paper pattern arrived here in the USA through my mom, because I wanted to make a dress and wanted to fit it in in the dresses contest on The Monthly Stitch blog. I was too late to do that, but I didn’t really care as I ended up with a nice dress after all 😉 (And… I won 2nd price with the ‘New to me’ contest with my Kochi Kimono, and am very proud of that!). Although I had already taken pictures around that time, I didn’t get to blogging anymore, and in the meantime I found a better setting for pictures in Belize 😉 More than enough jungle there! These pictures were taken on the Xunantunich Maya temples, an impressive piece of history and Maya culture, right in the middle of a piece of jungle forest near San Ignacio in Belize, a country with a lot of Maya culture by the way. 

I also immediately knew I wanted this fabric for the dress. I had it in my stash for a verrrry long time, waiting for the perfect project. It was almost impossible to get the whole dress out of it, as I only had 1 meter (a little more than a yard) and with a print like this you can not just cut anywhere or anyhow. I took me a lot of very unorthodox and craziness to get it out, but hooray for myself, I made it work! No lining of the neckline or sleevelines, a different fabric for the pocket lining and even an invisible piece of 1 pocket itself, and to make it even “better”: the back of the skirt in 2 different and asymmetrical  pieces (1 even cut in the wrong fabric direction). But… I dare to think you wouldn’t really notice that if I wouldn’t have told you this? At least that’s what my dear husband tells me, and for once I am very willing to believe him 😉 

The dress is not hard to make at all, is is very easy and comfortable to wear, and I think it is a flattering design. Ideal, no? I have worn it already many times! Here in Xunantunich we, the girls-team of the family (3/4 to be clear ;-)) is wearing a Compagnie M dress by the way! More about my daughers outfits in a next blogpost! 

 

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated

Advertenties

Ch-Ch-Changes blogtour

for English, scroll down

ch ch changes

Vandaag neem ik voor het eerst deel aan een blogtour georganiseerd door een Amerikaanse blogster, ‘Sewing By Ti’. Elke maand is er een nieuwe blogtour rond een bepaald thema, en kan je je opgeven om deel te nemen. Dat vind ik wel fijn, en de thema’s spreken me eigenlijk ook wel aan. Deze maand is het thema, zoals jullie al konden afleiden uit de titel hier, Changes. Veranderingen dus, als in de zin van transities. Vrij te interpreteren, maar aan veranderingen hier geen gebrek.

Dezer dagen zijn twee ‘transities’ het meest voelbaar in mijn leven, de ene al ‘nieuwer’ dan de andere. Meest voor de hand liggend is natuurlijk van lente naar zomer. Het wordt hier steeds warmer, al hebben we ook nog best wel gure en frisse dagen. En goed zomergerief ontbreekt wel een beetje in mijn kast, althans: makkelijk draagbaar, kinderhandjesproof, en toch mooi zomergerief. Wat dan weer naadloos aansluit bij de tweede grote transitie in mijn leven, ook al is die dan niet meer zo ‘vers’ als de eerste. Deze week was het een jaar geleden dat we van België naar Amerika verhuisden. Van werkende mama in een grote sociale en familiale kring en een best ruim en fijn huis op een leuke plek, naar fulltime mama en huisvrouw zonder bekenden rondom me, zonder kat, zonder auto, in een huis dat een pak kleiner is, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Mijn leven is erg drastisch veranderd en ook al is dat nu al een jaar, toch voel ik dat nog elke dag. Ook in mijn kleerkast dus! Want de kledij die ik voorheen droeg om te gaan werken, overal heen te gaan, enz., die komt eigenlijk de kast weinig uit. Thuis rondlopen in je mooiere kleren, dat doe ik precies niet, ook al zou daar in se niks op tegen zijn natuurlijk. Maar wassen en koken en opruimen en kinderen achternazitten en al die dingen waarmee mijn dagen gevuld zijn, dat gebeurt toch allemaal net iets ‘handiger’ in gewone, makkelijke kledij. Die liefst ook goed wasbaar is, want die kleine smoezelige vingertjes vol eten of zand of klei of …, die kunnen snel veel vuil maken! Niet veel delicate stofjes dus. En omdat we hier geen auto hebben en ik alles met de fiets doe, moet het ook allemaal zo fietsproof mogelijk zijn. Dingen zoals een kokerrok of niet rekbare jurken of zo blijven dus doorgaans ook hangen.

lilliepawillie chataigne en norahs dresses changes blogtour (8)

Wat ik dus nog wel kon gebruiken, waren makkelijke en zomerse kleren. Zoals de burda jurken die ik recent naaide. En zoals de t-shirt en short die ik voor deze blogtour naaide. (Makkelijk, als je eigenlijk gewoon kan naaien wat je al wilde en dat kan inpassen in het blogthema ;-))

lilliepawillie chataigne en norahs dresses changes blogtour (9)De t-shirt maakte ik eerst. Daarvoor had ik al een hele tijd het meest recente patroon van Lieveke en Zus op het oog, de Norah’s dresses Junior High Dress. Ik wilde die in een luchtig stofje maken, en dacht daarbij aan deze double gauze, die ik ook als voering gebruikte voor de Laure jurkjes van de meisjes. Ik wilde echter geen rits op knopjes of zo op de achterzijde, en wilde iets dat wat ‘anders’ was. Dus hackte ik het patroon een klein beetje. Ik diepte de rug een flink stuk uit, en voegde een lintje tussen. Het stofje waarmee ik dit bloesje voor Sia maakte, had een prachtige zelfkant, die ik had bijgehouden om nog iets mee te kunnen doen. Dit was de ideale gelegenheid. Het was de bedoeling dat ik het lint zou kunnen strikken, maar het is helaas net iets te stijf geworden door het voeren, dus knoop ik het maar en hangt het los. Misschien niet ideaal, maar het heeft nog wel iets. De kleurtjes blijven in elk geval even schoon 🙂

lilliepawillie chataigne en norahs dresses changes blogtour (11)lilliepawillie chataigne en norahs dresses changes blogtour (15)lilliepawillie chataigne en norahs dresses changes blogtour (10)

Ik verbreedde het patroon naar de heupen toe stevig, dus de shirt zit erg los, zoals ik dat wel graag heb. De nepen zijn eigenlijk te hoog voor mij. Het is dan ook een tienermodel, en doorgaans hebben tieners nog geen twee kinderen gedragen en gevoed, in tegenstelling tot mezelve intussen 😉 Die borsten van mij zijn daardoor qua volume ook niet bepaald nog wat ze geweest zijn 😉 Nog een transitie, amai, ik ben nogal in thema vandaag!

lilliepawillie chataigne en norahs dresses changes blogtour (3)

Een short maken was ook deel van mijn Me Made May voornemens, waarover later nog wel eens meer. Plus het was een beetje een uitdaging omdat ik echt geen shortendraagster ben. Ik droeg dat namelijk zo goed als nooit, al kan dat ook gelegen hebben aan het feit dat ik geen geschikt model vond, en dat ik ook wel echt niet in een short kon gaan werken. Enfin, ik heb dus op vele vlakken gescoord hiermee 😉

Ik koos voor de Chataigne van Deer & Doe. Dat patroon komt trouwens zeker op mijn lijstje van interessante patronen voor shorts, waar ik intussen aan begonnen ben, in navolging van de broekenversie. Ik vond het een mooi en apart model, met de plooitjes op het voorpand en de heupband in de vorm van een driehoek, en ik hoopte dat het ook flatterend zou zijn. Ik denk dat het resultaat er wel best mag zijn, al liep dat niet geheel zoals verhoopt.

Ik nam op basis van de maattabel maat 44, de op 1 na grootste maat. Ik denk achteraf bekeken dat ik misschien een 42 had moeten nemen, maar ben niet helemaal zeker. Er was alleszins iets grondig mis met het kruis van de broek. Ik had er een foto van moeten nemen, maar heb er niet aan gedacht. Het midden van de tailleband, de punt van de driehoek dus, stond naar voor en de short maakte echt een vreemde bubbel daaronder, er zat daar teveel stof. Dat gaf echt een heel raar zicht. Een testversie was beter geweest, maar tijd heb ik nu echt wel niet teveel, en dus doe ik meestal niet aan testversies. En ik had geen tijd meer voor een nieuwe versie… De meest propere manier zou geweest zijn om die hele tailleband los te tornen en een nieuwe te knippen die smaller was, en de middenvoor naad ook in te nemen. Maar ooh, daar had ik zo hard geen goesting voor! Ik heb het dus volledig onorthodox gedaan: een stukje losgetornd, de middenvoor-naad redelijk hard ingenomen, de heupband in twee geknipt, en dan gekeken hoeveel eraf moest om te passen aan de nieuwe breedte van de short. En dan er gewoon terug aangezet en gedaan alsof er niks aan de hand was. Dat ziet er dan ongeveer zo uit, voordat de voering van de tailleband eraan gezet wordt:

lilliepawillie chataigne en norahs dresses changes blogtour (7)

Wie het patroon niet kent, zal het misschien niet storend vinden, hoop ik dan 😉 En met deze aanpassingen zit de short in elk geval goed, en dat is het belangrijkste 🙂 Ik nam ook een klein beetje in aan de zijnaad, maar niet veel. Op deze foto’s zie je het zonder de losse t-shirt, zodat de short wat duidelijker is.

Zo kom ik dus aan deze outfit. Beide stofjes zien er nogal kreukelig uit, ook al had ik ze wel gestreken nadat ze af waren. Terwijl ik normaal gezien ook niet aan strijken doe. Nee, dat lezen jullie goed. Ik strijk niks. Ik heb leukere dingen te doen in mijn vrijetijd, en er heeft nog nooit iemand iets van gezegd. Ik las trouwens een artikel dat strijken slecht is voor het milieu omdat het zoveel energie verbruikt. Ik zou u dus alleen maar kunnen aanraden om er ook mee te stoppen 😉

lilliepawillie chataigne en norahs dresses changes blogtour (12)Wie goed kijkt, ziet ook dat ik niet zomaar eender welke tas had gekozen voor mijn koffietje… Nog zo’n verandering: ik drink koffie om de vermoeidheid overdag wat de baas te kunnen. In een tas die ik van m’n lieve collega’s kreeg ter herinnering aan onze werkplek 😉

En om toch nog te eindigen met wat dingen in het thema van de dag, kan ik u nog verklappen dat deze fotoshoot geen sinecure was. Elke minuut werd ik wel onderbroken door geruzie, om de poep te gaan kuisen, een natte broek, kindjes die mee op de foto willen, enz. Ik wilde een stofje als mooiere achtergrond, maar het kostte teveel tijd en moeite om dat goed te krijgen, omdat ik de schaduwen en het licht niet zo goed kreeg, en daardoor werd het geduld van de kids al hard genoeg op de proef gesteld. Het is dus wat het is, met die foto’s van mij 🙂 En op het einde deden we nog een paar foto’s voor de grap, tot groot jolijt van de kids!

