#happythings2017 – week 6

for English, scroll down 

Vandaag de laatste editie, op deze blog dan toch, van #happythings2017. Een poging om de mooie momentjes van alledag, de kleine (en soms grote) gelukjes van alledag, ook fotografisch vast te leggen. Ik heb ervan genoten, het deed me meer stilstaan bij al die kleine momentjes, en maakte zelfs dat ik het gevoel had meer te kunnen genieten tout court. De lastige dagen of momenten kunnen soms zo nazinderen dat al die leuke dingen even naar de achtergrond verdwijnen, denk ik. Of ze blijven gewoon meer hangen, terwijl al die kleine leuke dingetjes zo snel verloren gaan. Dus voor mij was dit alleszins een succesje eigenlijk 😉 Ik ga proberen om deze rubriek verder te zetten op onze ‘familieblog’, maar denk dat elke week een beetje te hoog gegrepen zal zijn. Maar we zien wel! Op deze blog staan de komende weken redelijk wat naaidingen gepland, waaronder een mini-reeksje over interessante patronen voor broeken, shorts, waarschijnlijk ook badpakken/lingerie, en later ook nog over winterjassen. En nu maandag kan je zien wat ik maakte voor deze naai-uitdaging. En oh ja, Me Made May komt eraan! Ik ben druk bezig, zoveel is zeker 😉 Dus hopelijk komen jullie nog eens kijken de volgende weken 😉

Deze keer blik ik dus terug op de voorbije week, tot en met Pasen. Het was hier ‘spring break’, en de kids hadden een weekje vakantie. Extra druk, maar eigenlijk ook heel leuk omdat alles wat meer relax was. Al is het altijd ook wel goed om terug tot de orde van de dag te komen, met wat meer structuur!

lilliepawillie_happythings_week6 (8)

lilliepawillie_happythings_week6 (9)

lilliepawillie_happythings_week6 (10)

We beginnen met bloemenpracht. In onze eigen tuin dan nog wel. Vorig jaar in de lente waren we hier nog niet, dus we waren blij verrast toen vorige week de boom in onze voortuin zo prachtig in bloei kwam te staan. Ik heb nog nooit zo graag aan tafel gezeten, en heb me compleet uitgeleefd met mijn fototoestel! De eerste foto nam ik met een speciale functie op mijn toestel die de kleuren eruit laat ‘poppen’ of zoiets. De laatste foto is niet echt hoe ik het wilde, maar geeft toch een beetje een beeld van het uitzicht 😉 Telkens als al dat roze in mijn blikveld kwam, voelde het leven even alsof ik een grote roze bril ophad, letterlijk en figuurlijk! De bloesemblaadjes beginnen nu trouwens te vallen, waardoor we bijna een roze grasperkje hebben!

lilliepawillie_happythings_week6 (11)

lilliepawillie_happythings_week6 (5)

We gingen met m’n broer, die op bezoek was, op daguitstap naar ‘The Great Falls’, op amper 20 minuutjes rijden. Een stuk van de Potomac rivier waar er een hele reeks watervallen is, groter en klein, omdat de rivier er heel sterk daalt op een kleine oppervlakte. De bovenste foto is wel van m’n smartphone, maar geeft een goed beeld. Indrukwekkend om te zien, en nog meer omdat het er plots vol met roofvogels zat. Het bleken achteraf kalkoengieren, ‘turkey vultures’. Wij als natuurliefhebbers, en mijn broertje, ooit in zijn jeugd een halve ornitholoog in spe, vonden dat de max! Gelukkig had ik mijn grote lens meegenomen en kon ik ze al bij al relatief scherp fotograferen.

lilliepawillie_happythings_week6 (6)

lilliepawillie_happythings_week6 (7)

Deze foto’s nam ik aan het einde van die uitstap. Sia als een halve diva met de zonnebril van m’n broer, en Rosanne compleet uitgeteld in de (huur)auto. We hadden allemaal echt een leuk dagje, en het was ook heel plezant om zien hoe Sia echt dol is op het familiebezoek 🙂

lilliepawillie_happythings_week6 (1)

