#happythings2017 – week 4

for English, scroll down 

Naar goede gewoonte alweer rijkelijk laat, maar hier is dus de #happythings2017 rubriek van de voorbije week. Ik heb er wel plezier in eigenlijk, al slabak ik nogal hard met het meenemen van m’n reflexcamera. Maar we blijven proberen 😉 Na de 6 weken van de uitdaging (tel ik dat nu goed?) ga ik misschien wel proberen deze rubriek verder te zetten op onze ‘familieblog’, want ik merk dat het zeker bij m’n familieleden en vrienden wel in de smaak valt… dankjewel daarvoor trouwens 😉

De week begon goed, want we ontdekten een geweldig zwembad op fietsafstand. Geen (mooie) foto’s daarvan, maar de uitdrukking op hun gezichtjes en de aanhoudende vreugdekreetjes waren goud waard. Eerder die dag was ik Sia gaan afzetten op school. We waren zoals altijd weer nogal laat, en de kindjes zaten al in de kring. Het thema van de week was ‘het weer’. Sia mocht meteen naar buiten kijken en dan aan de klas rapporteren hoe het weer eruit zag en of ze buiten zouden kunnen spelen. Mijn klein meisje zo flink in het Engels bezig horen, dat vervulde me van trots! Die dag maakte ze in de klas een ‘windsok’, die ze zo fier als een gieter mee naar huis nam en die daarna aan onze voordeur hing:

lilliepawillie_happythings2017_4 (1)

Ik ga in herhaling vallen, en jullie bovendien allemaal jaloers maken, waarvoor m’n excuses alvast, maar mijn woensdagmiddagen zijn echt heerlijk. Een kleine drie uurtjes me-time, doen wat ik wil, waar ik wil… LOVE it (and NEED it 😉 ) Vorige week was het zalig weer, en reed ik met onze cargo bike via het Crescent Bike Trail naar het punt waar het kanaal en de Potomac rivier samenkomen, heb ik me daar op een bankje gezet in het zonnetje met zicht op de Potomac. Foto’s genomen, ditjes en datjes gedaan, op de laptop wat geschreven. Het was absoluut zalig.

lilliepawillie_happythings2017_4 (2)

lilliepawillie_happythings2017_4 (3)

lilliepawillie_happythings2017_4 (4)

Donderdag hadden we een Open House bij het World Bank Family Network, waar ik met de kids heen ging. In het hoofdgebouw van de Wereldbank is er echter een soort waterval, waar de meisjes dol op zijn. Die Open House vonden ze niet echt interessant (behalve de dessertjes dan), maar de belofte om nog effe naar de waterval te gaan was dat wel! Ze ontdekten daar echter in de waterloop naar de waterval toe allemaal stenen, en hebben zich een dik half uur onledig gehouden met die stenen. Geen idee of dat eigenlijk wel mocht, en ik vermoed dat sommige pauzerende wereldbankers wel eens raar opkeken, maar eigenlijk was het keischattig. In dat prachtige gebouw van papa z’n werk, waar het allemaal toch best serieus is, die twee zien opgaan in hun spel… Ik moest me heel even over de gêne zetten, maar eigenlijk was het toch vooral een mooi moment… Deed me denken aan het liedje van Bram Vermeulen, ‘ik heb een steen verlegd…’. De compleet doorweekte kleren, en gebrek aan reservekleren, tja, dat namen we er ook maar bij.

lilliepawillie_happythings2017_4 (6)