Wil je zien wat de andere deelnemers aan de blogtour deden met dit thema, kijk dan zeker hier:

Sunday, May 1st- Sewing By Ti  😀, Tenille’s Thread

Monday, May 8- Sewing By Ti
May 9th- Sewing By Ti
May 10th- Sewing By Ti
May 11th- Lilliepawillie *** YOU ARE HERE
May 12th- Sewing By Ti

Monday, May 15th- Anne Mari Sews
May 16th- Mahlica Designs
May 17th- Ma Moose
May 18th- The Fairy Dust Bin
May 19th- Harper + Lu

Monday, May 22nd- Margarita on the Ross
May 23rd- Very Blissful
May 24th- Creative Counselor
May 25th- Doodle Number 5
May 26th- Ade Says

Sunday, May 28th- Sew Like a Sloth
May 29th- Anne Mari Sews
May 30th- Stitching and Making

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern:
– short: Chataigne shortsDeer & Doe (bought at the Stitch Sew Shop)
– t-shirt: Norahs dresses Junior High DressLieveke en Zus (only in dutch)

stof/fabric:
– short: denim linen blend indigoMichael Levine Fabrics
– t-shirt: double gauze solid ivoryMichael Levine Fabrics

 

Today I’m joining for the first time in one of the monthly blogtours organized by American blogger ‘Sewing By Ti’. Every month she organises a blog around a certain theme, and you can chose if you join or not. I like that free choice and I like the broad themes, such as the one for this month: Changes. Because it so happens that I am not short of changes in my life here 😉

These days I mostly feel 2 transitions, one being more new than the other. The most obvious change is the one from spring to summer. It’s getting warmer and warmer, even though we still have our cold and grey days here as well. Good summer clothing is sort of a gab in my closet, in the sense of : easy wearable, kids proof, and still pretty looking summer clothing. Which brings me to the other big transition in my life. This week it was exactly one year ago that we moved from Belgium to the USA. From working mom with quite a big social circle and family around us, in a nice and spacious house at a nice place, to fulltime mom and housewife without anyone I know around me, without cat, without car, in a much smaller house, and so on. My life changed so much, and even though it’s been a year, I still feel it everyday. Also in my closet! Because the clothes I wore to go to work, to friends/family, … are not the ones that I wear a lot here. Being at home, cooking, cleaning, doing laundry, playing with the kids, and all those things that fill my days, are easier done in comfy, easy clothes. Preferably washable, because these tiny kids fingers full of dirt, food, sand, clay, … can make your clothes dirty in a second! So I prefer not to wear delicate fabrics. And since we don’t have a car here, and do everything by bike, I really need bike-proof clothing as well. Pencil skirts, skirts or dresses without any stretch, … mostly stay in my closet instead of being worn.

So I could use some easy summery clothes, such as the Burda dresses I made recently. And such as the short and shirt I made for this blogtour. (How good is that, if you can fit a blogtour into your normal sewing plans!)

I made the t-shirt first, it is a pattern hack of a Belgian sewing pattern that I laid my eye on, the Norahs dresses Junior High Dress (only in dutch). I wanted to make it in a very airy fabric, and had this double gauze solid in mind, which I also used to line the Laure dresses for the girls. I didn’t want to have a zipper or buttons on the back, so decided to hack the pattern a little. I deepened the back a lot, and added a ribbon made of the selvage of the fabric I used for this Laure hack shirt. I had kept that as I liked the colors so much, and this seemed the perfect occasion to use it! I meant to be able to make a bow in it, but the ribbon ended up too stiff, so I just knot it and leave it like that. Maybe not ideal but I like it anyway.

I widened the pattern from bust till hips, so that it has a very loose fit, just the way I like it. The bust darts are a bit too high, but since the dress is intended as a teenage dress, and the average teenager hasn’t carried and fed 2 kids, I guess it makes sense that the darts still are a bit higher. Which makes me think I am really very much into this theme, with the body changes as well, having much less volume in the chest area than a few years ago 😉

Making shorts was also part of my Me Made May challenge, on which I will blog later on. I am not a shorts-wearing person, I even don’t think I had one other (decent) pair. I never found a model I liked, couldn’t wear shorts to work as well, and just didn’t think shorts were flattering to my figure. So I’m definitely making a huge change here as well, by making shorts!

I picked the Chataigne shorts from Deer & Doe. A pattern that I will most certainly include in my list of interesting shorts patterns, where I started working on, after finishing this post about pants patterns. I liked the design, with the inverted pleats and the triangular waistband, and hoped it would be flattering. I think the result is good, although the process to get there was not as I had hoped for. Based on the measurements I took size 44. In hindsight I think I might have been able to use size 42, but I’m not sure at all. But I am sure about the fact that something was very off with the crotch when I had almost finished the shorts. There was too much fabric right underneath the point of the triangle, and it looked bubbly and really strange. Not wearable in fact. I should have known better and made a muslin first, but my shortness of time makes me skip that step, even though I have to bear the consequences obviously… No time for a second version left, so I had to do something with this version. The best way would have been to tear the whole waistband off, to cut a new one, and to adjust the middle seam of the front. But I just couldn’t bring myself to that, so I did it completely unorthodox: tear a little bit out in the middle, take in the middle seam, cut the waistband in 2 and measured it to fit the shorts front again. Then stitched it all back together and pretended nothing had happened 😉 I hope someone who doesn’t know the pattern will not see it, and even then the result is a shorts that fit me fairly good, and that’s what I was aiming for.  

So that’s the story of how I ended up with this outfit 🙂 The fabrics look quite wrinkly, even though I had ironed them after finishing the garment. And you must know I just don’t do ironing. As in: never. I prefer doing other things in my free time, and no one ever noticed or said anything. I even read an article (in dutch) that explained why ironing is in fact bad for the environment as it uses so much energy. So I can only suggest you to join me in my everlasting ironing-strike 😉

If you look closely, you can also see that I did not just pick any random mug to drink my coffee. Which by the way is also a change, since I (almost) never drunk coffee back in Belgium, but now ‘need’ it to get rid of my tiredness during the daytime… This mug was given to me by my lovely colleagues of my job in Leuven 🙂

And to end in theme, I can add that doing this photoshoot wasn’t that easy. I was interrupted a million times because of fights, to clean after they used the bathroom, for a wet pants, kids who were running in the pictures, … It was difficult to concentrate on the pictures, and in the end gave up a little, so it is what it is 🙂 The kids and I ended with some goofy pictures, lots of fun and smiles, and isn’t that what it is all about in life?

If you want to see what the other bloggers did with this theme, make sure to go and check their blogs:

Sunday, May 1st- Sewing By Ti  😀, Tenille’s Thread

Monday, May 8- Sewing By Ti

May 9th- Sewing By Ti
May 10th- Sewing By Ti 
May 11th- Lilliepawillie *** YOU ARE HERE
May 12th- Sewing By Ti

Monday, May 15th- Anne Mari Sews

May 16th- Mahlica Designs
May 17th- Ma Moose
May 18th- The Fairy Dust Bin
May 19th- Harper + Lu

Monday, May 22nd- Margarita on the Ross

May 23rd- Very Blissful
May 24th- Creative Counselor
May 25th- Doodle Number 5
May 26th- Ade Says

Sunday, May 28th- Sew Like a Sloth

May 29th- Anne Mari Sews
May 30th- Stitching and Making

 

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

 

#happythings2017 – week 6

for English, scroll down 

Vandaag de laatste editie, op deze blog dan toch, van #happythings2017. Een poging om de mooie momentjes van alledag, de kleine (en soms grote) gelukjes van alledag, ook fotografisch vast te leggen. Ik heb ervan genoten, het deed me meer stilstaan bij al die kleine momentjes, en maakte zelfs dat ik het gevoel had meer te kunnen genieten tout court. De lastige dagen of momenten kunnen soms zo nazinderen dat al die leuke dingen even naar de achtergrond verdwijnen, denk ik. Of ze blijven gewoon meer hangen, terwijl al die kleine leuke dingetjes zo snel verloren gaan. Dus voor mij was dit alleszins een succesje eigenlijk 😉 Ik ga proberen om deze rubriek verder te zetten op onze ‘familieblog’, maar denk dat elke week een beetje te hoog gegrepen zal zijn. Maar we zien wel! Op deze blog staan de komende weken redelijk wat naaidingen gepland, waaronder een mini-reeksje over interessante patronen voor broeken, shorts, waarschijnlijk ook badpakken/lingerie, en later ook nog over winterjassen. En nu maandag kan je zien wat ik maakte voor deze naai-uitdaging. En oh ja, Me Made May komt eraan! Ik ben druk bezig, zoveel is zeker 😉 Dus hopelijk komen jullie nog eens kijken de volgende weken 😉

Deze keer blik ik dus terug op de voorbije week, tot en met Pasen. Het was hier ‘spring break’, en de kids hadden een weekje vakantie. Extra druk, maar eigenlijk ook heel leuk omdat alles wat meer relax was. Al is het altijd ook wel goed om terug tot de orde van de dag te komen, met wat meer structuur!

lilliepawillie_happythings_week6 (8)

lilliepawillie_happythings_week6 (9)

lilliepawillie_happythings_week6 (10)

We beginnen met bloemenpracht. In onze eigen tuin dan nog wel. Vorig jaar in de lente waren we hier nog niet, dus we waren blij verrast toen vorige week de boom in onze voortuin zo prachtig in bloei kwam te staan. Ik heb nog nooit zo graag aan tafel gezeten, en heb me compleet uitgeleefd met mijn fototoestel! De eerste foto nam ik met een speciale functie op mijn toestel die de kleuren eruit laat ‘poppen’ of zoiets. De laatste foto is niet echt hoe ik het wilde, maar geeft toch een beetje een beeld van het uitzicht 😉 Telkens als al dat roze in mijn blikveld kwam, voelde het leven even alsof ik een grote roze bril ophad, letterlijk en figuurlijk! De bloesemblaadjes beginnen nu trouwens te vallen, waardoor we bijna een roze grasperkje hebben!

lilliepawillie_happythings_week6 (11)

lilliepawillie_happythings_week6 (5)

We gingen met m’n broer, die op bezoek was, op daguitstap naar ‘The Great Falls’, op amper 20 minuutjes rijden. Een stuk van de Potomac rivier waar er een hele reeks watervallen is, groter en klein, omdat de rivier er heel sterk daalt op een kleine oppervlakte. De bovenste foto is wel van m’n smartphone, maar geeft een goed beeld. Indrukwekkend om te zien, en nog meer omdat het er plots vol met roofvogels zat. Het bleken achteraf kalkoengieren, ‘turkey vultures’. Wij als natuurliefhebbers, en mijn broertje, ooit in zijn jeugd een halve ornitholoog in spe, vonden dat de max! Gelukkig had ik mijn grote lens meegenomen en kon ik ze al bij al relatief scherp fotograferen.

lilliepawillie_happythings_week6 (6)

lilliepawillie_happythings_week6 (7)

Deze foto’s nam ik aan het einde van die uitstap. Sia als een halve diva met de zonnebril van m’n broer, en Rosanne compleet uitgeteld in de (huur)auto. We hadden allemaal echt een leuk dagje, en het was ook heel plezant om zien hoe Sia echt dol is op het familiebezoek 🙂

lilliepawillie_happythings_week6 (1)