Deze foto nam ik met de smartphone. Ik was met de kids op uitstap gegaan vrijdag, een beetje een ingeving van het moment. Het was z’n schoon weer en ik wilde iets doen. Dus gingen we terug naar old Town Alexandria. Ik deed nog een tussenstop in de Sew Stitch Shop (ooops) en daarna hebben we daar aan het water rondgehangen, gepicknickt, … De rugzak zat al vol dus de spiegelreflexcamera kon er echt niet meer bij zo op de metro en bus. Maar deze foto kan ik niet achterwege laten omdat zowel Lode als ik precies vinden dat dit beeld echt helemaal Sia is. Hoe zij is. Dat valt verder moeilijk in woorden uit te leggen. Maar als ik het zie, voel ik me helemaal warm vanbinnen, en vol liefde voor dat bijzondere  kind van ons.

lilliepawillie_happythings_week6 (3)

Onze kids zijn helemaal into fietsen! Sia was haar eerste echte fietsje ontgroeid, dus kreeg een nieuwe fiets 2 maanden geleden. In haar lievelingskleur blauw! Daarmee ‘sjeest’ ze door onze straat, zonder angst (ze is voor niks bang…) en zo snel als ze kan! Dolle pret!! Op deze foto was ze in volle actie 🙂 Hier kunnen veel kindjes van die leeftijd trouwens nog niet fietsen, dus ze krijgt vaak bewondering, een extra motivatie voor haar om nog harder en sneller te fietsen 😉 Ook kleine zus heeft eindelijk door hoe ze met haar loopfietsje moet fietsen, en wilt sindsdien letterlijk constant gaan fietsen. Ik heb uiteindelijk haar loopfietsje aan een slot moeten hangen omdat ze elke minuut dat ze aan m’n aandacht ontsnapte, aangreep om snel naar buiten te lopen en te gaan fietsen op straat…

lilliepawillie_happythings_week6 (2)

Rosanne heeft niet alleen een voorliefde voor fietsen ontwikkeld, maar ook haar helmpje is haar beste vriend. Soms wilt ze dat gewoon niet afzetten! Zo liep ze er onlangs een paar uur mee rond, wilde ze er al mee gaan slapen, enz. Hier lag ze er dus mee in de zetel, al sabbelend op een lolly die ze gescoord had bij een ‘egg hunt’ (hier doen ze ‘egg hunts’ met een hele bende op Pasen, en dat zijn dan plastic eitjes waarin iets verstopt is). Het lijkt me compleet oncomfortabel, maar eigenlijk vind ik het geweldig dat ze zo gewoon haar eigen ding doet en zich dat allemaal niet aantrekt. Een van haar meest gebruikte uitspraken de laatste weken is niet voor niks ‘als ik nee zeg, zeg ik nee’ of ‘als ik ja zeg, zeg ik ja’, of ook ‘als ik het wil dan wil ik het’, enz. 😉 Een karakterke!

lilliepawillie_happythings_week6 (4)

Een klein karakterke dat echter ook weer zo snel groot aan het worden is! De paasklokken/paashaas heeft namelijk haar ‘tutu’ (spreek uit: toetoe) meegenomen. Haar tutje dus, maar dat woord zegt haar niks. Intussen lijkt ze erover, maar het was een waar drama en enkele slechte nachten voor ons allemaal. Deze foto nam ik enkele uurtjes voordat ze haar tutu weggaf. Ik moest namelijk zelf best wel slikken. Zo een tutje, dat gaf me toch nog steeds het gevoel dat ze mijn klein babietje was. Dat is ze eigenlijk nog altijd een beetje, zelfs met haar dikke 3 jaar, maar toch een beetje minder. Een soort van mijlpaal of zo! Deze foto is zo lief, ze lag zo schattig tegen mij en het lukte net om dit ook op camera vast te leggen als ze zo schattig en lief keek… Mijn klein knuffelmieke! Dat ze nog maar lang een beetje klein blijft ook!

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Today I share with you the last edition of #happythings2017. An attempt to catch the beauty of everyday life, the little moments of happiness, on camera. I must say I enjoyed doing this. It made me more conscious of these little moments, and even made me feel like I could enjoy them more. Sometimes bad days or bad moments can mess with your mind, stay in your mental system longer, while the happy moments seem to be so quickly forgotten. So for me this was a succes, and I will try to keep this #happythings going on my other blog, where I write (in dutch!) about our family life here in the USA. On this blog I am planning some more sewing stuff. I am also working on a mini series about interesting sewing patterns for pants, shorts, probably bathing suits and lingerie, and later on coats. And Me Made May 17 is coming up too!

This time I am looking back at last week, until Easter. We enjoyed the sudden surprise of the tree in our front yard blossoming. We didn’t live here yet last year, so it came as a surprise. But everytime I looked at it, or sat at our table to eat or just sit, it felt like seeing the world through pink glasses (I hope that is also a saying in English?). We really enjoyed it soooo much, and I took millions of pictures of it!

