zelfgemaakt notitieboekje – pin it make it #1

Toen ik enkele jaren geleden pinterest ontdekte, was dat een heuse ontdekking. Tot dan toe probeerde ik leuke dingetjes op internet of uit ‘boekskes’ bij te houden in schriftjes. Ik zocht er even eentje op, en kijk vooral naar de onderste foto, en wat ik toevallig daar ontdekte:

Gek eigenlijk, ik wist wel dat ik beiden al kende, maar toch grappig om ze in een schriftje van enkele jaren geleden terug te vinden 🙂

Zo’n schriftje was natuurlijk wel leuk en schoon en al, maar zoals dat gaat: je hebt het net niet in de buurt als je het nodig hebt, je hebt net geen balpen, je verliest de papiertjes die je in wilde kleven, je bent een beetje overmoedig en denkt dat je het wel allemaal zo zal onthouden, enz. Niet ideaal dus. Dat digitale prikbord kwam dus als geroepen.

Echter, datzelfde digitale prikbord heeft ook een nadeel: het kost zo goed als geen enkele moeite. Dus ik pinde er maar op los, zoals zovelen blijkbaar… Op de duur heb je in feite geen idee meer wat je allemaal verzameld hebt aan ideetjes! Toen Lies van Liesellove dus met het idee van de ‘pin it make it’-uitdaging kwam, leek dat me de ideale gelegenheid om al die pinterest-borden eens uit te vlooien. Ik twijfelde eerst een beetje, want wat als ik m’n doelen dan niet zou halen? Maar Lies stelde gerust: je bepaalt je eigen doelen, en het is zeker en vast geen wedstrijd. Dus deed ik mee!

Ik stelde mezelf als doel om er 2 per maand te doen. Helaas zal dat vermoedelijk al niet meer lukken deze maand, tenzij het me wat meezit dit weekend. Want in mijn verdediging kan ik wel alvast zeggen dat ik voor wel 3 andere pins alle materiaal en benodigdheden heb klaarliggen. Maar zelfs als dat toch niet lukt, bedenk ik me dat ‘de geest’ en het doel van de uitdaging toch belangrijker zijn dan het aantal en het uiteindelijke resultaat. Het gaat erom dat je weer wat meer bezig bent met de inhoud, met het ‘doen’ en ‘maken’, in plaats van achter je computer nog wat meer te zitten pinnen. Ik vond het echt fijn om (enkele van) m’n borden eens te bekijken, en al dat moois tegen te komen. Gaf me goesting om weer vanalles te maken!

Ik begon met deze pin: een zelfgemaakt notitieboekje volgens de handleiding van Elisanna.

8551206137_0d21946343_z
foto: http://elisanna.blogspot.be/2013/03/zo-maak-je-het-notaboekje-zelf.htm

Supertof, makkelijk, èn handig!

Ik zocht eigenlijk al een hele tijd een A5 mapje voor de handige naaiplanner die ik op de blog van de Verbeelding vond. Als je op de link klikt, kom je op de blog terecht waar je voorbeeldjes vindt, en kan je ‘m ook in je inbox krijgen door enkel je emailadres na te laten. Een aanrader! Helaas bleek zo’n A5 mapje dus onvindbaar, vreemd genoeg, en de A4 map die ik gebruikte, zoals je kan zien in mijn eigen voorbeeldje, vond ik persoonlijk net iets minder handig. IMG_3496

Dus met deze pin en tutorial kon ik zo’n A5 mapje gewoon zelf maken! En het toeval wilde dat ik zelfs alles al in huis had om ’t te maken! Moeilijk was het ook niet, alleen had ik de handleiding maar eens snelsnel doorgenomen en vergat ik de 2cm naadwaarde aan de open zijde… Ik gebruikte als noodoplossing dan maar biais. Ook met de nestelogen ging ik de mist in. Ik gebruikte dat nooit eerder, en leerde dus nu: altijd eerst eens testen vooraleer je meteen op je ‘juiste’ projectje begint. Het trekt eigenlijk op niet veel, mijn nestelogen, en het geheel ziet er dus niet bepaald proper afgewerkt uit. Geen detailfoto’s dus deze keer 🙂 Maar ach, het is zeker bruikbaar voor mezelf èn het is ook zeker voor herhaling vatbaar. Want eigenlijk kan je zo een mapje maken in elk denkbaar (hanteerbaar) formaat, je kan de gaatjes in de lange of de korte zijde maken, enz. Als dat niet handig is!  IMG_3519

Ik gebruikte een fel gekoesterd stofje van Art Gallery, dat ik al een hele tijd geleden bij Bambiblauw kocht en waar ik eerder al een Louisa jurk van Compagnie M in maakte: Compagnie-M_Contest_Barbara-11
Het resultaat ziet er zo uit:

IMG_3521

Nu ik toch bezig was, maakte ik op de computer in Word voor mezelf een nieuwe, iets beknoptere naaiplanner, met die van de blog van de Verbeelding als bron. Door die te gebruiken, zag ik welke rubriekjes ik wel en niet (of minder) gebruikte. Ik maakte daarmee een eigen versie:

Eigenlijk heel makkelijk te maken, het ziet er alleen minder leuk en catchy uit dan de oorspronkelijke versie van de Verbeelding. Moest iemand dit exemplaar graag ontvangen, laat dan gerust een reactie na en dan mail ik het je door! En niet vergeten dat je via deze link dus ook de originele versie kan vragen!