Deze foto nam ik met de smartphone. Ik was met de kids op uitstap gegaan vrijdag, een beetje een ingeving van het moment. Het was z’n schoon weer en ik wilde iets doen. Dus gingen we terug naar old Town Alexandria. Ik deed nog een tussenstop in de Sew Stitch Shop (ooops) en daarna hebben we daar aan het water rondgehangen, gepicknickt, … De rugzak zat al vol dus de spiegelreflexcamera kon er echt niet meer bij zo op de metro en bus. Maar deze foto kan ik niet achterwege laten omdat zowel Lode als ik precies vinden dat dit beeld echt helemaal Sia is. Hoe zij is. Dat valt verder moeilijk in woorden uit te leggen. Maar als ik het zie, voel ik me helemaal warm vanbinnen, en vol liefde voor dat bijzondere  kind van ons.

lilliepawillie_happythings_week6 (3)

Onze kids zijn helemaal into fietsen! Sia was haar eerste echte fietsje ontgroeid, dus kreeg een nieuwe fiets 2 maanden geleden. In haar lievelingskleur blauw! Daarmee ‘sjeest’ ze door onze straat, zonder angst (ze is voor niks bang…) en zo snel als ze kan! Dolle pret!! Op deze foto was ze in volle actie 🙂 Hier kunnen veel kindjes van die leeftijd trouwens nog niet fietsen, dus ze krijgt vaak bewondering, een extra motivatie voor haar om nog harder en sneller te fietsen 😉 Ook kleine zus heeft eindelijk door hoe ze met haar loopfietsje moet fietsen, en wilt sindsdien letterlijk constant gaan fietsen. Ik heb uiteindelijk haar loopfietsje aan een slot moeten hangen omdat ze elke minuut dat ze aan m’n aandacht ontsnapte, aangreep om snel naar buiten te lopen en te gaan fietsen op straat…

lilliepawillie_happythings_week6 (2)

Rosanne heeft niet alleen een voorliefde voor fietsen ontwikkeld, maar ook haar helmpje is haar beste vriend. Soms wilt ze dat gewoon niet afzetten! Zo liep ze er onlangs een paar uur mee rond, wilde ze er al mee gaan slapen, enz. Hier lag ze er dus mee in de zetel, al sabbelend op een lolly die ze gescoord had bij een ‘egg hunt’ (hier doen ze ‘egg hunts’ met een hele bende op Pasen, en dat zijn dan plastic eitjes waarin iets verstopt is). Het lijkt me compleet oncomfortabel, maar eigenlijk vind ik het geweldig dat ze zo gewoon haar eigen ding doet en zich dat allemaal niet aantrekt. Een van haar meest gebruikte uitspraken de laatste weken is niet voor niks ‘als ik nee zeg, zeg ik nee’ of ‘als ik ja zeg, zeg ik ja’, of ook ‘als ik het wil dan wil ik het’, enz. 😉 Een karakterke!

lilliepawillie_happythings_week6 (4)

Een klein karakterke dat echter ook weer zo snel groot aan het worden is! De paasklokken/paashaas heeft namelijk haar ‘tutu’ (spreek uit: toetoe) meegenomen. Haar tutje dus, maar dat woord zegt haar niks. Intussen lijkt ze erover, maar het was een waar drama en enkele slechte nachten voor ons allemaal. Deze foto nam ik enkele uurtjes voordat ze haar tutu weggaf. Ik moest namelijk zelf best wel slikken. Zo een tutje, dat gaf me toch nog steeds het gevoel dat ze mijn klein babietje was. Dat is ze eigenlijk nog altijd een beetje, zelfs met haar dikke 3 jaar, maar toch een beetje minder. Een soort van mijlpaal of zo! Deze foto is zo lief, ze lag zo schattig tegen mij en het lukte net om dit ook op camera vast te leggen als ze zo schattig en lief keek… Mijn klein knuffelmieke! Dat ze nog maar lang een beetje klein blijft ook!

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Today I share with you the last edition of #happythings2017. An attempt to catch the beauty of everyday life, the little moments of happiness, on camera. I must say I enjoyed doing this. It made me more conscious of these little moments, and even made me feel like I could enjoy them more. Sometimes bad days or bad moments can mess with your mind, stay in your mental system longer, while the happy moments seem to be so quickly forgotten. So for me this was a succes, and I will try to keep this #happythings going on my other blog, where I write (in dutch!) about our family life here in the USA. On this blog I am planning some more sewing stuff. I am also working on a mini series about interesting sewing patterns for pants, shorts, probably bathing suits and lingerie, and later on coats. And Me Made May 17 is coming up too!

This time I am looking back at last week, until Easter. We enjoyed the sudden surprise of the tree in our front yard blossoming. We didn’t live here yet last year, so it came as a surprise. But everytime I looked at it, or sat at our table to eat or just sit, it felt like seeing the world through pink glasses (I hope that is also a saying in English?). We really enjoyed it soooo much, and I took millions of pictures of it!

We made a trip to he Great Falls park, just a 20 minutes drive, and we loved it! It was impressing to watch, and the turkey vultures that were flying around made it even better! We all are nature lovers, and I was lucky I had my camera with me to capture it as close as possible. Our daughters also enjoyed it. Sia looked like a diva with her uncles glasses, and Rosanne fell asleep in the car, a rare exception 😉

One picture of Sia both Lode and me like very much since it seems to capture exactly how she is. Difficult to express that better in words, it’s more about the feeling we get when we look at it. Just filled with joy and love for her!

The girls both like to bike too, it’s all they want to do lately! Sia got a bigger bike since she outgrew her first one. She loves going faster and faster and we love watching her 😉 Rosanne also loves it now that she found out how to ride her little walking bike. She even likes it so much I had to lock it because she used every minute out of my sight to run off and go bike on the street… She also loves her helmet and doesn’t want to put it off! she even tried to go to sleep with it! I like the fact that she doesn’t care what we think about that, she is a character! And it is cute as well, no? 😉

The last picture is one with her pacifier, a few hours before she gave it away to the Easter Bunny. the end of an era! It made me feel a little emotional as well. Now she really is not a baby anymore! I like the look she has, cuddling with me, on this picture. Don’t grow too fast, little one!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

 

#happythings2017 – week 5

for English, scroll down 

We hebben er alweer een fijn weekje opzitten. Tof toch, om altijd even terug te kijken, en zo te zien dat er telkens weer zoveel leuke momentjes waren. Lang niet alles staat immers op de foto! Natuurlijk is dat hier alles behalve rozengeur en maneschijn, maar in deze rubriek gaat het over de happy things, dus geen gezaag vandaag 😉

lilliepawillie_happythings2017_week5 (5)

lilliepawillie_happythings2017_week5 (4)

Begin deze week wilden we nog eens gaan zwemmen, maar omdat ze het echt een beetje te bont hadden gemaakt, had ik hen ‘gestraft’ door dat uit te stellen. Maar helemaal hardvochtig ben ik toch niet, durf ik te hopen. Dus haalde ik de mama-schmink nog eens boven, toppunt van plezier voor de meisjes. Ik blijf dat wel zo’n beetje speciaal vinden, hoe zo’n kleine petotjes er ineens dan zo ‘volwassen’ uit zien. Niet voor elke dag, maar af en toe is dat wel eens leuk 😉 Sia met haar blauwe kijkers, Rosanne met haar lange wimpers. Ik vind mijn kids toch schone madammekes 😉

lilliepawillie_happythings2017_week5 (6)

Sia is heel geïnteresseerd in vanalles en nog wat, waaronder kleuren. Ze leerde al via een netflix-reeks (storybots) hoe het komt dat de lucht blauw ziet, maar nu heeft Lode haar ook verteld over regenbogen en prisma’s en hoe dat allemaal werkt. Om het echt helemaal duidelijk te maken, heeft hij ineens ook een kleine prisma gekocht, tot groot jolijt van de meisjes. Daar hebben we al heerlijke momentjes mee gehad: luikjes toe, en dan maar zoeken en draaien met de prisma, tot we een mooie regenboog krijgen. En ik intussen oefenen met de camera!

lilliepawillie_happythings2017_week5 (7)

Sia, in Elsa-outfit,  als echte juf, zij het een met ongekamde haren 😉 En een aandachtige klas, ik vermoed dat dat een zeldzame luxe is voor de meeste juffen/meesters 😉

lilliepawillie_happythings2017_week5 (9)lilliepawillie_happythings2017_week5 (8)

Ik heb iets nieuws ontdekt: estate sales. Dat is een verkoop van de inboedel van een huis, of een deel ervan, en gebeurt wanneer de eigenaar gestorven is of verhuist. Ik weet niet of dat bij ons bestaat, en denk van niet. Het heeft ook iets raars en triest, vind ik persoonlijk. Zo tussen iemand z’n spullen staan rommelen, alles wat iemand doorheen z’n leven heeft verzameld, … Maar het leuke daaraan is dat het de ideale manier is om schatten te ontdekken! Een soort kringwinkel bij wijze van spreken, maar dan van 1 huis. Toevallig was ik, in een groep van de buurt waar we wonen, op een advertentie gestoten van een estate sale, en als ik doorklikte, kon ik al een deel van de te verkopen items zien. Wat bleek: dit was een very crafty lady, wiens inboedel verkocht zou worden. Stoffen, patronen, garen, borduurdingen, en ga zo maar door. Ook een reusachtige collectie schelpen, bijvoorbeeld, een piano en dozen vol partituren, enz. Ik ging er dus heen, en mijn hartje deed vele sprongetjes op die pakweg 2 uurtjes tijd, en ik voelde me de koning te rijk toen ik er wegreed! Binnenkort dus nog eens een post over kringloopliefde, met m’n vondsten erin. Voor nu een blik op 2 pareltjes: een groot geborduurd werk, en het boek ‘Alice in Wonderland’ in een uitgave van 1899, jawel…

lilliepawillie_happythings2017_week5 (10)

Sia met haar hakjes… Een echt juffrouwtje is ze dan, heerlijk om zien!

lilliepawillie_happythings2017_week5 (11)

Nog steeds grote liefde voor cavia Dusty 😉

lilliepawillie_happythings2017_week5 (2)

Vrijdag kwam m’n broer Daan aan, voor een bezoekje van enkele dagen. Sia en Rosanne (en ikke ook 😉 ), maar vooral Sia, was daar al wekenlang naar aan het aftellen, en ze taterde onafgebroken vanaf ze hem zag tot thuis en nog lang erna. Superschattig en mooi om bezig te zien. Zondag gingen we samen naar de zoo, een leuk uitje!

lilliepawillie_happythings2017_week5 (1)

lilliepawillie_happythings2017_week5 (3)

De laatste twee fotootjes zijn ook van in de zoo, we hadden het er naar onze zin 😉

Ziezo, weer een weekje happy things, en deze week zat ook al vol leuke momentjes 😉 Stay tuned voor de laatste editie volgende week 😉 En daarna misschien, als ik het kan volhouden, ook op onze familieblog.