We made a trip to he Great Falls park, just a 20 minutes drive, and we loved it! It was impressing to watch, and the turkey vultures that were flying around made it even better! We all are nature lovers, and I was lucky I had my camera with me to capture it as close as possible. Our daughters also enjoyed it. Sia looked like a diva with her uncles glasses, and Rosanne fell asleep in the car, a rare exception 😉

One picture of Sia both Lode and me like very much since it seems to capture exactly how she is. Difficult to express that better in words, it’s more about the feeling we get when we look at it. Just filled with joy and love for her!

The girls both like to bike too, it’s all they want to do lately! Sia got a bigger bike since she outgrew her first one. She loves going faster and faster and we love watching her 😉 Rosanne also loves it now that she found out how to ride her little walking bike. She even likes it so much I had to lock it because she used every minute out of my sight to run off and go bike on the street… She also loves her helmet and doesn’t want to put it off! she even tried to go to sleep with it! I like the fact that she doesn’t care what we think about that, she is a character! And it is cute as well, no? 😉

The last picture is one with her pacifier, a few hours before she gave it away to the Easter Bunny. the end of an era! It made me feel a little emotional as well. Now she really is not a baby anymore! I like the look she has, cuddling with me, on this picture. Don’t grow too fast, little one!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

 

#happythings2017 – week 5

for English, scroll down 

We hebben er alweer een fijn weekje opzitten. Tof toch, om altijd even terug te kijken, en zo te zien dat er telkens weer zoveel leuke momentjes waren. Lang niet alles staat immers op de foto! Natuurlijk is dat hier alles behalve rozengeur en maneschijn, maar in deze rubriek gaat het over de happy things, dus geen gezaag vandaag 😉

lilliepawillie_happythings2017_week5 (5)

lilliepawillie_happythings2017_week5 (4)

Begin deze week wilden we nog eens gaan zwemmen, maar omdat ze het echt een beetje te bont hadden gemaakt, had ik hen ‘gestraft’ door dat uit te stellen. Maar helemaal hardvochtig ben ik toch niet, durf ik te hopen. Dus haalde ik de mama-schmink nog eens boven, toppunt van plezier voor de meisjes. Ik blijf dat wel zo’n beetje speciaal vinden, hoe zo’n kleine petotjes er ineens dan zo ‘volwassen’ uit zien. Niet voor elke dag, maar af en toe is dat wel eens leuk 😉 Sia met haar blauwe kijkers, Rosanne met haar lange wimpers. Ik vind mijn kids toch schone madammekes 😉

lilliepawillie_happythings2017_week5 (6)

Sia is heel geïnteresseerd in vanalles en nog wat, waaronder kleuren. Ze leerde al via een netflix-reeks (storybots) hoe het komt dat de lucht blauw ziet, maar nu heeft Lode haar ook verteld over regenbogen en prisma’s en hoe dat allemaal werkt. Om het echt helemaal duidelijk te maken, heeft hij ineens ook een kleine prisma gekocht, tot groot jolijt van de meisjes. Daar hebben we al heerlijke momentjes mee gehad: luikjes toe, en dan maar zoeken en draaien met de prisma, tot we een mooie regenboog krijgen. En ik intussen oefenen met de camera!

lilliepawillie_happythings2017_week5 (7)

Sia, in Elsa-outfit,  als echte juf, zij het een met ongekamde haren 😉 En een aandachtige klas, ik vermoed dat dat een zeldzame luxe is voor de meeste juffen/meesters 😉

lilliepawillie_happythings2017_week5 (9)lilliepawillie_happythings2017_week5 (8)

Ik heb iets nieuws ontdekt: estate sales. Dat is een verkoop van de inboedel van een huis, of een deel ervan, en gebeurt wanneer de eigenaar gestorven is of verhuist. Ik weet niet of dat bij ons bestaat, en denk van niet. Het heeft ook iets raars en triest, vind ik persoonlijk. Zo tussen iemand z’n spullen staan rommelen, alles wat iemand doorheen z’n leven heeft verzameld, … Maar het leuke daaraan is dat het de ideale manier is om schatten te ontdekken! Een soort kringwinkel bij wijze van spreken, maar dan van 1 huis. Toevallig was ik, in een groep van de buurt waar we wonen, op een advertentie gestoten van een estate sale, en als ik doorklikte, kon ik al een deel van de te verkopen items zien. Wat bleek: dit was een very crafty lady, wiens inboedel verkocht zou worden. Stoffen, patronen, garen, borduurdingen, en ga zo maar door. Ook een reusachtige collectie schelpen, bijvoorbeeld, een piano en dozen vol partituren, enz. Ik ging er dus heen, en mijn hartje deed vele sprongetjes op die pakweg 2 uurtjes tijd, en ik voelde me de koning te rijk toen ik er wegreed! Binnenkort dus nog eens een post over kringloopliefde, met m’n vondsten erin. Voor nu een blik op 2 pareltjes: een groot geborduurd werk, en het boek ‘Alice in Wonderland’ in een uitgave van 1899, jawel…

lilliepawillie_happythings2017_week5 (10)