Follow


Een reactie maakt mij altijd blij!

Party Animal – Part III

Vandaag het laatste deel van het Party Animal feest. Na drie delen zal het wel genoeg geweest zijn vermoed ik… En ik vrees ook dat het beste al wel aan bod kwam in de vorige twee posts. Laat dit dan gewoon een klein toemaatje zijn 🙂 Het gaat deze keer namelijk over mijn eigen outfit, en daar kan je qua schattigheidsfactor en fleurigheidsfactor en dergelijke net iets minder mee dan met de outfit van de jarige of de aankleding van het feest zelf.

Mijn oog viel een hele tijd geleden al op de City jurk in La Maison Victor:

De linkse foto, met de okerkleurige jurk, vond ik prachtig. De rechtste sprak me eigenlijk helemaal niet zo aan. Dat heb ik wel vaker, dat ik bij een naaiboekje door de stofkeuze een patroon toch niet zo je-dat vind, tot ik dan op de een of andere blog datzelfde patroon zie verschijnen en ik het ineens wèl leuk vind. Bij dit patroon had ik dat gevoel dus ook. Ik vond de lijnen echter zo leuk gedaan, en denk dat je er daardoor trouwens best heel wat kanten mee op kan.

Ik ging voor de jurk in één kleur, en kocht daarvoor bij Madeline de Stoffenmadam een kobaltblauwe Punta di Roma (ik zie dat de stof uitverkocht is…). Ik kocht die met de bon die deel was van het prijzenpakket dat ik met deze wedstrijd won, daar ben ik toch nog altijd wel een beetje trots op 🙂

Het resultaat zag er zo uit:

De neklijn viel me net iets te breed, het beleg kwam teveel piepen naar m’n zin, en de aanpassingen om het model aansluitend te maken aan de schouders en toch breder naar de heupen, waren wel redelijk wat prutswerk. Helemaal ideaal is het dus misschien niet, maar ik ben toch wel best tevreden. En ik blijf wel fan van de lijnen, die een eenvoudige jurk toch dat tikje meer geven.

Aan deze outfit is natuurlijk helemaal niks te zien dat past bij het thema van het feest. Maar daar werd een mouw aan gepast, in de vorm van een broche uit hetzelfde Liberty stofje dat ik eerder gebruikte. Mama, papa, en grote zus  kregen elk zo’n broche, en op die manier pasten we toch perfect bij de jarige!
januari 2016 (115).JPG

De papa en de grote zus hadden geen zelfgemaakte outfit. Wie weet lukt het me ooit wel eens om dat voor mekaar te krijgen, maar vooralsnog is dat echt wel net iets te hoog gegrepen. Binnenkort waag ik me voor het eerst aan mannenkleren, want in februari is de man des huizes jarig, en die vraagt al héél erg lang om eens iets zelfgemaakts… Wordt vervolgd dus…

En zo zagen we er als gezinnetje uit die dag, allemaal toch een beetje assorti:

Follow


Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon jurk: City Jurk – La Maison Victor
stof jurk: kobaltplauwe punta di romamadeline de stoffenmadam
stof broche: Liberty Queue for the Zoo – Bambiblauw
broche papegaai: Hexagoon

 

 

Party animal: part II

Vandaag: het feest zelf!

januari 2016 (245).JPG

Hier toonde ik  jullie al de outfit van ons kleine party animal Rosanne. Voor alle duidelijkheid: ze heet Rosanne en dus niet Pannie. Dat laatste is een koosnaampje, afgeleid van Rosanniepannie, en wordt eigenlijk intussen meer gebruikt dan haar naam zelf… oops 🙂 Jullie zagen ook al een fotootje van de uitnodiging in de vorige post. Ik gebruikte hetzelfde heerlijke stofje van Liberty voor de uitnodigingen:

Ik plakte het stofje eerst met textiellijm op het papier, en naaide het daarna ook nog eens extra vast met een siersteek. Met mijn lettertang maakte ik een labeltje en dat kleefde ik in het midden van de kaart. Binnenin de tekst: ‘Party animal Pannie wordt 2! Laat het beest in je los, en vier mee!’ Maar desondanks die woorden kan ik toch wel zeggen dat iedereen het beschaafd heeft gehouden 🙂