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Another week of happy things, and I must say I quite like seeing that we have so many nice moments, that I am now also trying to capture. But there are many more happy moments than I could photograph! And obviously also a lot of not-so-happy moments, but that’s not what this is supposed to be about, luckily 😉

This week we started with a mommy-make-up session of the kids, something they really like, but we don’t do it that much. I find it fun but also a bit weird to see these little ones being so ‘adult’ all of a sudden. Sia with her big blue eyes, Rosanne with her long eyelashes. Pretty girls, those two. But of course, they’re my own, so who am I to say that 😉

The girls are interested in colors, and Sia already learned through a Netflix-series called storybots how the sky turns out to be blue. But now daddy told them about rainbow colors and white light, and he even bought a prism to demonstrate it. The kids are big fans of the prism! And it is kind of cosy as well, closing all the curtains, and trying to find the right light, and then suddenly all excitement when the rainbow colors appear on the wall or wherever 😉

Other nice moments are when the kids just are busy. Playing teacher to the dolls, dressing up like a big girl, cuddling our pets, … Also my brother came to visit us here in DC, which we really enjoyed. Sia had been talking about it for weeks, counting the days untill ‘uncle Daan’ arrived. When he finally did, she couldn’t stop talking to him, so cute to see! We went to the zoo together, a trip we all enjoyed.

I also discovered estate sales. Something that doesn’t exist in Belgium, as far as I know. I find it a bit strange, to go into a house and just look through a whole life, through all a person’s stuff. Like entering a life, and leaving no privacy for the person whose house it was. On the other hand, it is very common here, so I guess it is just a way of looking at things. And… not to forget: it is the perfect way to find treasures! I got really lucky last weekend, with an estate sale of a crafty lady. Soon I will show my treasures, but for now I will already show you 2 of them: a big embroidered piece, and a very old edition of Alice in Wonderland. Dated 1899! It made me soooo happy!!

So next week the last time #happythings2017, but maybe I will try to continue this on our other family-related blog (which is only in dutch). We already enjoyed a lot of things, so stay tuned 😉

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

#happythings2017 – week 4

for English, scroll down 

Naar goede gewoonte alweer rijkelijk laat, maar hier is dus de #happythings2017 rubriek van de voorbije week. Ik heb er wel plezier in eigenlijk, al slabak ik nogal hard met het meenemen van m’n reflexcamera. Maar we blijven proberen 😉 Na de 6 weken van de uitdaging (tel ik dat nu goed?) ga ik misschien wel proberen deze rubriek verder te zetten op onze ‘familieblog’, want ik merk dat het zeker bij m’n familieleden en vrienden wel in de smaak valt… dankjewel daarvoor trouwens 😉

De week begon goed, want we ontdekten een geweldig zwembad op fietsafstand. Geen (mooie) foto’s daarvan, maar de uitdrukking op hun gezichtjes en de aanhoudende vreugdekreetjes waren goud waard. Eerder die dag was ik Sia gaan afzetten op school. We waren zoals altijd weer nogal laat, en de kindjes zaten al in de kring. Het thema van de week was ‘het weer’. Sia mocht meteen naar buiten kijken en dan aan de klas rapporteren hoe het weer eruit zag en of ze buiten zouden kunnen spelen. Mijn klein meisje zo flink in het Engels bezig horen, dat vervulde me van trots! Die dag maakte ze in de klas een ‘windsok’, die ze zo fier als een gieter mee naar huis nam en die daarna aan onze voordeur hing:

lilliepawillie_happythings2017_4 (1)

Ik ga in herhaling vallen, en jullie bovendien allemaal jaloers maken, waarvoor m’n excuses alvast, maar mijn woensdagmiddagen zijn echt heerlijk. Een kleine drie uurtjes me-time, doen wat ik wil, waar ik wil… LOVE it (and NEED it 😉 ) Vorige week was het zalig weer, en reed ik met onze cargo bike via het Crescent Bike Trail naar het punt waar het kanaal en de Potomac rivier samenkomen, heb ik me daar op een bankje gezet in het zonnetje met zicht op de Potomac. Foto’s genomen, ditjes en datjes gedaan, op de laptop wat geschreven. Het was absoluut zalig.

lilliepawillie_happythings2017_4 (2)

lilliepawillie_happythings2017_4 (3)

lilliepawillie_happythings2017_4 (4)

Donderdag hadden we een Open House bij het World Bank Family Network, waar ik met de kids heen ging. In het hoofdgebouw van de Wereldbank is er echter een soort waterval, waar de meisjes dol op zijn. Die Open House vonden ze niet echt interessant (behalve de dessertjes dan), maar de belofte om nog effe naar de waterval te gaan was dat wel! Ze ontdekten daar echter in de waterloop naar de waterval toe allemaal stenen, en hebben zich een dik half uur onledig gehouden met die stenen. Geen idee of dat eigenlijk wel mocht, en ik vermoed dat sommige pauzerende wereldbankers wel eens raar opkeken, maar eigenlijk was het keischattig. In dat prachtige gebouw van papa z’n werk, waar het allemaal toch best serieus is, die twee zien opgaan in hun spel… Ik moest me heel even over de gêne zetten, maar eigenlijk was het toch vooral een mooi moment… Deed me denken aan het liedje van Bram Vermeulen, ‘ik heb een steen verlegd…’. De compleet doorweekte kleren, en gebrek aan reservekleren, tja, dat namen we er ook maar bij.

lilliepawillie_happythings2017_4 (6)

Zaterdag had Sia een verjaardagsfeestje bij een jongetje van haar klas, Markus, een van haar echte vriendjes en een jongetje dat, net als zij -dit jaar dan toch- misschien een beetje ‘anders’ is. Die twee vinden mekaar aan het ‘science center’ in de klas, ze delen dezelfde soort interesses, en dat is leuk. Markus z’n mama en papa hadden voor hem een doosje wormen gekocht, omdat hij op z’n feestje graag wormen wilde opgraven. Dus zaten ze daar met een paar kindjes rond een plantenbak met een hoop wormen in. Sia en Rosanne, die er ook bij was, vonden dat werkelijk het einde! Ze mochten allebei een worm mee naar huis nemen, en die beestjes werden meteen gebombardeerd tot nieuwe huisdieren, met naam en al: Tico (waar Sia dat haalt, blijft me een vraag…) en Elsa (Rosanne is wat makkelijker ;-)). Op deze foto Sia met Tico 😉

lilliepawillie_happythings2017_4 (7)

Het heeft heeeeeeeel veel overredingskracht gevergd om hen te overhalen die twee toch vrij te laten, en voor Rosanne ging dat gepaard met heel veel drama, nog tot en met de dag erna. Want ze miste Elsa, en ze wilde niet dat Elsa in de grond zat. Tja… Nu praten ze af en toe nog tegen hun wormpjes, over wie ik gezegd heb dat ze in dat stukje grond blijven en daar onze bloemetjes mooier zullen laten groeien… Weinig wormen die zo geliefd zijn, me dunkt…

Na dat feestje bezochten we nog een van de best bewaarde geheimen van de Cherry Blossom periode hier. Van onze buurman kregen we de tip om naar een buurt hier niet zo ver vandaan te gaan omdat daar de cherry blossoms zoveel mooier zijn en een pak minder druk bezocht dan die van DC zelf. Wij op onze fietsen daarheen, en inderdaad, hij had overschot van gelijk! Ik leefde me uit met mijn camera, zonder tien keer omver geduwd te worden of in de weg te staan, en we hadden een heerlijk dagje!

lilliepawillie_happythings2017_4 (5)

De week werd afgesloten met nog een topper, die er onverwachts bij kwam. Ik had ontdekt dat er op een uurtje metro, in Old Town Alexandria, een leuke naaiwinkel was, en wilde daar graag naartoe. Lode dacht eerst iets met de kids te doen, en ik zou daar dan heen gaan, maar heel last minute bedachten we ons en gingen we met z’n allen samen. Er is daar namelijk ook een Waterfront (soort jachthaven en water en zo), en het zonnetje scheen. Het werd een hele trip, maar het was het echt meer dan waard. De naaiwinkel was voor mij alsof ik even terug thuis in een van onze vele geweldige naai- en/of stoffenwinkeltjes stond, met geweldige patronen en prachtige stoffen. Oh wat was dat fijn!!

lilliepawillie_happythings2017_4 (8)

Ik heb zowaar geen enkele stof gekocht, maar wel een paar patronen, maar daarover later wel eens meer. Intussen beleefden de kids dolle pret met papa, Sia maakte een nieuwe vriendinnetje waarmee ze een hele tijd rondgekrost heeft, en toen we onszelf gingen trakteren op een ijsje, kwamen we nog een vriendelijke, maar ietwat speciale man tegen met zijn motor en zijn hondje, waarmee we een hele tijd gebabbeld hebben. Ik moet jullie niet vertellen dat ik nogal blij was toen hij het ok vond om zijn hondje, dat altijd meereist op zijn motor, dat brilletje op te zetten en het te laten fotograferen. Hij zette daarna zelfs de kids op zijn motor met hondje erbij. You’ve got to love those crazy Americans!

lilliepawillie_happythings2017_4 (10)

lilliepawillie_happythings2017_4 (9)

Zo, dat was het alweer. Rijkelijk laat, ik begon woensdag aan dit bericht, maar afwerken lukt dus pas vrijdagavond… Hopelijk volgende keer beter 😉

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Here’s another week of #happythings2017. The first picture is one of a windsock made by Sia. I had dropped her off at preschool, late as usual, and the kids were already sitting in a circle. Sia got to tell the kids about the weather outside, and whether they would be able to play outside. It made me so proud to hear my girl talk in English like that. That day she made this windsock, which she was so proud of herself and was hanging at our door. It made me smile when I looked at it… 
Later that week our babysitter came again on Wednesday afternoon, and I enjoyed my me-time again. I biked to the crossing point of the canal and the Potomac, and just sat in the sun with a view on the Potomac. Just sitting there and relaxing, doing what I wanted, … I enjoyed it so much!
The day after we had an Open House at the World Bank Family Network. I went there with the kids, but they weren’t that interested, at least until they discovered the desserts. They were however very much looking forward to going to the waterfall in the main building of the worldbank. There they started to play with the stones in the little ‘river’ It took me a little while to get over the feeling that it was ‘not done’ in such a serious institute, but when I got over that, I could enjoy them playing there, in that beautiful building. It made me think of a song by a Belgian singer-songwriter Bram Vermeulen, called ‘de steen’, which means ‘the stone’, about whenever you move a stone, that is a proof of your existence, where the river will never flow the same again, but will make a different way… Very beautiful lyrics!
On Saturday Sia went to a small birthday party of one of her little friends. He is, just as Sia is, into everything nature and science, and his parents bought him a few worms because he wanted to dig for worms on his birthday party. I really loved that, something different than all other parties and so pure as well. Sia and Rosanne loved it so very much, and they were oh so happy when they could take each their own worm back home. They adopted their worms as their new pets, and even gave them names: Tico (don’t know where she got that…) and Elsa (obvious where that comes from) and we had a very hard time to convince them to release them. It even caused a lot of drama for Rosanne, who missed her worm and wanted to keep it. Now they sometimes talk to the ground, and say hello to Tico and Elsa. How cute is that 🙂
Later that day we visited a well-kept secret of the cherry blossom period. One of our neighbors told us to go to a Bethesda neighborhood nearby, where the cherry blossoms would be prettier than those of DC itself, and it would definitely be less crowded. And he was right! We know where to go next year 😉 I enjoyed taking pictures, and the kids enjoyed running around. We had a lovely day!
The week ended with another highlight. I had planned to go visit a sewing shop in Old Town Alexandria, and Lode would take the kids somewhere. But a bit last minute we decided to go together. Lode would go to the waterfront and I could visit the sewing shop. It was quite a trip, but how we enjoyed it! The fabric shop made me feel like home! And walking around here was so nice. The kids had a great time too. When we went to get an icecream, we met a man on his motorbike with his dog, and talked to him for some time. Especially for me he was so kind to put his dogs sunglasses on, so I could take a picture, and he even put the kids on his motorbike with the dog. You’ve got to love those crazy Americans 😉 (for Americans who would be reading this: this is meant to be friendly! 😉 just saying…;-))