Sia met haar hakjes… Een echt juffrouwtje is ze dan, heerlijk om zien!

lilliepawillie_happythings2017_week5 (11)

Nog steeds grote liefde voor cavia Dusty 😉

lilliepawillie_happythings2017_week5 (2)

Vrijdag kwam m’n broer Daan aan, voor een bezoekje van enkele dagen. Sia en Rosanne (en ikke ook 😉 ), maar vooral Sia, was daar al wekenlang naar aan het aftellen, en ze taterde onafgebroken vanaf ze hem zag tot thuis en nog lang erna. Superschattig en mooi om bezig te zien. Zondag gingen we samen naar de zoo, een leuk uitje!

lilliepawillie_happythings2017_week5 (1)

lilliepawillie_happythings2017_week5 (3)

De laatste twee fotootjes zijn ook van in de zoo, we hadden het er naar onze zin 😉

Ziezo, weer een weekje happy things, en deze week zat ook al vol leuke momentjes 😉 Stay tuned voor de laatste editie volgende week 😉 En daarna misschien, als ik het kan volhouden, ook op onze familieblog.

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Another week of happy things, and I must say I quite like seeing that we have so many nice moments, that I am now also trying to capture. But there are many more happy moments than I could photograph! And obviously also a lot of not-so-happy moments, but that’s not what this is supposed to be about, luckily 😉

This week we started with a mommy-make-up session of the kids, something they really like, but we don’t do it that much. I find it fun but also a bit weird to see these little ones being so ‘adult’ all of a sudden. Sia with her big blue eyes, Rosanne with her long eyelashes. Pretty girls, those two. But of course, they’re my own, so who am I to say that 😉

The girls are interested in colors, and Sia already learned through a Netflix-series called storybots how the sky turns out to be blue. But now daddy told them about rainbow colors and white light, and he even bought a prism to demonstrate it. The kids are big fans of the prism! And it is kind of cosy as well, closing all the curtains, and trying to find the right light, and then suddenly all excitement when the rainbow colors appear on the wall or wherever 😉

Other nice moments are when the kids just are busy. Playing teacher to the dolls, dressing up like a big girl, cuddling our pets, … Also my brother came to visit us here in DC, which we really enjoyed. Sia had been talking about it for weeks, counting the days untill ‘uncle Daan’ arrived. When he finally did, she couldn’t stop talking to him, so cute to see! We went to the zoo together, a trip we all enjoyed.

I also discovered estate sales. Something that doesn’t exist in Belgium, as far as I know. I find it a bit strange, to go into a house and just look through a whole life, through all a person’s stuff. Like entering a life, and leaving no privacy for the person whose house it was. On the other hand, it is very common here, so I guess it is just a way of looking at things. And… not to forget: it is the perfect way to find treasures! I got really lucky last weekend, with an estate sale of a crafty lady. Soon I will show my treasures, but for now I will already show you 2 of them: a big embroidered piece, and a very old edition of Alice in Wonderland. Dated 1899! It made me soooo happy!!

So next week the last time #happythings2017, but maybe I will try to continue this on our other family-related blog (which is only in dutch). We already enjoyed a lot of things, so stay tuned 😉

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

#happythings2017 – week 4

for English, scroll down 

Naar goede gewoonte alweer rijkelijk laat, maar hier is dus de #happythings2017 rubriek van de voorbije week. Ik heb er wel plezier in eigenlijk, al slabak ik nogal hard met het meenemen van m’n reflexcamera. Maar we blijven proberen 😉 Na de 6 weken van de uitdaging (tel ik dat nu goed?) ga ik misschien wel proberen deze rubriek verder te zetten op onze ‘familieblog’, want ik merk dat het zeker bij m’n familieleden en vrienden wel in de smaak valt… dankjewel daarvoor trouwens 😉