Zaterdag had Sia een verjaardagsfeestje bij een jongetje van haar klas, Markus, een van haar echte vriendjes en een jongetje dat, net als zij -dit jaar dan toch- misschien een beetje ‘anders’ is. Die twee vinden mekaar aan het ‘science center’ in de klas, ze delen dezelfde soort interesses, en dat is leuk. Markus z’n mama en papa hadden voor hem een doosje wormen gekocht, omdat hij op z’n feestje graag wormen wilde opgraven. Dus zaten ze daar met een paar kindjes rond een plantenbak met een hoop wormen in. Sia en Rosanne, die er ook bij was, vonden dat werkelijk het einde! Ze mochten allebei een worm mee naar huis nemen, en die beestjes werden meteen gebombardeerd tot nieuwe huisdieren, met naam en al: Tico (waar Sia dat haalt, blijft me een vraag…) en Elsa (Rosanne is wat makkelijker ;-)). Op deze foto Sia met Tico 😉

lilliepawillie_happythings2017_4 (7)

Het heeft heeeeeeeel veel overredingskracht gevergd om hen te overhalen die twee toch vrij te laten, en voor Rosanne ging dat gepaard met heel veel drama, nog tot en met de dag erna. Want ze miste Elsa, en ze wilde niet dat Elsa in de grond zat. Tja… Nu praten ze af en toe nog tegen hun wormpjes, over wie ik gezegd heb dat ze in dat stukje grond blijven en daar onze bloemetjes mooier zullen laten groeien… Weinig wormen die zo geliefd zijn, me dunkt…

Na dat feestje bezochten we nog een van de best bewaarde geheimen van de Cherry Blossom periode hier. Van onze buurman kregen we de tip om naar een buurt hier niet zo ver vandaan te gaan omdat daar de cherry blossoms zoveel mooier zijn en een pak minder druk bezocht dan die van DC zelf. Wij op onze fietsen daarheen, en inderdaad, hij had overschot van gelijk! Ik leefde me uit met mijn camera, zonder tien keer omver geduwd te worden of in de weg te staan, en we hadden een heerlijk dagje!

lilliepawillie_happythings2017_4 (5)

De week werd afgesloten met nog een topper, die er onverwachts bij kwam. Ik had ontdekt dat er op een uurtje metro, in Old Town Alexandria, een leuke naaiwinkel was, en wilde daar graag naartoe. Lode dacht eerst iets met de kids te doen, en ik zou daar dan heen gaan, maar heel last minute bedachten we ons en gingen we met z’n allen samen. Er is daar namelijk ook een Waterfront (soort jachthaven en water en zo), en het zonnetje scheen. Het werd een hele trip, maar het was het echt meer dan waard. De naaiwinkel was voor mij alsof ik even terug thuis in een van onze vele geweldige naai- en/of stoffenwinkeltjes stond, met geweldige patronen en prachtige stoffen. Oh wat was dat fijn!!

lilliepawillie_happythings2017_4 (8)

Ik heb zowaar geen enkele stof gekocht, maar wel een paar patronen, maar daarover later wel eens meer. Intussen beleefden de kids dolle pret met papa, Sia maakte een nieuwe vriendinnetje waarmee ze een hele tijd rondgekrost heeft, en toen we onszelf gingen trakteren op een ijsje, kwamen we nog een vriendelijke, maar ietwat speciale man tegen met zijn motor en zijn hondje, waarmee we een hele tijd gebabbeld hebben. Ik moet jullie niet vertellen dat ik nogal blij was toen hij het ok vond om zijn hondje, dat altijd meereist op zijn motor, dat brilletje op te zetten en het te laten fotograferen. Hij zette daarna zelfs de kids op zijn motor met hondje erbij. You’ve got to love those crazy Americans!

lilliepawillie_happythings2017_4 (10)

lilliepawillie_happythings2017_4 (9)

Zo, dat was het alweer. Rijkelijk laat, ik begon woensdag aan dit bericht, maar afwerken lukt dus pas vrijdagavond… Hopelijk volgende keer beter 😉