So it took me some time to write this, started on Wednesday but couldn’t get it finished… Hopefully next time a little sooner!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

#happythings2017 – week 3

for English, scroll down

We zijn al wel halfweg de volgende week, maar kom, beter laat dan nooit een overzichtje van mijn happy things van de voorbije week. En de volgende post wordt weer een naaigerelateerd berichtje, beloofd 😉

De voorbije week was er eentje met een paar echte pieken eigenlijk, fijn om dat bewust op te slaan. Als ik door de foto’s scrollde, viel het me op dat ik deze keer vooral me-time en gezinsmomenten koos. Ik had een paar dagen met wat minder energie, en met slechter weer, waardoor we al snel vervallen in meer tv kijken, akkefietjes allerhande, enz. Maar kijk, zelfs ondanks dat was het toch weer een week gevuld met best wel veel mooie  momentjes, waarvan ik er gelukkig enkele op de gevoelige plaat heb vastgelegd!

IMG_5548

Af en toe ga ik hier joggen. Helpt me met mijn conditie, die eigenlijk helemaal niet slecht blijkt te zijn. Waarschijnlijk een neveneffect van ons autoloze leventje hier. Fietsen met 2 kids op je fiets in het heuvelachtige DC en Maryland is best een sport! Het joggen helpt ook om wat spanning af te laten. Ik zet m’n muziek op en vertrek, even weg van alles. Daar geniet ik van. Onderweg passeerde ik langs het bord van een van de vele kerken hier. True Freedom. Yes indeed, zo voelt dat dan even. Heerlijk!

DSC_0742

Op dinsdag en donderdag gaat Rosanne ook drie uurtjes naar school. Ik heb dan, brengen en halen eraf gerekend, een dikke 2 uur voor mezelf. De eerste weken, vorig jaar september, wilde ik dan vanalles doen, maar dat leidde enkel tot frustratie. Nu lukt het me regelmatig om gewoon niet per se iets te willen doen, om ook niet meteen te beginnen opruimen, was insteken, … Maar gewoon gaan zitten, tijd nemen om te ontbijten, eens te douchen zonder kids erbij 😉, … De eekhoorntjes en vogels die onze vogelvoederbakjes leeg eten neem ik er graag bij!

DSC_0746

Dinsdag 21/03 waren wij een jaar getrouwd. Grappig wel een beetje, ’t was toen nogal holder de bolder, zoals jullie hier konden lezen… Op een veiling van de preschool van de kids 1,5 week geleden wonnen we tickets voor een ijshockey wedstrijd net op die dag, van The Washington Capitals, het plaatselijke team en ook een van de nationale toppers. Echt een ware belevenis, en meteen ook nog eens een leuk uitje onder ons tweetjes. Omdat het al vroeg gedaan was, zijn we erna nog een cocktail (of 2 😉 ) gaan drinken in een van de cocktail hotspots van DC, yummy!

IMG_5506IMG_5520

Woensdagnamiddag kwam de babysit nog eens terug voor mijn uurtjes me-time. Ik had een hele to do lijst van mailtjes die ik moest sturen, beantwoorden, in te vullen papieren (voor volgend schooljaar), blogposts die ik nog wilde schrijven, en ga zo maar door. Maar geen goesting in de computer, echt helemaal niet. En omdat ik die paar vrije uurtjes eens niks wilde ‘moeten’, heb ik mijn laptop en al die papieren niet uit de rugzak gehaald, maar wel die ene Flow die ik nog altijd niet gelezen had. En mannekes, heb ik daar deugd van gehad!! Ik voelde de energie bruisen, zat vol ideetjes en goesting om dingen te doen, en had zowaar een halve aha-erlebnis bij het lezen van de rubriek ‘de zinnetjes van Aaf’, met deze keer als zinnetje: ‘accepting that you’re destined to half-ass a lot of things is a big part of happiness’, een zinnetje uit de mind van ene voor mij nog onbekende Amerikaanse schrijfster Heather Havrilesky. Zelfs als ik het nu teruglees, en wat ze ermee bedoelde, voel ik me gewoon meteen zo blij vanbinnen. Lang leve de mildheid voor jezelf, of niet misschien?

IMG_5532

Mooi was ook dat het de editie was met de jaarkalender, en net op deze dag stond iets over de cherry blossoms, die ook net nu hun piekbloei beleven (zie hieronder). Ik hoef jullie niet te vertellen dat ik half herboren terug thuis kwam, met eens zoveel energie en liefde voor die bloedjes van kinnekes van mij 😉

IMG_5528

IMG_5533

Een van de topmomentjes van de kids was weer eens de bad-tijd. Er was deze keer namelijk een bruisbal in het spel, en wat voor eentje. Zo blauw, dat hadden we nog nooit gehad. De kids beleefden dolle pret!

DSC_0846

We hadden een heerlijk weekend, druk maar leuk. Twee verjaardagsfeestjes en een uitje naar DC om er de Japanse kerselaars in bloei te gaan bewonderen, de befaamde ‘cherry blossom’ periode. Verjaardagsfeestjes hier zijn wel een beetje ‘anders’ dan in ons Belgenlandje, heb ik gemerkt. Deze keer waren het toevallig twee feestjes waarop er echte, levende dieren kwamen. Ik moet zeggen dat ik zo wel m’n vragen heb bij dat concept, zeker op dat eerste feestje als ik zag hoe die dieren alleen al vervoerd werden. Maar de kinderen vonden het geweldig. Rosanne wierp zich op als mama voor het babygeitje dat zielig stond te blaten, overtuigd als ze was dat dat geitje ‘de mama mist’. Zo schoon…  

IMG_5605

Na de middag gingen we dus op stap naar het stadscentrum. Het was er over koppen lopen, en we hadden honger, dus gingen we even zitten op The Mall, op een stuk gras naast een lijn van tientallen foodtrucks en vlak voor de Washington Monument. Het was de bedoeling om door te gaan naar de Tidal Basin, waar de cherry blossoms nu de echte hotspot zijn. Maar de kids besloten daar anders over. Meer dan 2 uur aan een stuk, als het niet langer was, hebben die daar van de heuvel zitten rollen, met andere kindjes gespeeld, samen rollenspelen gespeeld, … Het was te schoon om hen te onderbreken 🙂 Lode en ik hebben ervan genoten 😉 En ze waren meer dan moe die avond!

Voor zo lang braaf spelen, waar ze het wel heel warm van kregen, werden ze beloond met een ijsje. Zalig hoe enthousiast die kindjes toch zijn als ze dat krijgen…

Helemaal op het einde van de dag zijn we dan toch nog even doorgelopen naar de tidal basin, en het moet gezegd: het was de moeite. Alleen jammer van de drukte. Maar de bloemenpracht laat zich niet kennen daardoor, en heeft ook wonderwel de recente winterprik doorstaan!

Dat was het voor de voorbije week. Ik sprokkel intussen weer (foto)momentjes voor deze week 😉

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Time for another week of #happythings, even though we are already halfway the next week… I seem to have chosen mainly me-time moments and family moments. I didn’t have too much energy this week, so these moments were energizing to me! Like when I went for a run, just for half an hour forgetting about everything. I saw the church sign ‘true freedom’ and at that moment really felt free too! On Tuesdays and Thursdays both my kids go to preschool. When preschool started, I was so anxious to do so many things in those 2 hours I have then, which resulted in a sort of constant frustration. After a few weeks I was able to let it go a bit more, and I try to keep on doing that. Instead of rushing off to get things done, either for myself or for my household, I try to enjoy things like having a quiet breakfast, taking a shower without a kid joining me, … The squirrels and birds in the window birdfeeder make it even better 😉

Tuesday we were 1 year married. That evening we went to see an icehockey game of the Washington Capitals, for which we had won tickets at an auction from the preschool. It was really a great experience! Afterwards we went to a famous DC cocktail bar and were lucky to find 2 seats at the bar. It was really a very enjoyable evening, some time for just the 2 of us!

On Wednesday I enjoyed my own free time. Instead of going through my to do list, filled with emails I needed to send or reply, papers I needed to fill, and things like that, I decided to not do things I ‘have to’, but just read my favorite magazine, called ‘Flow’. What a great decision, I felt so inspired and happy by the things I read!

Other happy things this week were the kids in their bath bomb blue bath, a birthday party with animals and Rosanne mothering a baby goat there, and our trip to DC to see the cherry blossoms. We spent more time sitting on a grass field while the kids were playing, but how we enjoyed that! And a very short visit to the tidal basin with its breathtaking cherry blossoms!