De week begon goed, want we ontdekten een geweldig zwembad op fietsafstand. Geen (mooie) foto’s daarvan, maar de uitdrukking op hun gezichtjes en de aanhoudende vreugdekreetjes waren goud waard. Eerder die dag was ik Sia gaan afzetten op school. We waren zoals altijd weer nogal laat, en de kindjes zaten al in de kring. Het thema van de week was ‘het weer’. Sia mocht meteen naar buiten kijken en dan aan de klas rapporteren hoe het weer eruit zag en of ze buiten zouden kunnen spelen. Mijn klein meisje zo flink in het Engels bezig horen, dat vervulde me van trots! Die dag maakte ze in de klas een ‘windsok’, die ze zo fier als een gieter mee naar huis nam en die daarna aan onze voordeur hing:

lilliepawillie_happythings2017_4 (1)

Ik ga in herhaling vallen, en jullie bovendien allemaal jaloers maken, waarvoor m’n excuses alvast, maar mijn woensdagmiddagen zijn echt heerlijk. Een kleine drie uurtjes me-time, doen wat ik wil, waar ik wil… LOVE it (and NEED it 😉 ) Vorige week was het zalig weer, en reed ik met onze cargo bike via het Crescent Bike Trail naar het punt waar het kanaal en de Potomac rivier samenkomen, heb ik me daar op een bankje gezet in het zonnetje met zicht op de Potomac. Foto’s genomen, ditjes en datjes gedaan, op de laptop wat geschreven. Het was absoluut zalig.

lilliepawillie_happythings2017_4 (2)

lilliepawillie_happythings2017_4 (3)

lilliepawillie_happythings2017_4 (4)

Donderdag hadden we een Open House bij het World Bank Family Network, waar ik met de kids heen ging. In het hoofdgebouw van de Wereldbank is er echter een soort waterval, waar de meisjes dol op zijn. Die Open House vonden ze niet echt interessant (behalve de dessertjes dan), maar de belofte om nog effe naar de waterval te gaan was dat wel! Ze ontdekten daar echter in de waterloop naar de waterval toe allemaal stenen, en hebben zich een dik half uur onledig gehouden met die stenen. Geen idee of dat eigenlijk wel mocht, en ik vermoed dat sommige pauzerende wereldbankers wel eens raar opkeken, maar eigenlijk was het keischattig. In dat prachtige gebouw van papa z’n werk, waar het allemaal toch best serieus is, die twee zien opgaan in hun spel… Ik moest me heel even over de gêne zetten, maar eigenlijk was het toch vooral een mooi moment… Deed me denken aan het liedje van Bram Vermeulen, ‘ik heb een steen verlegd…’. De compleet doorweekte kleren, en gebrek aan reservekleren, tja, dat namen we er ook maar bij.

lilliepawillie_happythings2017_4 (6)

Zaterdag had Sia een verjaardagsfeestje bij een jongetje van haar klas, Markus, een van haar echte vriendjes en een jongetje dat, net als zij -dit jaar dan toch- misschien een beetje ‘anders’ is. Die twee vinden mekaar aan het ‘science center’ in de klas, ze delen dezelfde soort interesses, en dat is leuk. Markus z’n mama en papa hadden voor hem een doosje wormen gekocht, omdat hij op z’n feestje graag wormen wilde opgraven. Dus zaten ze daar met een paar kindjes rond een plantenbak met een hoop wormen in. Sia en Rosanne, die er ook bij was, vonden dat werkelijk het einde! Ze mochten allebei een worm mee naar huis nemen, en die beestjes werden meteen gebombardeerd tot nieuwe huisdieren, met naam en al: Tico (waar Sia dat haalt, blijft me een vraag…) en Elsa (Rosanne is wat makkelijker ;-)). Op deze foto Sia met Tico 😉

lilliepawillie_happythings2017_4 (7)

Het heeft heeeeeeeel veel overredingskracht gevergd om hen te overhalen die twee toch vrij te laten, en voor Rosanne ging dat gepaard met heel veel drama, nog tot en met de dag erna. Want ze miste Elsa, en ze wilde niet dat Elsa in de grond zat. Tja… Nu praten ze af en toe nog tegen hun wormpjes, over wie ik gezegd heb dat ze in dat stukje grond blijven en daar onze bloemetjes mooier zullen laten groeien… Weinig wormen die zo geliefd zijn, me dunkt…