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Here’s another week of #happythings2017. The first picture is one of a windsock made by Sia. I had dropped her off at preschool, late as usual, and the kids were already sitting in a circle. Sia got to tell the kids about the weather outside, and whether they would be able to play outside. It made me so proud to hear my girl talk in English like that. That day she made this windsock, which she was so proud of herself and was hanging at our door. It made me smile when I looked at it… 
Later that week our babysitter came again on Wednesday afternoon, and I enjoyed my me-time again. I biked to the crossing point of the canal and the Potomac, and just sat in the sun with a view on the Potomac. Just sitting there and relaxing, doing what I wanted, … I enjoyed it so much!
The day after we had an Open House at the World Bank Family Network. I went there with the kids, but they weren’t that interested, at least until they discovered the desserts. They were however very much looking forward to going to the waterfall in the main building of the worldbank. There they started to play with the stones in the little ‘river’ It took me a little while to get over the feeling that it was ‘not done’ in such a serious institute, but when I got over that, I could enjoy them playing there, in that beautiful building. It made me think of a song by a Belgian singer-songwriter Bram Vermeulen, called ‘de steen’, which means ‘the stone’, about whenever you move a stone, that is a proof of your existence, where the river will never flow the same again, but will make a different way… Very beautiful lyrics!
On Saturday Sia went to a small birthday party of one of her little friends. He is, just as Sia is, into everything nature and science, and his parents bought him a few worms because he wanted to dig for worms on his birthday party. I really loved that, something different than all other parties and so pure as well. Sia and Rosanne loved it so very much, and they were oh so happy when they could take each their own worm back home. They adopted their worms as their new pets, and even gave them names: Tico (don’t know where she got that…) and Elsa (obvious where that comes from) and we had a very hard time to convince them to release them. It even caused a lot of drama for Rosanne, who missed her worm and wanted to keep it. Now they sometimes talk to the ground, and say hello to Tico and Elsa. How cute is that 🙂
Later that day we visited a well-kept secret of the cherry blossom period. One of our neighbors told us to go to a Bethesda neighborhood nearby, where the cherry blossoms would be prettier than those of DC itself, and it would definitely be less crowded. And he was right! We know where to go next year 😉 I enjoyed taking pictures, and the kids enjoyed running around. We had a lovely day!
The week ended with another highlight. I had planned to go visit a sewing shop in Old Town Alexandria, and Lode would take the kids somewhere. But a bit last minute we decided to go together. Lode would go to the waterfront and I could visit the sewing shop. It was quite a trip, but how we enjoyed it! The fabric shop made me feel like home! And walking around here was so nice. The kids had a great time too. When we went to get an icecream, we met a man on his motorbike with his dog, and talked to him for some time. Especially for me he was so kind to put his dogs sunglasses on, so I could take a picture, and he even put the kids on his motorbike with the dog. You’ve got to love those crazy Americans 😉 (for Americans who would be reading this: this is meant to be friendly! 😉 just saying…;-))

So it took me some time to write this, started on Wednesday but couldn’t get it finished… Hopefully next time a little sooner!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

Advertisements

4 gedachtes over “#happythings2017 – week 4

  1. Pingback: #happythings week 4 | United Smetskes of America

  2. Oh wat een leuke week! En van die Cherry Blossom streets hebben wij ook veel foto’s, zonder drukte erop, misschien was dat wel dezelfde plek?

    Toen wij daar woonden was er in Washington zelf het Kids Museum, een heel tof museum waar de kindjes met alles mogen spelen. Het is één van de weinige herinneringen die ik nog heb aan mijn kleutertijd daar. Ik weet niet of het nog bestaat, maar in 1999 was dat alvast een geweldige plek!

    Verder deden wij ook veel uitstapjes naar de Nationale Parken in de buurt, zoals Shenandoah, Chincoteague Island, en in de herfst naar het oogsten van de Maple Syrup! Ik zal eens aan mijn ouders vragen hoe al die plekken juist heetten, want op de foto’s ziet het er allemaal zalig uit.

    Like

  3. Tinne

    Super om te lezen en op deze manier toch een beetje mee te genieten van jullie leuke momenten!
    En komt Tiko niet uit Dora (dat paars eekhoorntje of waar dar beestje voor moet doorgaan)?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s