So now up to a following week, I’m already collecting moments! But I will try to write a more sewing related post before that one 😉

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

#happythings2017 – week 2

for English, scroll down 

Vorige week zagen jullie de eerste post in deze rubriek, waarmee ik meedoe met een initiatief van Liesellove, om te proberen de mooie alledaagse dingetjes waar je blij van wordt, ook te fotograferen. Liefst met een spiegelreflexcamera, maar anders mag eender wat. Ik moet zeggen dat ik het erg fijn vond, en er steeds meer zin in heb ook. Net zoals toen ik nog mijn rubriekje ‘Collect moments not things’ schreef, merkte ik ook nu dat ik me veel meer bewust was van die kleine mooie momentjes. Dat ze niet zomaar onopgemerkt voorbij gaan. Heel fijn is dat 🙂

1.Het begin van de week stond helemaal in het teken van de sneeuw die op komst was, ‘sneeuwstorm Stella’. Ze waren er al de hele week over bezig, continu updates op het nieuws, enz. Echt op en top Amerikaans dus 🙂 Maandag plukte Sia alle al zichtbare bloemetjes in onze tuin, omdat ze het zo erg vond dat die anders dood zouden gaan door de sneeuw. Schattig, en we hebben er al de hele week geniet van!

maart 2017 (237) (703 x 1053)

2. Die avond begon het effectief te sneeuwen, en dinsdagochtend lag er een flinke laag, zij het niet de hoeveelheid die had gekund volgens de voorspellingen. We zaten dan ook net op de rand van heet sneeuwstormgebied. De ochtend begon met een schreeuw vanop de kamer van de meisjes: ‘aaaah, sneeuw!!!’. Geen school daardoor, dus de hele dag sneeuwpret. Te beginnen met de olifant die ze buiten hadden gezet terug uit te graven.

sneeuw

Later op de dag werd er nog gesleed, deden we sneeuwgevechten, kwamen de kinderen van de buren bij ons spelen (scholen toe, dus hun ouders hadden een paar uurtjes geen opvangplan), dronken we warme chocomelk, … Zo gezellig! En waarom een sneeuwman maken als je ook een ‘snow unicorn’ kan maken?

unicorn
3. Sia maakt graag ‘toverdrankjes’. Flesjes of glazen of eender wat, met water erin, en daar doet ze dan allerhande geheimzinnige ingrediënten bij. Ze verzamelt vanalles en nog wat, altijd en overal, maar als ze aan een toverdrankje werkt, gaat ze er echt helemaal voor. Deze toverdrank bevat naast water ook bloemblaadjes, takjes, zand, steentjes, pareltjes, nageltjes, haartjes, gras, en ongetwijfeld nog een heleboel andere mysterieuze dingen. Op deze foto had ze er net een zorgvuldig bewaard restje van een bad-bruisbal in gedaan, waardoor het was overgelopen en mama to the rescue moest komen. Ik bespaar jullie een foto van hoe deze toverdrank er uitzag na 1,5 week, maar kan jullie zeggen dat wij heel blij waren toen de afgesproken ‘weg-kap-datum’, namelijk het weekend, er eindelijk was.

maart 2017 (228)

Dit weekend, na het wegdoen van deze toverdrank, begonnen ze gewoon aan een nieuwe, in een modderplas in de tuin. Alle middelen zijn goed, en ik vind die fantasie echt heerlijk. Die twee zijn daar volgens mij een uur mee zoet geweest, met dat plasje modder, a.k.a. the next best toverdrank… Daar kan ik echt van genieten, en dat hun kleren helemaal onder de modder zitten, kan me dan niet deren.

maart 2017 (369)

4. Deze week kwam het elektrisch wiel aan voor in de cargo bike die we gekocht hebben. Wij zijn hier een heel vreemde soort, zo zonder auto. Dat is ook niet altijd makkelijk, want het is hier heel erg heuvelachtig en de bergjes zijn absoluut niet min. Dat houdt me tegen om veel uitstapjes te doen met de kids, of om Sia naar een turnlesje of zo te laten gaan. Ik hoop dat ik met dit wiel wat flexibeler word om dat toch te doen. Veel hebben we nog niet kunnen oefenen, maar we zijn voorlopig toch enthousiast! Wie interesse heeft hierin, laat gerust wat weten!

elektrisch wiel

5. Vrijdag ging ik samen met Rosanne Sia halen in haar klasje. Het was St. Patricks Day, en drie meisjes hadden een Iers dansje geleerd en deden dat voor. Rosanne, ongegêneerd, ging ernaast staan om mee te doen. Zalig moment 🙂

maart 2017 (327)

6. Ze maken veel ruzie, maar kunnen ook zo mooi samen spelen. Deze week was het constant ‘poesje spelen’, afgewisseld met ‘paardje spelen’. Eerder was het ‘hondje’. Of soms zijn ze ineens mama en papa aan het spelen, zoals hier. Eten gegeven, baby te slapen gelegd, boekje aan het voorlezen (met zonnebril en al). Dat allemaal in hun huisje, gebouwd met de ikea-turnmat.  Ik val in herhaling, maar toch. Die twee zo samen bezig zien, is toch een van de grootste gelukjes die er zijn…

maart 2017 (284)

7. We kregen bezoek van een Belgische vriend, die voor z’n werk in Florida was en voor het weekend op en af naar ons kwam. We genieten daar echt van, niet alleen wij maar ook de kinderen. Gewoon kunnen babbelen en samen zijn met iemand die je al zo lang kent, bij wie je je niet moet ‘bewijzen’ of niet voorzichtig moet zijn, … Echt heel, heel fijn. Dan vliegt de tijd voorbij! Zaterdag ging hij eerst zelf op stap in Washington, en wij gingen met de kids na, en spraken af aan de tidal basin, een soort binnenmeer midden in Washington, op een prachtige locatie. Het zonnetje scheen weer, en het was er Cherry Blossom Festival. Rond deze periode komen de ongeveer 3000 Japanse kerselaars in bloei, wat een prachtig schouwspel is. Ze werden dit weekend verwacht, maar door de sneeuwval is de helft ervan helaas verloren gegaan. Van de andere helft wordt verwacht dat ze eind volgende week in bloei komen. Dan gaan we wel eens terug kijken. Nu hadden we alvast een heerlijke dag. Het soort van dagen waar je echt helemaal warm van wordt en waarvan je zou willen dat ze nooit voorbijgaan. Als je aan die monumenten loopt, dringt het besef soms ineens door: wij leven hier, wij wonen hier. Dan lopen onze kinderen daar te spelen, niet beseffend hoe bijzonder dat is, met de Jefferson Memorial, het Witte Huis (ik weet niet of je kan inzoomen, maar de hele middag vlogen er helikopters af en aan naar het witte huis, en je ziet er eentje die daar net weer terug vertrok op de middenste foto…), en The Washington Monument op de achtergrond.

DC

Of het Congres. Op de schouders van de twee vrienden 🙂

maart 2017 (509)

8. Een beetje aansluitend met hierboven weer, maar aangezien mijn leven zich hier bijna uitsluitend afspeelt met mijn gezin en vooral mijn 2 dochters, zijn zij ook mijn voornaamste focus. En dus kan ik niet genoeg zeggen hoe ik kan genieten van de mooie momenten daarmee. Als de kindjes mooi samen spelen, of spontaan lief zijn voor mekaar. Of als ik hen samen met Lode zie, want ze zijn allebei dol op hun papa en zouden willen dat het weekend nooit stopt en hij er ook altijd bij was. Sia vroeg hem bv. deze ochtend of het toch nog steeds weekend was, en ‘oef’ toen dat nog het geval was…

maart 2017 (383)

9. Ik heb er deze week van genoten om niet alleen zo vaak mogelijk met de spiegelreflexcamera te fotograferen, maar om ook af en toe echt even de tijd te nemen om met de instellingen te spelen om net die foto te krijgen die ik voor ogen had.

Zoals de glinsteringen van de sneeuw.

maart 2017 (296)

Of de zwaantjes aan de tidal basin, waar ik helemaal gek op ben, want die zijn zo fotogeniek! Moeilijk om maar 1 fotootje daarvan te selecteren 😉

maart 2017 (439)

Of om net op het juiste moment een foto te nemen.

maart 2017 (515)

maart 2017 (516)

En zo besef ik weer eens dat het leven me ook zoveel mooie dingen brengt. Ik klaag en zaag wel eens over hoe zwaar ik mijn ‘nieuwe’ leventje als fulltime mama en huisvrouw, ver weg van familie en vrienden, wel niet vind. Het is ook echt wel een ‘uitdaging’ of ‘ervaring’, eentje die me naast moeilijke momenten en gemis echter ook zoveel moois brengt. Nieuwe ervaringen, mooie plekken zien, extra genieten van contacten met vrienden/familie, van quality time met het gezin, veel tijd om je kinderen groot te zien worden, … Goed om daar ook eens bij stil te staan 😉 (Al wil ik nog altijd wel op tijd en stond kunnen klagen, ’t is maar dat ge ’t weet 😉 Dat is ook af en toe nodig…)

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

So here is the 2nd post in this new category (first one here), about trying to photograph the little beautiful moments in life. Preferably with a DSLR, but any other is fine as well. I enjoyed capturing these moments, because just as in my former category ‘collect moments not thoughts’ I already feel how it changes my view on my daily life, and makes me more attentive for these little moments, that so often just pass by without even noticing them.

This week started with the focus on the snow. Sia took all the flowers from the yard because she didn’t want them to die because of the snowfall. We have enjoyed them already the whole week. The snowfall was of course a huge highlight for the kids. They enjoyed it so much, were so enthousiastic, and we loved watching them, sledding, snowfights, playing with the neighbor kids, drinking hot chocolate, enjoying the snow unicorn instead of the regular snowman, …

I enjoyed a lot of moments of my kids being nice together, playing fantasy games like playing cats, playing mom and dad, making magic potion either inside in a glass or outside in a mud pool, … Since my life happens mostly at home with my family and especially my kids, these are the main focus in my life.

This week also my new electrical bike wheel arrived. We are a bog exception here in and around DC, without a car. With all the hills biking isn’t always easy, so I hope this electrical wheel and cargo bike will make my life a little easier and flexible.

We also had a Belgian friend visiting for the weekend. Being able to just be yourself, with someone who knows you, speaks your own language, … We really enjoyed this, and his company, very, very much. We also did a trip to DC together. Walking there in between these monuments makes us realize we really live here now, and how we are starting to really like it. And also how special it is that our kids are growing up here. Playing next to the White House, The Washington Monument, …

I also enjoyed practicing with my camera, trying to take the picture I wanted, or having just that one lucky shot.

So up to another week of beautiful moments!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

#happythings2017 – week 1

for English, scroll down 

Onlangs zag ik op de supertoffe blog Liesellove, die ik al heeeeel lang volg, een oproepje voor een fotografie-uitdaging. De bedoeling is om je fototoestel mee te nemen of dichtbij te hebben, en te proberen om gewone kleine mooie momenten van alledag te fotograferen. Liefst met je reflexcamera, maar met de gsm mag ook. Vaak kom je immers zoveel mooie kleine dingetjes tegen elke dag. Lies van de blog Liesellove baseerde zich hiervoor deels  op het boek Shoot! van Anki Wijnen, de dame achter de fantastische blog Zilverblauw, dat ik ook heb liggen en waar ik helemaal wild van ben. Ik kan het iedereen aanraden! Sinds ik het heb, probeer ik heel vaal manueel te fotograferen, dus niet op de automatische stand, maar door zelf sluitertijd, diafragma, iso-waarde, witbalans, … te bepalen. Niet makkelijk vind ik, maar ik blijf leren en oefenen, hoe langzaam ook. Tegenwoordig gebruik ik ook wel heel vaak m’n gsm om foto’s te nemen, en ik ga m’n camera echt niet overal mee naartoe kunnen nemen. Maar het is wel leuk om het als een uitdaging te zien en het toch te proberen.