Na dat feestje bezochten we nog een van de best bewaarde geheimen van de Cherry Blossom periode hier. Van onze buurman kregen we de tip om naar een buurt hier niet zo ver vandaan te gaan omdat daar de cherry blossoms zoveel mooier zijn en een pak minder druk bezocht dan die van DC zelf. Wij op onze fietsen daarheen, en inderdaad, hij had overschot van gelijk! Ik leefde me uit met mijn camera, zonder tien keer omver geduwd te worden of in de weg te staan, en we hadden een heerlijk dagje!

lilliepawillie_happythings2017_4 (5)

De week werd afgesloten met nog een topper, die er onverwachts bij kwam. Ik had ontdekt dat er op een uurtje metro, in Old Town Alexandria, een leuke naaiwinkel was, en wilde daar graag naartoe. Lode dacht eerst iets met de kids te doen, en ik zou daar dan heen gaan, maar heel last minute bedachten we ons en gingen we met z’n allen samen. Er is daar namelijk ook een Waterfront (soort jachthaven en water en zo), en het zonnetje scheen. Het werd een hele trip, maar het was het echt meer dan waard. De naaiwinkel was voor mij alsof ik even terug thuis in een van onze vele geweldige naai- en/of stoffenwinkeltjes stond, met geweldige patronen en prachtige stoffen. Oh wat was dat fijn!!

lilliepawillie_happythings2017_4 (8)

Ik heb zowaar geen enkele stof gekocht, maar wel een paar patronen, maar daarover later wel eens meer. Intussen beleefden de kids dolle pret met papa, Sia maakte een nieuwe vriendinnetje waarmee ze een hele tijd rondgekrost heeft, en toen we onszelf gingen trakteren op een ijsje, kwamen we nog een vriendelijke, maar ietwat speciale man tegen met zijn motor en zijn hondje, waarmee we een hele tijd gebabbeld hebben. Ik moet jullie niet vertellen dat ik nogal blij was toen hij het ok vond om zijn hondje, dat altijd meereist op zijn motor, dat brilletje op te zetten en het te laten fotograferen. Hij zette daarna zelfs de kids op zijn motor met hondje erbij. You’ve got to love those crazy Americans!

lilliepawillie_happythings2017_4 (10)

lilliepawillie_happythings2017_4 (9)

Zo, dat was het alweer. Rijkelijk laat, ik begon woensdag aan dit bericht, maar afwerken lukt dus pas vrijdagavond… Hopelijk volgende keer beter 😉

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Here’s another week of #happythings2017. The first picture is one of a windsock made by Sia. I had dropped her off at preschool, late as usual, and the kids were already sitting in a circle. Sia got to tell the kids about the weather outside, and whether they would be able to play outside. It made me so proud to hear my girl talk in English like that. That day she made this windsock, which she was so proud of herself and was hanging at our door. It made me smile when I looked at it… 
Later that week our babysitter came again on Wednesday afternoon, and I enjoyed my me-time again. I biked to the crossing point of the canal and the Potomac, and just sat in the sun with a view on the Potomac. Just sitting there and relaxing, doing what I wanted, … I enjoyed it so much!
The day after we had an Open House at the World Bank Family Network. I went there with the kids, but they weren’t that interested, at least until they discovered the desserts. They were however very much looking forward to going to the waterfall in the main building of the worldbank. There they started to play with the stones in the little ‘river’ It took me a little while to get over the feeling that it was ‘not done’ in such a serious institute, but when I got over that, I could enjoy them playing there, in that beautiful building. It made me think of a song by a Belgian singer-songwriter Bram Vermeulen, called ‘de steen’, which means ‘the stone’, about whenever you move a stone, that is a proof of your existence, where the river will never flow the same again, but will make a different way… Very beautiful lyrics!
On Saturday Sia went to a small birthday party of one of her little friends. He is, just as Sia is, into everything nature and science, and his parents bought him a few worms because he wanted to dig for worms on his birthday party. I really loved that, something different than all other parties and so pure as well. Sia and Rosanne loved it so very much, and they were oh so happy when they could take each their own worm back home. They adopted their worms as their new pets, and even gave them names: Tico (don’t know where she got that…) and Elsa (obvious where that comes from) and we had a very hard time to convince them to release them. It even caused a lot of drama for Rosanne, who missed her worm and wanted to keep it. Now they sometimes talk to the ground, and say hello to Tico and Elsa. How cute is that 🙂
Later that day we visited a well-kept secret of the cherry blossom period. One of our neighbors told us to go to a Bethesda neighborhood nearby, where the cherry blossoms would be prettier than those of DC itself, and it would definitely be less crowded. And he was right! We know where to go next year 😉 I enjoyed taking pictures, and the kids enjoyed running around. We had a lovely day!
The week ended with another highlight. I had planned to go visit a sewing shop in Old Town Alexandria, and Lode would take the kids somewhere. But a bit last minute we decided to go together. Lode would go to the waterfront and I could visit the sewing shop. It was quite a trip, but how we enjoyed it! The fabric shop made me feel like home! And walking around here was so nice. The kids had a great time too. When we went to get an icecream, we met a man on his motorbike with his dog, and talked to him for some time. Especially for me he was so kind to put his dogs sunglasses on, so I could take a picture, and he even put the kids on his motorbike with the dog. You’ve got to love those crazy Americans 😉 (for Americans who would be reading this: this is meant to be friendly! 😉 just saying…;-))