De versiering bijeensprokkelen was een meer-maanden-project. Ik had het idee namelijk al een hele tijd, en dat gaf me wel wat ruimte. Ik kocht tientallen speelgoedbeestjes in alle maten, kleuren, vormen, en soorten, telkens als ik ze ergens tegenkwam. Die vond ik bij Langzalzeleven, Studio Blanche, Flying Tiger, Action, Dreamland, en ook tweedehands. De kleurrijke tafelkleden, bekers, bordjes en het bestek kocht ik ook bij Langzalzeleven. Ik deed daar zo ergens eind oktober een megabestelling voor de feesten van beide dochters 🙂 Niet alleen ikzelf, maar ook de dochters waren allebei héél blij met het resultaat:

Al die diertjes samen, gaf echt een heel leuk effect, samen met de confetti die ik ertussen strooide.

Voor de versiering gebruikte ik deze keer geen gewone ballonnen, maar wel heel bijzondere Japanse papieren ballonnen, genaamd kamifusen, ook van bij Langzalzeleven, hoe kan het ook anders 🙂 Ik vind ze werkelijk prachtig! Bekijk bv. deze pin om een voorbeeld te hebben van hoe het kan. Er zit een gaatje in, waar je met een rietje lucht in kan blazen en dan zijn ze gewoon meteen klaar en blijven ze zo hangen! Ik koos een heleboel diertjes en hing ze vlakbij mekaar op.

januari 2016 (72)januari 2016 (75)januari 2016 (86)Ik hou zo van die kleuren!! Ze hangen er nu nog steeds, maar als ik ze deze of volgende week wegdoe, ga ik ze zeker opbergen om mee te nemen voor de verhuis en ze misschien een plaatsje te geven in een kinderkamer. Want inderdaad, ze zijn herbruikbaar! Hallelujah!

Er werd ook nog iets genaaid voor de versiering. Ik heb een klein beetje een verslaving aan de kringwinkel en tweedehands, en had al een redelijk stapeltje sprookjesboeken met mooie prenten verzameld. De bedoeling was altijd al om iets met de prenten te doen, maar om de een of andere reden kreeg ik het maar niet over m’n hart om er ook echt in te knippen. Tot ik deze post van de supertoffe Tante Jojo las (een heel leuke en lieve madam met een héérlijk winkeltje in Leuven, allen daarheen!!), en ze me in haar comments toch over de streep trok 🙂 Waarvoor dank Joëlle 😉 Ik ging dus duchtig knippen! Ik koos vooral prentjes met diertjes erop, logisch gezien het thema. Met een lange biais naaide ik van allemaal (bewust ongelijk geknipte!) vlaggetjes een vlaggenlijn. Ik kan niet anders dan zeggen dat ik zelf echt wild ben van het resultaat daarvan!

Ik maakte er maar eentje, maar voor de andere ruimte herbruikte ik een eerdere zelfgemaakte vlaggenlijn waar toch ook wel enkele diertjes op stonden 🙂 Ik kreeg trouwens voor de fotoshoot van de vlaggenlijn alweer dierlijk gezelschap 🙂

En dan nog de taartdecoratie: enkele dieren-kaarsenhoudertjes van Hema! Helemaal in thema 🙂

Eindigen doe ik met nog enkele sfeerfotootjes. Niet dat jullie nog niet genoeg foto’s voorgeschoteld kregen, maar kom. Valt het op dat ik er zelf waarschijnlijk evenveel plezier in had dan de jarige zelf? 😉

Nu hebben jullie in een volgende post enkel nog de outfit van de mama zelve tegoed 🙂

Een reactie maakt mij altijd blij!

Follow – bloglovin


stofje uitnodiging: Queue for the Zoo – LibertyBambiblauw
bordjes, bekertjes, bestek, tafelkleden, kamifusen, plastic diertjes: Langzalzeleven
allerkleinste diertjes: Studio Blanche
andere diertjes: Action, Dreamland, tweedehands.be

 

Party Animal – Part I

 Zoals u hier al kon zien, hadden wij niet zo lang geleden een jarige in huis. En bij een verjaardag hoort een feest natuurlijk! Omdat ze voor haar allereerste verjaardag door allerhande omstandigheden geen feestje gekregen had, en omdat ik door dit feest de smaak te pakken had van de themafeestjes, zou dochterlief deze keer ook een heus groot feest krijgen. Het thema werd ‘party animal’, en ik heb me weer helemaal kunnen uitleven! Vandaag presenteer ik jullie graag deel 1 daarvan, met name de outfit van het grote party animal in kwestie!

Eigenlijk vertrok ik deze keer van een stofje. Niet zomaar een stofje, maar wel dit stofje:

januari 2016 (5).JPG

Een stofje van bij Bambiblauw dat ik al vaak zag passeren in blogland, bv. hier en hier, maar dat ook gebruikt werd voor het geboortekaartje en de doopsuikerzakjes van het prachtige derde wondertje van mijn lieve collega Isabel, ook een naaimama en wie weet schrijft ze hier wel eens een keertje een gastblog, niet Isabel 😉 ?

 Mijn eerste idee was om een jurkje te maken in dit stofje. Maar toen kwam ik toch wel dit fantastisch schattige truitje tegen bij Fred & Ginger zeker… :

En alsof het universum ermee gemoeid was, bleek er nog welgeteld één exemplaar in dit schone geel over te zijn, niet in de winkel, maar overal. Elk weldenkend mens begrijpt dat dat gewoon een teken is, en dat dat truitje dus bestemd was voor mijn klein Rosanneke. Maar aangezien dat truitje dus ook wel niet uit zou mogen, was het natuurlijk niet zo nuttig om een kleedje te maken. Dus werd het een rokje. En wel een gewoon exacte kopie van het rokje dat ik bij Straightgrain zag, mèt bovendien een tutorial erbovenop waarin de woorden ‘super simple’ vermeld waren. Zoveel toeval bestaat niet: dit is meant to be. Again. 🙂

Het rokje is gevoerd en heeft zakjes. Voor het toevoegen van die zakjes in de zijnaad schreef An van Straightgrain trouwens een handige tutorial, waarmee je aan ieder gewenst kledingstuk zakjes kan toevoegen. Met kleine en grotere kindjes is dat altijd scoren natuurlijk. Hoewel, mijn klein gevalleke moest er niks van weten, ze wilde er zelfs haar handjes niet insteken! Misschien maar goed ook, want door het late uur waarop ik het rokje naaide, was ik niet meer zo geconcentreerd en had ik ze er eerst verkeerd ingezet. Het is dus niet bepaald propertjes afgewerkt…

Ik maakte ook een bijpassende kroon. Ik gebruikte altijd de tutorial voor een kroon van Mina Dotter, maar deze keer tekende ik gewoon zelf iets soortgelijks maar dan wat kleiner en minder hoog. Eigenlijk werkt dat allemaal hetzelfde. Hier vind je trouwens nog een leuke èn herbruikbare, als je dat zou willen.

Eindigen doen we met de foto’s op model. Een model dat niet veel zin had in een fotoshoot. Ze ging gewoon staan en zei ‘nee mama’, gevolgd door ‘nee’, en weg was ze.

januari 2016 (129)

Nu ja, ik was al blij dat ze de kleertjes überhaupt al ,wilde aandoen, want dat had ook nog gekund…
Gelukkig kwamen er daarna leukere dingen, zoals kadootjes uitpakken.

januari 2016 (135)

Wil je graag weten hoe het feestje eruit zag, neem dan zeker later deze week nog eens een kijkje op m’n blog, want dan komt part II eraan! De uitnodiging op de bovenste foto in deze post is alvast een voorsmaakje 🙂 Je kan me ook altijd volgen via bloglovin, wordpress of email (helemaal onderaan de blog), zodat je automatisch een update krijgt als er iets nieuws verschijnt!

Tot slot nog een grappige en toepasselijke foto: terwijl ik de foto’s van de kleertjes en kroon nam, kreeg ik gezelschap van mijn andere grote lieveling, naar wie deze blog dus ook zo’n beetje vernoemd is. Meet Lilly, mijn specialleke:

januari 2016 (38)

Follow


stofje kroon en rokje: Queue for the Zoo AquaBambiblauw
tutorial rokje: super simple skirt with lining – straightgrain
truitje leeuw: Fred & Ginger

From Kristy with love…

Als vele toevalligheidjes bij mekaar komen, gebeurt er soms wel eens iets leuks. Zo ook deze keer. Toen Mondepot aankondigde dat er stoffen van het superleuke merk Red Juliet te koop zouden komen, was ik er als de kippen bij om ook mijn deel van de koek te kopen. Helaas was ik niet de enige die er zo over dacht, en waren enkele stoffen al weg voor ik ze kon kiezen of kon betalen (ja, eentje zelfs toen ik net wilde afrekenen, dju toch 🙂 ). Maar niet getreurd, want ik kon nog een keischoon crèmekleurig jacquard stretchstofje op de kop tikken. Ik krijg de kleur echter niet zo goed op foto helaas.

Ik was nog niet zeker wat ik ermee ging doen, al had ik eerder een kleedje in m’n hoofd. De stof belandde dus in de kast. Tot zover dat verhaal. Of toch eventjes.

Voor nieuwjaar wilde ik iets feestelijk maken, en ik had nog een prachtig stofje van -euh ja, opnieuw Mondepot (de jacquard goud-blauw van ‘Lucy has a secret’, binnenkort op de blog 🙂 ), liggen om dat mee te doen. Maar toen werd er door onze vrienden voorgesteld om er een themafeestje van te maken, met als thema ‘love’, en kon ik echt niet bedenken hoe ik de jurk in die stof kon vertalen naar dat thema. Iets anders dus. Bij de intussen vorige editie van La Maison Victor was mijn oog gevallen op de Kristy rok, een kokerrok met hoge taille, wat ik flatterend vind, én maar 1 huisje om te maken! Dubbel geluk dus!

1+1=2. Dus de Kristy rok in het Red Juliet stofje werd een feit. Werkelijk heel gemakkelijk om te maken! De rok op zich was nu niet meteen ‘love’-proof, maar een rood bovenstuk, rode panty’s, rode pumps, hartjesoorbellen, en à volonté neptattoo’s van de dochter, aangevuld met een hanger met daaraan de ‘key to my heart’ deden de rest 🙂

Ik nam die avond nog snel wat foto’s van de rok, maar omdat ik ze allemaal zo crappy vond, wilde ik ze toch maar niet gebruiken. Intussen kreeg ik echter goesting om me nog eens een beetje te verkleden. Ik vind het stofje wel iets fifties hebben, wat ook wel kan omdat Red Juliet zo ook wel bekend werd/is, om haar ‘nostalgisch’ kantje. Spontaan denk ik dan aan Mad Men, die heerlijke serie met al die prachtige kledij en decors enz. Ik had wel wat in die stijl liggen, dus hierbij enkele fotootjes die ik in de (intussen half papperige) sneeuw nam.

Met de witte achtergrond zie je de rok niet zo goed, dus ook even op een ander plekje gaan staan:

De laatste foto is net ietsje minder flatterend vind ik, ondanks dat ik dit toch echt wel een flatterend model vind. Als ik zo’n soort rok aanheb, vindt iedereen mij namelijk altijd keislank, terwijl ik toch maar ‘gewoon’ maatje 40 heb (en die maten zijn natuurlijk altijd relatief, I know!). Enneh… gelieve nu wel dat idee niet helemaal te ontkrachten 😉 Maar voor de zekerheid vermeld ik even dat er geen derde kindje op komst is. Ik nam de foto’s echter tijdens mijn middagpauze op mijn thuiswerk-dagje, en misschien lag het wel aan de lekkere boterhammetjes 🙂 (althans, dat is de leukst mogelijke verklaring 🙂 )

Anyway, zoals je ziet:  I’m a little in love with Kristy 😉
Nog Kristy-inspiratie vind je hier!

 Follow – bloglovin


stof: Red Juliet Cream Jacquard – mondepot (intussen uitverkocht vrees ik…)
Patroon: Kristy rok – La Maison Victor (2015 editie 6)

 

kids room – mom’s fantasy ;-)

Vandaag neem ik jullie graag mee voor een kijkje in het kamertje van Sia.

DSC_0250

Net zoals haar zusje nu, heeft ze lang bij ons op de kamer geslapen. Maar toen ik toch al redelijk hoogzwanger was van Rosanne, werd het wel tijd om er eens werk van te maken. De deuren stonden net in de kamers, en daarmee was de laatste hindernis verdwenen 🙂 Ik wilde er echt een kadootje van maken, een kamertje waar ze graag zou gaan slapen, en dat dus zou compenseren voor het feit dat ze niet meer bij mama en papa zou liggen. Iedereen waarschuwde ons immers dat die overgang wel heel moeilijk zou worden na zo’n lange tijd samen slapen. Maar niks was minder waar! Vanaf dag één vond ze ’t superfijn in haar kamertje! Intussen is het babybedje vervangen door een groot bed, maar verder is er niet zo heel veel veranderd. Maar genoeg gebabbeld, tijd voor foto’s, veeeeeeeel foto’s 🙂

Het kamertje is niet heel groot, maar ruim genoeg. Er valt helaas niet veel licht binnen, omdat het raam aan de noordkant ligt, wat wel jammer is. Maar voorlopig slaapt ze er enkel, dus is dat niet zo’n probleem. Ik verfde 1 muur turquoise, en de andere muren en het plafond in een heel licht mintgroene kleur.

Daarna heb ik me helemaal uitgeleefd in de aankleding, decoratie, meubeltjes, enz. Kinderkamertjes inrichten is echt héérlijk, en er zijn zoooooooveel ongelooflijk leuke spulletjes voor te vinden. Soms duur, maar soms ook helemaal niet, en het voordeel is dat een kind daar helemaal niks van maakt. Soms integendeel zelfs, dan vinden ze de goedkoopste brol het leukste 🙂 En ook als DIY-loving mama kon ik er helemaal voor gaan! Dit kamertje wemelt van de zelfgemaakte dingetjes! Wie goed keek, zag bv. al dat de bedovertrek zelf genaaid werd met een leuke Petit Pan stof. Ik maakte er ook eentje in een stofje van Soft Cactus, die lenen zich hier perfect voor en zijn net iets minder prijzig 🙂

Nog een DIY: een oud nachtkastje en een commode werden écru geverfd:

Op o.a. pinterest kwam ik al vaak het idee tegen om met Ikea-kruidenrekjes een boekenrekje te maken. Dat leek me ideaal. Ik verfde de rekjes in exact dezelfde kleur als de muur.

Door ze zo te verven, ligt het accent echt op de boekjes. Want ook die kinderboekjes zijn vaak zo mooi… En zijn ook voor de mama soms een herinnering aan de eigen jeugd. Misschien herkennen jullie ook wel enkele van deze boekjes?

De boekjes worden wel heel vaak gewisseld, aan leesvoer geen gebrek!

Naast het rekje staat een oud stoeltje, ik kreeg ooit zo 3 stoeltjes van m’n tante, zo leuk! Een kussentje van Petit Pan erin, en klaar. Het wordt alleen wel vooral gebruikt door allerhande beertjes en popjes…

DSC_0229

Er staat ook nog een kubuskast, de vroegere Expedit en nu Kallax van Ikea. Voor nog meer leuke boekjes, en voor opbergdozen, waar allerlei herinneringen in zitten. Ook deze dozen pimpte ik, door ze helemaal in te smeren met behanglijm, en dan in te pakken met mooi inpakpapier dat ik op maat had geknipt. Niet moeilijk, niet duur, maar ik ben helemaal weg van het resultaat. Ik pimpte er nog wat meer, maar die gebruik ik elders.

Bovenop dat kastje een paar schattige fotokadertjes met fotootjes van de oma’s en opa’s.

Sia heeft ook een kussenhoekje. Toen ze nog in haar babybedje sliep, gingen we voor het slapengaan altijd gezellig in haar kussenhoekje zitten boekjes lezen. Nu vindt ze het leuker om dat in haar bed te doen, maar het blijft gezellig vind ik.

Het onderste matrasje is een oud, dun babymatrasje. Ik maakte uit toile cirée een matrashoes, met achteraan een rits. Daar heb ik geen detailfoto van genomen, maar er zijn heel wat tutorials hiervoor te vinden op internet, ook zonder rits. Het achterste kussen, met de poesjes, maakt ik in een stofje dat voor mij best bijzonder is. Mijn broer en zijn intussen helaas ex-vriendin maakten het geboortekaartje, dat eigenlijk een boekje was, voor Sia. Ze gebruikten daarvoor de poesjes van dit stofje:

Ik vond dit leuk idee (en dit en …) via pinterest om aan lang ligkussen te maken, in feite gewoon een lang stuk stof, waarbij je dat doorstikt op de afmetingen van het kussen, zodat er meerdere kussens inpassen. Het zit heel leuk achter je rug, en is echt heel makkelijk te maken. Ik maakte het gewoon toe met velcro (niet letten op het scheve stiksel 🙂 ).

Ook elders in haar kamertje vinden we haar geboortekaartje terug. de drukker maakte namelijk de voorkant op posterformaat, en dat hangt boven haar bedje.

Ook de andere muren werden versierd. Als kind had ik een poster en kalender van Holly Hobby (of hoe schrijf je dat?), dus toen ik deze twee spiegelkadertjes zag liggen in de kringwinkel, kon ik ze niet laten liggen. Pure nostalgie 🙂

Tegenover het raam, maakte ik een prikbord uit een isolatieplaat van de gamma, overtrokken met een fleurig stofje van Petit Pan. Achteraan heb ik de stof erin geniet met een nietjespistool, maar ik denk dat het met gewone naalden ook moet kunnen. (Hier vind je nog een voorbeeld.)

Naast het prikbord hangen twee leuke posters. Eentje ervan, met het konijn, geeft ’s nachts licht en dan zie je een andere tekening, van slapende konijntjes in hun holletje. Op de commode, onder het prikbord en de posters, een mooie blikken doos en een porseleinen schelp uit de kringwinkel, een van de vele plekjes om haar schatten (=stenen, …) in te bewaren.

De gordijntjes maakte ik ook zelf. Ik naaide een ondoorzichtige gordijnstof tussen de canvas wereldkaart-stof en een gewone witte achterkant. Bovenop de gordijnstok een leuke muursticker van Kek, net als naast haar bedje.

Nu zijn we bijna rond, maar nog niet helemaal 🙂

Boven haar bedje maakte ik nog twee lange planken, of beter: die maakte de papa. Ik schilderde ze opnieuw in dezelfde kleur als de muur, om de nadruk op de objecten erop te leggen. De witte plankleggers doorbreken dat wel wat, jammer genoeg, maar Lode had ze bij en ik dacht: ik zal maar niet moeilijk doen 🙂 Op de plankjes een allegaartje van spulletjes.

Dan nog wat leuke verlichting:

Zo, we zijn rond! Wat vinden jullie ervan?

Ik had al een heleboel spulletjes bijeen geshopt en gezocht voor de kamer van Rosanne, die als hoofdkleuren geel en roze zou krijgen, maar gezien onze verhuis binnen enkele maanden, zal het voor erna zijn! Ik kijk er al naar uit 🙂

Het zou wat teveel worden om alle webwinkels en spulletjes op te sommen waar dit allemaal vandaan komt. Ik haalde veel spulletjes in de webwinkels Wolf en Wolkje, PSIkhouvanjou, in de kringwinkel , in de superleuke winkel Polkadots in Diest (nu ook een webwinkel!), in Ikea, en veel spulletjes kreeg ik ook cadeau. Hebben jullie vragen over iets specifieks, laat gerust je vraag in een reactie na!!

Links naar mijn pinterest borden: interieur, kinderkamer/speelkamer,  of knutselideetjes voor wie nog meer inspiratie wilt! (ik moet die trouwens dringend ordenen, deze uitdaging zal me daar zeker nog bij helpen!)

Follow – bloglovin


terugblik…

Twee jaar geleden werd ik wakker rond 4.30u. Ik twijfelde nog even, maar het werd steeds duidelijker. Het was zover: onze tweede dochter kondigde zich aan. Zo lang mogelijk thuis willen blijven, gecombineerd met het niet kunnen bereiken van de eerste twee babysit-opties voor de oudste dochter, en daarbovenop de ochtendspits richting Leuven, zorgde ervoor dat het niet veel had gescheeld of ze was in de auto geboren. Maar zover kwam het gelukkig net niet. Ziekenhuis binnen, verloskamer in, en enkele minuten later had ik haar in m’n armen, mijn bloem van een dochter, na een kort maar krachtige bevalling van nog geen 4 uur. Ik zou er zo opnieuw voor tekenen. En wat een geschenk kregen we die 6e januari. Ons eigenste koningskind, Rosanne, mijn Rosanniepannietje, mijn klein sprotje, mijn Pannietje.  Vandaag denk ik met plezier terug aan al die wonderlijke momenten. Dat kleine wondertje in m’n armen, het bellen naar de familie, samen met Lode op onze kamer aankomen en tientallen keren naar ‘Rozane’ van Wim De Craene luisteren, de eerste kennismaking met grote zus, de eerste nacht samen, ons vertrek naar huis de volgende dag, de roze wolk waarop ik de eerste weken maar bleef vertoeven, …

Ik schreef het al eens eerder, maar toch, wat vliegt de tijd. Voor ik het wist werd ze 1, begon ze rond te stappen, kreeg ze kleine peuterkuren, … Mijn kleine eigenwijze lachebekje.

En nu is ze dus twee. En vertelt ze dat zelf. ‘Rosanne verjaren’, en tien keer kaarsjes uitblazen op een eclair. Ze babbelt erop los, doet niets liever dan boekjes lezen, kleuren (liefst op haar handen, knieën, kleren, …), muziekjes luisteren en maken, telefoneren, knopjes duwen, snoepen, … En het is een felle, een ‘geval’ zoals ze dat zeggen. Je zal het geweten hebben als iets niet naar haar zin is. Ze kan haar zus met gemak de baas, maar helaas meestal niet op de gepaste manier. Eigenlijk luistert ze voor geen meter, toch niet naar mij. We zitten soms echt met de handen in het haar. Maar ach… ik voel me dan getroost door het lezen van verhalen zoals deze en deze, ik denk dat we niet alleen zijn. En ze is toch ook zooooo lief, zoooo schattig, zoooo schoon (sorry, ik kan er niks aan doen dat ik dat vind… 🙂 voor moeders is het geoorloofd om dat van de eigen kinderen te zeggen, nietwaar?), zoooo leuk, … Ik ben helemaal verliefd op dat kind, kan haar wel platnijpen van contentement, van graag-zien, …
Wat kan ik gelukkig zijn met mijn twee prinsessen…

Gelukkige verjaardag mijn liefste schatje, mijn Pannietje, mijn klein engelke Rosanne!

Follow

Xerea dress, schone botten, en vrouwenlogica

In juni gingen we op citytrip naar het prachtige Fès in Marokko. Voor het eerst sinds lang zonder de dochters, en meer nog: voor het allereerst was ik een nacht gescheiden van de jongste dochter. En dan niet eens één nacht, maar wel liefst 5 nachten!! Dat was toch eventjes slikken toen m’n lief dat aankondigde. Zoiets moet dus natuurlijk gecompenseerd worden. En hoe kon ik dat beter doen dan door te … shoppen, jawel. Het (kortstondige) geluk van het consumeren verlichtte het gemis gelukkig toch wel goed, en ook daarnaast was het in feite een heerlijke citytrip vol relationele quality time. Hoognodig, dat geef ik toe. Maar dat allemaal geheel terzijde. Want ik kocht daar namelijk ook ‘botten’, zoals wij dat zeggen. Schone botten, heel schone botten zelfs, al zeg ik het zelf. Kelim boots, om precies te zijn.

Ik negeer even voor het gemak het feit dat de zool van één van die boots er na een paar keer dragen al af was. Een mens kan nu eenmaal niet alles hebben in ’t leven zeker?

Maar met het kopen van de botten, stelde er zich een ‘probleem’: ik had niks om erbij aan te doen. Een niet te onderschatten (en uiteraard vooral ook niet te overschatten 🙂 ) probleem, maar gelukkig eentje dat op te lossen viel.

En zo begonnen mijn radartjes weer te werken en vormde zich een beeld: een rode tuniekachtige jurk, met een zwarte leren legging, zoals het prachtexemplaar dat ik bij haar zag. Die legging heb ik dus gewoon schaamteloos gekopieerd, met stof uit haar webshop (die we zullen missen!!) en het patroon van de Roxy legging uit La Maison Victor.

De zoektocht naar een patroon voor een jurk die helemaal overeenkwam met het idee in m’n hoofd, bleek wat lastiger. Vlak nadat ik een oproepje op Facebook deed, waar ik al goeie tips kreeg, zag ik echter deze jurk van deze geweldig stijlvolle madam. En toen ging ik meteen overstag. Ik kocht het patroon van de Xerea dress van Pauline Alice, en meteen ook 2 andere van haar patronen, waaronder de Cami dress. Ik had nog een prachtig rood stofje liggen van bij Mondepot, leek me ideaal voor hetgeen ik in gedachten had.

En toen bleef het een beetje liggen, tot de doop van de kids eraan kwam. Ik wilde de Cami dress maken (waarvan er ook een sew-along op de blog van Pauline Alice staat!), maar daarvoor moest ik echt wel een testversie maken gezien het een aanpassend modelletje is. En daar ging mijn time-management de mist in. Toen het eigenlijk echt begon te dringen, lag enkel het teststofje geknipt klaar en daagde het me dat het me nooit zou lukken om dat nog klaar te krijgen. Plan B dan maar: enter mijn schoon botten en de Xerea dress. En op dat punt ging ik zelf wel een beetje in de mist. Ik dacht dat ik het met zo’n modelletje wel kon wagen om geen testversie te maken. Daar vergat ik dus even dat mijn maten een beetje lastig zijn: smalle schouders, en een maat of 2 groter voor de heupen. Met de zakken aan de zijkant, wist ik ook niet goed hoe of wat te doen om het aan te passen, dus wat doet een mens in tijdsnood dan? Negeren die handel, en gewoon beginnen in de hoop dat dat allemaal wel zal meevallen…

Het resultaat? DSC_0028

Al bij al valt dat nog mee, maar wel nadat ik de nodige aanpassingen had moeten doen om geen stofophoping op mijn heupen te hebben. De zijnaden moest ik helemaal losmaken en heb ik zo omgenaaid zodat er een split in zit, wat uiteraard niet de bedoeling was, maar de enige manier om het te doen passen. Daardoor vallen de zakjes ook minder mooi, maar omdat ik het geweldig leuk vind om mijn handen in de zakken te steken, valt dat gelukkig minder op.

Ik heb wel redelijk getwijfeld over de jurk, en blijf dat een beetje doen. Dat ik hem sindsdien nog maar één keer heb aangedaan bewijst dat wel een beetje. Toch vind ik het eigenlijk echt een heel leuk patroon. Ik houd enorm van de lijnen, bv. in het voorpand, en de details zoals de zakken en de ruguitsnijding.

Misschien moet ik het dan toch maar wat vaker dragen, wat denken jullie? En misschien maak ik nog wel eens een nieuwe, verbeterde versie, dat ook. Maar ik heb nu in elk geval wel een kleedje voor bij mijn botten, dat is ook al dat.

DSC_0038

Aan de legging moet ik weinig woorden vuil maken: leuk en makkelijk patroon, en dat leer naaide echt wel vlotjes, tot mijn grote vreugde!

De Cami dress ligt intussen nog steeds status quo, en geloof het of niet, maar op de doop zelf werden mijn schoon botten niet gedragen. M’n lief vond mijn enkellaarsjes schoner, en werd bijgetreden door mijn lieve schoonmama. Ik heb dus maar geluisterd. Een duidelijke foto heb ik er niet van, maar het zag er zo’n beetje zo uit:

Follow – bloglovin


rode stof: rode satijnachtige stof Mis-en-Plis bij Mondepot
zwart nepleer: Liesellove
patroon jurk: Xerea dressPauline Alice Patterns
patroon legging: Roxy legging – La Maison Victor