Ik heb ook het gevoel dat ik op deze manier terug een beetje aansluiting kan proberen te zoeken/vinden met hoe ik deze blog eigenlijk de eerste maanden zag en invulde. Ik hield bijvoorbeeld erg van mijn ‘collect moments, not things’ rubriek (zie hier, hier, en hier), maar hoe graag ik ook zou willen, ik vind er de tijd niet voor. En dat mis ik wel een beetje. Nu gaat het enkel nog over het naaien, wat altijd wel de hoofdmoot was en ook zo bedoeld was. Maar dat kleine beetje dat er daarnaast ook bij kwam, zoals over dingen die ik las, over mijn kringwinkelliefde, of over mijn mooie momenten, maakten het meer persoonlijk vond ik. Dus kijk, ik doe een kleine nieuwe poging. Eens even iets anders dan naaien. We zien wel of ik dit wel kan volhouden 🙂

Deze week was niet de beste om te starten. Zieke kindjes, om de beurt, en ikzelf was ook alles behalve optimaal. Maar zelfs ondanks dat, zijn er altijd de mooie en leuke momenten om daar ook weer door te komen…

DSC_0173

In bad gaan staat altijd garant aan plezier voor de kids. Hun fantasie slaat dan op hol, en ze zouden er meestal in kunnen blijven tot ze zouden doodvriezen… Rosanne speelt altijd ‘water unicorn’, ze kent zelfs het woord ‘eenhoorn’ niet meer denk ik. Ik geniet meestal van de korte rust die ik zelf even heb tijdens hun badmoment, al gebruik ik die meestal om al wat op te ruimen. Behalve als ze weer eens beginnen ruzie maken. Maar ik vind ook dat ze er vaak zo schattig uit zien in bad, met die natte haartjes en blote billetjes 🙂

DSC_0192.jpg Ik kan nog steeds even hard genieten van mijn theetjes dan vroeger, en probeer zo vaak mogelijk ’s ochtends een pot voor mezelf te zetten. Extra leuk vind ik dat sommige van mijn zakjes een spreuk hebben op het papiertje. De spreuk hier was ‘Earth laughs in flowers’. Met een bloemig tasje en een bloemetje uit de tuin erbij, en 5 minuutjes rust om een tasje te drinken aan tafel, dat voelt echt heerlijk!

PicMonkey Collage

Het was een fris weekje, maar met wat zon erbij, voel je dat amper. Zo konden ze begin deze week, als Sia net ongeveer beter was en Rosanne nog niet ziek, even fijn buiten zitten. Ons terras in de avondzon, de kids die zich amuseerden op de trampoline (ook daar kunnen ze zich, met wat geluk, een eeuwigheid bezig houden, tot ze mekaar weer in de haren vliegen…) en ik die met mijn verre lens een foto kon nemen van een vogel in een boom waar de zon zo mooi op scheen, waardoor z’n buikje zo prachtig glansde.

DSC_0220

Wij houden allemaal wel nogal van de natuur. Misschien ik nog het meest. Ik probeer het ook over te brengen aan de kids. Het wemelt hier bijvoorbeeld van de vogelvoederbakjes en -hangers, waar wij vele prachtige vogels kunnen bewonderen, zoals de Rode kardinaal, de blauwe gaai, allerlei vinken, veel musjes, en verschillende soorten spechten. Onze privé-natuurdocumentaire. Daar krijgen wij nooit genoeg van.

PicMonkey Collage3

Ik vind het lang niet altijd makkelijk om fulltime mama te zijn, eerder het tegendeel, als ik eerlijk ben. Het is zo moeilijk om hen een leuke dag te bezorgen terwijl je zelf ook wel meer dan eens gewoon eens eventjes tijd voor jezelf zou willen. Het is vaak zoeken. Maar we hebben het ook vaak erg leuk samen, gelukkig maar. Zoals hier, toen ik beloofd had hen te schminken maar we in plaats van een tekening uit de boek, gewoon plots besloten om mekaar ‘freestyle’ te schminken 😉 De kids elk een helft van mijn gezicht (eerlijk verdeeld met een lijn!) en daarna zij mekaar. Dolle pret! En daarna bad in 🙂

PicMonkey Collage5

Sinds een maand hebben wij twee huisdiertjes, cavia’s Pixie & Dusty. Elk kindje heeft er eentje waarvoor ze ‘mama’ mogen zijn. En dat nemen ze soms heel letterlijk. Die arme diertjes zien af, hoe hard ik ook m’n best doe om hen te tonen hoe ze die diertjes wel en niet mogen behandelen. Maar dat zorgende is ook heel mooi om zien. Nadat ik de foto’s voor de sew challenge nam en ik terug binnenkwam, vond ik Sia al moederend op de zetel met haar Dusty’ke 🙂 Ze mag ze eigenlijk niet nemen zonder ons erbij, maar ze wilt het zo graag! Het is echt een beetje haar kleintje 🙂

PicMonkey Collage2

De kids ontdekten de krijtjes. Het was ijskoud buiten, zelfs dik ingepakt, maar het was zo schattig om hen bezig te zien. Rosanne gaf Sia opdrachten wat ze moest tekenen 🙂

IMG_5348

Sia kreeg een pakketje van haar dikke vriend Gitte: een pak Frozen ontbijtgranen. Het duurste pak ontbijtgranen dat ze waarschijnlijk ooit at, maar ook de meest smakelijke, durf ik te denken. Doet me eraan denken dat ik de mama en papa van Gitte daar nog eens voor moet bedanken. Zo attent dat ze onthouden hadden dat Sia daar zo van houdt, en dat ze dat dan nog eens opgestuurd hebben ook! Het is ook echt mooi dat die kleine vriendinnetjesliefde zo blijft bestaan… Sia haar oogjes blinken zo mooi als het over haar vriendinnetje gaat!

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (15)

De laatste 2 (3?) weken had ik telkens een babysit op woensdagnamiddag, om toch even het huis uit te raken en wat tijd zonder kids te hebben. Wat anders een echte zeldzaamheid is. Misschien kan je dat een luxe noemen, maar ik heb het nodig om het vol te houden. Gezien de naaidrukte van de voorbije weken, nam ik deze keer ook een stofje mee om te knippen. Ik had wel wat beziens, maar dat deerde me niet. In het winterzonnetje stofjes knippen, er zijn ergere dingen 😉

PicMonkey Collage4

Het plezier als je een project tot een goed einde gebracht hebt. Zalig vind ik dat. Zoals de sew challenge, maar ook deze twee jurkjes die ik voor de patroontest van de Polina dress van Coffee+Thread maakte. Twee pareltjes waar ik volgend weekend over ga schrijven normaal gezien. Een afgewerkt project kan me zoveel voldoening geven!!

IMG_5387Als beloning voor de fotoshoot van die Polina jurkjes, maakten we koekjes. In ons mini-keukentje is samen koken/bakken niet makkelijk, maar soms valt het mee en is het leuk zonder geruzie. Zoals nu. Op deze foto is Rosanne heel geconcentreerd de kom aan het uitlekken met de pottenlikker. Kijk maar naar haar snorretje 🙂

PicMonkey Collage6Een foto van uitersten om mee af te sluiten, maar toch eentje dat me doet lachen binnenin. Sia kan zoveel pret maken, grapjes maken, en smakelijk lachen! Deze foto was een toevalstreffer, want zogauw ze door heeft dat ik een foto van haar ga nemen, trekt ze echt rare poseer-gezichten. Rosanne kan ook heel veel plezier maken natuurlijk, en allebei hebben ze bij momenten een heleboel drama in petto. Rosanne was ziek, dus dan gaat alles wat moeilijker. Hier had ze een heel groot verdrietje voor een of ander kleinigheidje. Ze was er het hart van in! Eens het verdrietje ongeveer over is, kan ze dan heel melodramatisch half wenend vragen om ‘de traantjes af te drogen’. Schattig 🙂

Ziezo, dat was het voor de voorbije week 🙂 Op naar een volgende! Met echte winterfoto’s waarschijnlijk, want het sneeuwt hier dikke vlokken op dit moment! Sneeuwstorm Stella is hitting town 🙂

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Recently I read on the great Belgian blog Liesellove a call for a photography challenge. Not a real challenge, and not for real photographers, but more a challenge to try and work with your camera (preferably a DSLR, but phone is also ok) by capturing everyday beautiful moments. Moments that ‘happen’ to us everyday, not necessarily special, but just those little things that make life beautiful. I liked this idea immediately. The first half year of this blog, I had a returning post about this things, the little lucky things in life, but since we moved I haven’t found the time anymore to write those. Which I found to be a pity since it felt a bit more personal, and made this blog more about me as a whole, instead of only about my sewing projects. Although sewing is and will always be the main subject of this blog. But I hope this challenge can bring a bit new life to this other aspects of this blog. We’ll see… I collected a few pictures of last week that captured moments or feelings that made me happy, or made me smile inside. Mostly things that refer to my life as a fulltime mom, which I don’t find really easy to be honest, rather the contrary. But there is also a lot of beauty in spending a lot of time with you children. What they like and what they don’t like, their own little personalities, laughs and tears, the love for nature and animals that I try to share with them (and I think I do pretty well in that 🙂 ). Seeing them play together, be each others best friend, learning to play together and respect each other, … It can go very well, but obviously is something we also need to work on really hard since they can fight a lot and can be very rough with each other too. But I tend to think that is normal…? And then there is also the satisfaction I feel when I could end a sewing project, and am happy with it!

This is not a translation of everything I wrote next to the pictures, but if you are curious about any of them, don’t hesitate to comment and I will tell you everything there is 😉

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

back on track

Stilaan zijn alle dozen uitgepakt, krijgt alles een plekje, en beginnen wij wat ritme te krijgen. Het voelt goed, en dat doet deugd. De voorbije weken waren extreem druk en hectisch. Ik denk dat ik vergeten was hoeveel tijd en energie zo’n verhuis wel niet vraagt. Nochtans waren we natuurlijk nog maar recent zelf verhuisd. De laatste weken en zeker dagen thuis waren eigenlijk even erg, maar dat had ik precies al een beetje verdrongen  🙂 Ook in m’n wilde plannen om meteen aan het naaien te gaan en zo, leek enige realiteitszin ver weg. Het aantal uit te pakken dozen was gigantisch! Je weet maar pas hoeveel dozen ‘200 dozen’ zijn als je ze je huis ziet binnenkomen! Al werd een groot deel (pakweg de helft?) wel uitgepakt door de verhuisfirma natuurlijk. Maar dan nog!

IMG_0713(op deze foto was ongeveer de helft van de al uitgepakte dozen op onze gazon al opgeruimd, het was echt een enorme berg!)

Het in orde krijgen van onze leefruimtes, en het wegwerken van de chaos daar, had echt prioriteit. Ik word echt een beetje gek als er teveel chaos rondom me is. Ik ben al chaotisch van mezelf, dus heb een heel klein beetje orde echt nodig (al is dat relatief hoor 😉 ) Er moest ook vanalles besteld worden, zoals bv. rekken om mijn stofjes en spulletjes op te kunnen leggen. Dat duurde lang, waardoor de helft van ons keldertje gevuld bleef met onuitgepakte dozen! Maar last but not least kwamen ze dan toch aan, en konden, als bijna allerlaatste dozen, mijn crea-spulletjes uitgepakt worden 🙂 Ik voelde me zo blij als een kind toen Lode mijn rekken ineen zette, ondanks zijn gevloek op de brolfactor ervan!