So it took me some time to write this, started on Wednesday but couldn’t get it finished… Hopefully next time a little sooner!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

Hoe maak je een gevoerd rimpelrokje op elastiek (+tutorial)

for English, scroll down

lilliepawillie eerste

Hoe je rimpelrokjes op elastiek moet maken, hoef ik jullie waarschijnlijk niet meer uit te leggen. De tutorial der tutorials daarover is ongetwijfeld die van Mina Dotter (vroeger Polkadotjes). Of in het Engels deze blogpost. Maar onlangs leerde ik, nota bene als gevolg van mijn eigen aan Tinne opgelegde sew challenge criteria, nog een makkelijkere methode, die je op haar blog kan terugvinden. Zeg nu zelf: een rimpelrokje zonder elf te moeten rimpelen! En voor de kindjes met gevoelige vellekes, vond ik hier een uitleg om de binnenkant wat properder af te werken. Wat ik nog niet vond, was hoe ik zo een rokje propertjes kon voeren. Ok, toegegeven, moeilijk is het in feite helemaal niet. Veel denkwerk vergde het dus niet 😉 Maar misschien bespaar ik anderen dat denkwerk wel, dus bij deze leg ik het ook graag eventjes uit!

Ik ging er eigenlijk maar naar op zoek toen ik per se een rokje met dit geweldige poezestofje wilde maken, een print van Lotta Jansdotter voor Windham Fabrics. Het stofje was ten eerste lichtjes doorzichtig, en ten tweede misschien een beetje frisjes zo voor de winter (ik maakte dit rokje in november…). Dus een voering leek me ideaal. Maar zo twee lagen gerimpelde stof vanachter aan een elastiek, dat leek me niet zo aangenaam om dragen. En ook niet zo mooi.

Dus ging ik aan de slag! Dat deed ik zo:

  1. Ik mat de lengte na op Sia zelf, en tot aan de knie was dat 35 cm. Ik gebruikte verder de breedte-afmetingen van Polkadotjes voor de buitenstof. Zo had ik dus twee lappen van 35cm op 70 cm. De voeringstof maakte ik gewoon op gevoel een pak minder breed en een stuk korter, zodat de voering ook een pak minder gerimpeld zou zijn dan de buitenstof. Ik denk dat ik twee lappen van 30cm op 50 cm had. De elastiek mat ik ook na op haar buikje.

    I measured the length of the skirt on my daughter, and used the tutorial of Mina Dotter for the width of the skirt parts. This tutorial is in dutch, but it has a nice scheme in centimeters for the age range 2 y (92cm) till 12y (152cm), and the pictures are very clear to follow. There is also a tutorial in English however, which you can find on the blog Sewing Like Mad I cut the lining a little shorter and less wide. This way I ended up with 2 pieces of 35cm (length) by 70cm (width) of the outer fabric, and 2 pieces of 30cm by 50cm for the lining. I measured the width of the elastic on her as well.

    .
  2. Je naait de uiteinden van de elastiek aan mekaar vast zodat die een cirkel vormt.

    You stitch the ends of the elastic onto each other, in order to make a circle with it.
    .

  3. Je naait ook de twee delen voering aan mekaar, en de twee delen buitenstof, zodat je twee cirkels stof hebt. Dit lees je allemaal veel meer gedetailleerd in de uitleg van Mina Dotter!

    You also stitch the 2 pieces of the lining together, and the 2 pieces of the outer fabric. This is all explained in detail in the 2 tutorials I mentioned above in step 1.
    .