Het uitladen bleek een ander paar mouwen, maar dankzij de vele verborgen plekjes en de ruimte hier (echt, Amerikanen zijn king of efficiënt opbergen!!) is het dus gewoonweg gelukt!! Geloof het of niet!! Maar één ding is wel zeker: de stofjesvoorraad moet krimpen, niet groeien! Ik denk dus dat ik ook maar eens zo moet ‘stashbusten’. Ik zie het vaak staan bij andere bloggers, dus misschien ga ik hun voorbeeld maar eens volgen. Vanaf augustus? (of wacht ik nog tot na de lancering van See you at six? 😉 ) Iemand tips voor efficiënt stashbusten? 😉

IMG_0929

IMG_0940

Tijd om de laatste lading stofjes van thuis nog en van hier al te wassen, zodat ik erin zou kunnen vliegen 😉

Zoals jullie zien, ècht hoog tijd om wat te minderen…

Donderdag, na dus bijna 4 weken, heb ik eindelijk m’n naaimachine terug aangezet en ben ik begonnen. Aan een Noah-short voor Sia, want dat arme kind heeft, ècht waar, maar twee ietwat fatsoenlijke shorts (waaronder 1 Dora-geval dat eigenlijk niet eens als fatsoenlijk bestempeld kan worden…). In de hete DC-zomers is dat dus echt een soort kleine ramp 🙂 Ik weet wat gedaan!

IMG_0990

IMG_0989

Ik trakteerde mezelf op een glaasje wijn om de nieuwe start te vieren 😉 En zo zien jullie ook mijn nieuwste aanwinst staan: een overlockmachine!! Tweedehands gekocht via de mama van een klasgenootje van Sia die me erover had zien schrijven op onze Amerika-blog en na wat getwijfel van mij er nog voor kon zorgen dat het toestel op tijd was om mee te kunnen met onze container! Zo lief en attent!! Bedankt nog hoor An 😉 Het was ook hiervoor wachten op een transformator voor de voltage, mèt een juist vermogen. Ik heb al tweemaal een zekering doen springen bij een transformator met een laag vermogen, omdat die maar toestellen van 100W aankon… Zo leren we ook wat bij he 😉

Nu vragen jullie je misschien af wanneer ik nu eindelijk eens die Noah-short ga tonen, maar helaas… ze is nog steeds niet helemaal af. Toen ik eraan begon, was ik eerst vooral opgelucht dat de naaimachine nog werkte. Dan was ik blij dat ik ‘het nog kon’. Maar toen ik er gisterenavond aan doorwerkte, bleek ik de ene na de andere fout gemaakt te hebben èn te maken! Echt waar, niet te doen! Te weinig naadwaarde bijgeknipt aan de zoom, een te korte tailleband, het achterpand omgekeerd aan de zak+voorpanden genaaid, en ik denk dat ik nog wel wat zal vergeten. (En nee, niet door dat ene glaasje wijn, want het knippen had ik al eerder gedaan en die zakken deed ik vandaag, zonder wijn 😉 ) Ik had er op de duur geen zin meer in! Nota aan mezelf: meer concentratie, meer geduld, en niet raprap willen zijn! Gelukkig is ze intussen zo goed als klaar… Ik hoop dus ergens begin volgende week eindelijk nog eens wat te kunnen tonen! En ook een beetje een nieuwe blog-start te maken…

En een week later is het KCW!! Ik heb me voor het eerst ingeschreven en heb al veel ideetjes in thema! Ik heb er zin in! Doen jullie ook mee?

over vervroegde juffenkadootjes en gemis

Het is alweer een hele tijd stil hier op de blog… Het ontbreekt me wat aan drive en energie. We zitten nu een dikke maand in Washington DC, en hoewel we de kans natuurlijk met beide handen grijpen, ik het zo opnieuw zou doen als ik moest kiezen, en ik dus zeker en vast absoluut geen spijt heb, moet ik zeggen dat het zwaar is. Vooral mentaal dan. Het is een hele aanpassing, en een die ik misschien best wel onderschat heb. Ik mis alles wat vertrouwd is, wat ons stabiliteit en structuur gaf. Mijn omgeving, mijn vrienden, mijn familie, mijn huis, mijn spulletjes, … Alles was bekend, veilig, vertrouwd, bijna voorspelbaar. Nu lijkt het alsof alle vaste grond onder m’n voeten weg is.

PicMonkey Collage.jpg

Het is soms best confronterend dat het leven thuis -uiteraard!!- doorgaat, maar dan wel zonder ons. Ik heb geen idee wat er bij iedereen gebeurt, en mis het om gewoon ‘mee’ te zijn, om ook de pasgeboren baby’s te zien, de nieuwtjes te horen, erbij te zijn als vrienden samen iets doen, … Natuurlijk wist ik dat op voorhand, maar om de een of andere reden dacht ik dat het me makkelijker ging vallen, of dat het ook makkelijker zou zijn om in contact te blijven, wat in realiteit helemaal niet zo blijkt te zijn. Het uurverschil, het feit dat iedereen daar ook gewoon verder leeft/werkt/zorgt/… en zoveel meer. En dat wij ook bezig zijn natuurlijk, en dus ook lang niet altijd zo bereikbaar zijn. Daarnaast ook: geen eigen spulletjes, want in een airbnb huisje waar je niks van jezelf hebt en waar ik tot voor kort (we zijn net verhuisd naar een 2e huisje) héél erg moest opletten wat ik deed omdat het huisje absoluut niet kindvriendelijk ingericht was, terwijl ik wel heel veel thuis was/ben met de kids. En dan het feit dat ik nonstop, 7/7 en 24/24 bij de kids ben, met maar héél weinig momenten voor mezelf, zo goed als geen eigenlijk. Lode werkt, heeft daar uitdagingen, leert mensen kennen, … Maar dat ontbreekt me nogal. Enfin, ik kan nog wel even doorgaan. Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel, alles behalve. Dat is ook geenszins wat ik bedoel. Maar moeilijk is het wel. Dat maakt bv. dat ik nog geen zin heb gehad om de ‘collect moments, not things’-posts van april en mei te schrijven… Dat lukt me gewoon eventjes niet.

Gelukkig heb ik er vertrouwen in dat alles goed komt. Gewoon even op de tanden bijten. Nog 3 weken en we verhuizen naar onze ‘definitieve’ stek, waar onze eigen spulletjes zullen aankomen. Dat zal al heel wat zijn 🙂 Na regen komt zonneschijn, dat is gewoon een wetmatigheid! 🙂

photo-1419833173245-f59e1b93f9ee.jpg

Ik kan ook niet wachten om terug creatief bezig te kunnen zijn. Mijn hoofd borrelt van de ideetjes, van dingen die ik wil maken en naaien. Ik kocht zowel voor ons vertrek als tijdens ons verblijf hier nog een paar heleboel leuke nieuwe patroontjes waarvan ik er dolgraag aan enkele wil beginnen: de Noa Pants en de Susanne cardigans van Compagnie M, de Berlin en de Moiano coat van Straightgrain, de Ania Tunic van Coffee+Thread, Once Upon a Time, Jackie en Maëlle van Ienemiene, de Joey en Skippy dress van Make it perfect, Miss Polly, the Little Betty Top en de Cosy Swimsuit van Sewpony Vintage, de Semper Sweater van Sofilantjes, de Aster Cardigan van LBG Studio, en Miss Madeline van Mind The Whale. Amai, als ik dat zo lees is het wel eventjes beschamend en confronterend… Shopverslaafd??!! Misschien moet ik ook maar eens iets bedenken à la ‘pas een nieuw patroon kopen als ik er een ander gemaakt heb’ of zo… Want ik had natuurlijk ook nog een hele naailijst voor zowel de kids, de man, als mezelf, heb ook nog de tijdschriften (LMV!!), ik wil vanalles maken voor in ons huisje (o.a. beddegoed en kussens voor de kinderkamers, …) en dan zijn er nog dingen die ik wil maken voor het thuisfront in België. Mijn liefste vriendinnetje Sara die gaat bevallen van een tweeling, mijn metekindje Simon die verjaart in augustus, mijn schoonzus die zwanger is, en zo kan ik nog even doorgaan. Ik lig er soms van wakker omdat ik dan begin te denken wat ik wil maken en hoe en met welke stofjes enz, en daar dan adrenaline van krijg waardoor slapen weer niet lukt! Dat ik geen zeeën van tijd ga hebben, eerder het tegendeel, zal ik maar even “vergeten” zeker… 😉

DSC_0094

Anyway, een van de allerlaatste dingen die ik wel nog naaide (het allerlaatste maakte ik de nacht voor ons vertrek af, later misschien nog meer daarover) waren de juffenkadootjes, die er natuurlijk wat vroeger moesten komen dan voorzien. Ik was op voorhand nogal ambitieus, want wilde een toiletzakje maken èn een fietszadeltas en nog allerhande andere wilde ideetjes hadden m’n hoofd doorkruist. Een toiletzakje met rits werd, mijn eerste rits-ramp-ervaring indachtig, toch iets waar ik wat extra hulplijnen voor zou nodig hebben. Enter Elke, een van mijn fijne buren, naai-krak, blogster,  èn organisatrice van naaisalon de Rode Draad. Op het allerlaatste naaisalon waar ik kon bijzijn, plande ze een workshop voor een toiletzakje met rits!! IDEAAL!!! Dankjewel Elke!!

DSC_0099 (2)

Ik weet niet wat er toen met mij aan de hand was, al denk ik dat het lag aan mijn haast om het toch zeker maar af te krijgen tesamen met al mijn getater, maar werkelijk àlles wat ik mis kon doen, deed ik mis. Fout geknipt en ook al genaaid, dus opnieuw moeten knippen, fout bij het stikken, de rits niet open gelaten, en dan nog op het einde ook vanalles. Echt niet te doen!! Toen ik achteraf alle andere exemplaren aan het maken was, kon ik werkelijk niet meer snappen hoe ik dat had gepresteerd, want de handleiding van Elke (op basis van deze tutorial van deze blog) was eigenlijk kei-duidelijk! Tja… Gelukkig heeft Elke veel geduld 🙂

Hier zie je trouwens de hele leuke en mooie andere exemplaren van die avond!

Ik maakte in totaal 7 stuks: 4 voor de verzorgsters van de crèche, en 3 voor de juffen van Sia. Zo zien jullie dat mijn oorspronkelijke idee dus wat ambitieus was, gezien alles in zevenvoud moest… Het maken werd ook twee keer nachtwerk. Die van Rosanne moesten dinsdag afgegeven worden. Buiten die ene van de workshop, moest ik maandagavond rond 22,30u nog beginnen aan de andere 3. Die van Sia moesten op woensdag afgegeven worden, en daar begon ik zelfs nog later aan op die dinsdagavond ervoor. Gelukkig ging het goed vooruit, maar moe was ik wel…

DSC_0093

Er waren ook nog thee-doosjes voor iedereen, ook voor een aantal verzorgsters die Rosanne doorheen de tijd had gehad maar die niet ‘de vaste’ verzorgsters waren van haar groepje (eerst dacht ik voor hen allemaal een tasje te maken, maar dan had ik er 7 voor hen alleen moeten maken, onbegonnen werk…). Je bent een thee-lover of je bent het niet natuurlijk 🙂 Een gepersonaliseerd kaartje maakte het af.

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!