  4. Dan rimpel je eerst de voering, tot de voeringstof even breed is als de elastiek. Je speldt de voeringstof vast aan de elastiek, waarbij je de goede kant van de voeringrok tegen de slechte kant van de elastiek legt, zoals je hopelijk op de foto’s kan zien.
    Je kan echter ook de goede kant van de voering (buitenkant voeringrok) tegen de slechte kant van de elastiek leggen, dan zit de naad van de voeringrok onder de buitenstof en zie je die niet aan de binnenzijde van de rok als je dochtertje die aan heeft.

    Then you gather the lining first, until the lining skirt is as wide as the elastic. Pin the lining to the elastic, with good side of the lining to wrong side of the elastic, as you can hopefully see on the pictures.
    You could however also stitch the good side of the lining to the wrong side of the elastic. This way the seams are underneath the outer fabric, and not visible on the inside of the whole, finished skirt. 

    IMG_3312
    IMG_3313

  5. Je naait de voering en elastiek op deze manier aan mekaar. Je naait dus op de goede kant van de elastiek. Gebruik een elastische steek, en gebruik geen te grote naadwaarde.

    You stitch the lining and the elastic together, stitching on the good side of the elastic. Use an elastic stitch, and not too much seam allowance.

    IMG_3314

  6. Dan rimpel je de buitenstof op dezelfde manier, dus tot die ook even breed is als de elastiek. Die gerimpelde buitenstof speld je met de goede kant op de goede kant van de elastiek, zoals je op deze foto’s kan zien.

    Then you gather the outer fabric in the same way, until it is as wide as the elastic and lining skirt. The outer fabric has to be pinned to the elastic with good side of the fabric on the good side of the elastic, as is pictured.  

    IMG_3315
    IMG_3316
    IMG_3317

  7. Je naait dan door de drie lagen. De elastiek zit dus tussen de buitenstof en de voering.

    Stitch through the 3 layers: outer fabric, elastic, lining fabric. The elastic is in between both fabrics.

    IMG_3318

  8. Nu is je rok eigenlijk al klaar! Er is geen zichtbaar stiksel op de buitenrok, noch op de elastiek, en zelfs niet aan de binnenkant van de rok.

    Your skirt is finished! No visible seams on outer skirt, elastic, nor on the inside.

    IMG_3319
    Je kan dit desgewenst nog doorstikken, om het platter te maken, maar na een strijkbeurt vind ik persoonlijk dat het ook al plat genoeg is. Maar dat is een kwestie van smaak natuurlijk…

    If you want, you can topstitch the skirt right under the elastic to make it a little more flat, but after some ironing I found it to be good enough. It’s a matter of taste of course…

    IMG_3320januari (450)

Ziezo, hopelijk hebben jullie hier iets aan? Of zagen jullie elders al iets soortgelijks?

Als er iets niet duidelijk is, laat het me dan zeker weten! En als jullie deze tutorial gebruiken om een gevoerd rokje te maken, mag je het me altijd laten weten, of een linkje achterlaten in de reacties als je een blog hebt.

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern: /
stof/fabric: Mirre in Mandarine by Lotta Jansdotter for Windham FabricsHawthorne Threads 

Making a gathered skirt on elastic is not difficult at all. There are probably enough tutorials about that online. In Belgium there is one tutorial that probably everyone knows, from the blog Mina Dotter (formerly known as Polkadotjes). In English I found this tutorial on it, by Sewing Like Mad. Recently I learned a method that seemed to be even easier and faster, since it resulted in a gathered skirt, but skipped the gathering part. You can find more information about that on Tinne’s blog Naaisgerief. I also found a tutorial on how to make it easier for the little ladies with a sensitive skin, who don’t want to feel the gathered seams on their skin. These last 2 tutorials are in dutch, but with clear pictures to guide you through!

The one thing that I had not yet seen, was how to make a lined version of this gathered skirt on elastic. I wanted to find that because I had bought such a nice cat fabric, a print from Lotta Jansdotter for Windham Fabrics, which I purchased at Hawthorne Threads. It was a little bit shine-through, and it also seemed a bit on the cold side for the winter months (I made the skirt in november…). So since I couldn’t find a tutorial I just figured it out myself. Which, I must say, was not exactly such a hard job 🙂 It is actually really easy, but to save you the thinking, I am writing a little tutorial about it here 🙂 Because I thought it would be easier to see the steps next to the pictures, and I didn’t want to put the same pictures here again, I wrote the English explanation underneath the dutch in the above text, together with the pictures. I hope it all makes some sense. If you have by any chance any question, don’t hesitate to ask!

So I hope you like this little tutorial? Or did you already see the same thing on another blog? I’m curious to hear from you!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated