mannengerief: de stone short

for English, scroll down 

 Ooit was ik nóg overmoediger dan ik nu ben, en plande ik voor de verjaardag van mijn lief -intussen mijn man ;- )- wel drie kledingstukken in plaats van één. Dat eentje, dat lukte gelukkig net. Maar de andere twee, een Stone short en een Marvin joggingbroek, beiden ook uit La Maison Victor, bleven op de naaiplanning staan, waar ze tot in den treurnis voorgestoken werden door andere projectjes. Al zat onze verhuis er ook wel voor iets tussen natuurlijk. We hebben hier in Washington DC echter een ongemeen warme zomer gehad, blijkbaar een pak warmer dan de doorsnee zomer. En manlief had ocharme maar één short, na enkele kapotte of onuitwasbaar bevlekte exemplaren. Dus begin september kwam het er, ietwat noodgedwongen misschien, toch van, die Stone short.

lilliepawillie-stone-short-14

Ik had eigenlijk een donkerbruine stevige stof gekocht, in good old Pauli, die ik hier verdorie nogal mis als het op stoffenaankopen komt, amai! Ik ga me daar in december blut kopen denk ik 🙂 (voor Lode, die meeleest: neenee, ’t is een grapje zenne… not?) Maar goed, de stof dus. Een schone jeansachtige donkerbruine stof. Ik haalde ze uit de kast en tot mijn ontsteltenis waren er allemaal lichte vegen en strepen op, in dezelfde kleur als de binnenkant (de slechte kant dus zogezegd). ’t is te zeggen, het waren eerder verkleuringen dan vegen/vlekken. Geen idee waar die vandaan kwamen. Misschien waren ze er al en zag ik het niet? Nog eens gewassen, maar helaas, geen enkel effect, wat ik wel had verwacht, maar kom. Maar dan was daar toch wel manlief zelf zeker? Toen ik het, een beetje teleurgesteld, toonde, zei hij dat hij de binnenkant veel schoner vond. Kwam dat effe goed uit! Daar waren geen verkleuringen te bespeuren, en eigenlijk, het moet gezegd, was dat inderdaad ook wel schoon zo. Geen donkerbruin, maar een soort camel-achtige kleur.

lilliepawillie-stone-short-6

Het maken op zich zou volgens mij niet zo heel moeilijk moeten zijn. Ik zeg ‘zou’, want naar goede gewoonte, sloeg ik weer de ene kemel na de andere. Het was het allereerste project waarvoor ik de overlock gebruikte. Lode wilde namelijk per se die short, maar enkel als die afgewerkt zou zijn met de overlock, waarmee hij me -mij kennende- eindelijk zover kreeg om mijn overlock-drempelvrees te overwinnen! Dankuwel Lode 😉  Bij de gulp was ik echter te snel en onzorgvuldig geweest, waardoor ik er een net te groot stuk had afgesneden. Het hele stuk voorpand dus naar de knoppen. Gelukkig had ik nog genoeg stof over voor een nieuw.

Er ging ook ergens iets mis bij de tailleband. Ik heb gecontroleerd op het patroonblad zelf, op mijn eigen overgetekende patroon, en de andere patroondelen, en begrijp echt compleet niet hoe het kan omdat alles daar leek te kloppen. Maar de tailleband was zo’n 5cm te kort om rond te geraken! Zéér frustrerend! Iemand in maat M die dit ook had? Ik heb het opgelost door de tailleband achteraan op het midden door te knippen en er een stukje tussen te zetten waarvan de andere rand nèt onder zo’n litsje komt. Dan lijkt het alsof de tailleband gewoon uit twee delen bestaat, zoals het deel eronder, zonder dat je het tweede uiteinde van het tussenstukje nog ziet. (amai, kunnen jullie nog volgen?).

lilliepawillie-stone-short-9

lilliepawillie-stone-short-8(Hihi 🙂 )

Verder ging het eigenlijk best vlot om de broek ineen te krijgen. Of ja, nu vergeet ik nog dat ik de uitleg niet goed had gelezen en dacht dat de knoopsgaatjes aan de binnenkant er voor de lol waren, en ik dus gewoon op goed geluk een paar erop naaide, zonder al een knop gekozen te hebben. En dat bleek een beetje lastig want nu zitten er daar mini-knoopjes die niet bepaald makkelijk opengaan… Gelukkig moeten ze niet per se allemaal open om de broek los of uit te krijgen! Volgende keer beter de hele handleiding nog eens eerst helemaal lezen voor ik eraan begin!

lilliepawillie-stone-short-7

Het klinkt alsof het allemaal nogal een gedoe was, maar uiteindelijk durf ik toch te zeggen dat ik blij ben met het resultaat. Ik vind het een schone short geworden en Lode is er blij mee en heeft ze veel en graag gedragen. Alleen had hij liever een ander koordje gehad, maar dat kan ik makkelijk nog vervangen natuurlijk, en het is ook ietwat aan de grote kant, wat misschien logisch is gezien de extra 5cm. Maar verder zit ie heel goed, zegt hij. De zomer is nu wel voorbij en echt short-weer is het niet meer, ondanks dat we alweer twee heerlijke nazomerweken hebben gekregen. Maar deze zal volgende zomer zeker nog vaak uit de kast komen, en ik doe zelfs de gedurfde bewering dat er nog exemplaren zullen volgen 🙂 Maar eerst die Marvin joggingbroek nog, en dan de reeks Theo-hemden waarvoor ik al stoffen heb gekocht (dat stashbusten lukt hier niet zo goed, voorlopig, dju toch!). Oh ja, en al die selfish sewing projectjes die ik nog heb liggen… Mja, overmoed heb ik precies nog altijd wel wat teveel…

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroontje/pattern: stone short – La Maison Victor (editie mei/juni 2015)
stof/fabric: stevige katoen – Pauli (Leuven)

 Once, when I was even more audacious than I am now, I planned to make 3 garments for my husbands birthday, who then officially still was ‘just’ my boyfriend by the way 😉 I did manage to make one, but the other 2 projects, a short and a jogging pants,  stayed on my to-sew-list and were passed by many others.  Of course, the fact that we have been moving also played its role in the huge delay 😉 But the same move, and then especially that we were having a seemingly exceptionally hot summer here in Washington DC, also caused me to make the second project of the former birthday-present, the short.  Because my husband was really short of shorts 😉 (is that correct English?? I’m not sure but it sounds a little funny 😉 ).

I had the fabric already in my stash from january, to be on time for his birthday in February 🙂 I bought it in Pauli, my favorite belgian fabric store in my former hometown Leuven. Unfortunately there were a lot of spots on it, when I took it out of the closet, the fabric had faded spots and stripes, who gave it the color of the wrong side. Even a washing didn’t help, as I expected, but luckily Lode found the color of the wrong side even better than that of the good side!

The pattern is from the belgian magazine La Maison Victor, which always contains great patterns for women, men and children. This short is called the Stone short. The ‘making of’ didn’t need to be difficult, at least that’s what I think. But then again my habit of making silly mistakes came along a few times while making this garment. I was uncareful with my serger and had to make the front again (luckily I had enough fabric), I somehow had not enough fabric in the waistband (something I did not understand since I checked all pattern pieces again and they seemed to be right) and had to put a piece in between at the back of the waistband, and I also made the buttonholes a little too small. But even though those things make it sound as a complete failure, I still like how it ended up. And Lode does too. It could and should have been a little smaller, and maybe we will still change the cord, but besides that Lode likes the fit and did wear the shorts quite a lot. I think this one will be worn a lot next spring and summer. Maybe I dare to say I’ll make him more of these, but first there’s still that jogging pants on my list and a new belgian pattern I want to try to make a men’s shirt (I even bought a few fabrics yet, guess my stashbusting plan is not really working so well…), and I have a lot of selfish sewing projects too, and so on and on… Maybe I’m still a bit audacious 😉

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

sew challenge accepted… Een Jackie Coat!

for English, scroll down 

 Zo ergens deze zomer had Davina, van de blog Woohoo by Davina, een idee. En wat voor een idee! Ze organiseerde een heuse blogmeet èn daaraan gekoppeld ook een uitdaging, de ‘sew challenge’. Hoe graag ik misschien ook eens naar een blogmeet zou gaan, dat wordt een beetje moeilijk gezien de afstand USA-België. Maar die sew challenge klonk wel tof. Tegelijk ook wel spannend, dus ik heb toch eventjes getwijfeld. Maar ik gooide m’n angsten overboord en mailde dat ik wilde meedoen. En hier zijn we dan, zoveel tijd later, in de laatste week van de sew challenge. Het opzet is simpel maar uitdagend: je moet 3 criteria bedenken voor een andere blogster, en krijgt zelf ook 3 criteria waarmee je aan de slag moet.

Ik mocht criteria bedenken voor Sara, van de blog  mijn leven met 4 helden. Echt een aanradertje, ze maakt prachtige dingen! Ik wilde hier wat linken naar voorbeeldjes, maar kon simpelweg niet kiezen! Allen daarheen dus, en scrollen maar! Zeker ook om te zien wat ze deed met de criteria die ik haar gaf, ik maakte het haar (onbedoeld!!) nogal moeilijk, maar ze maakte er echt iets supertof van!

De voorbije weken werden er op deze manier echt prachtige dingen gemaakt. Davina maakte telkens een overzicht, van week 1 en week 2, zeker de moeite om eens te bekijken! Door al die prachtige creaties en ook door de criteria die ik zag, kreeg ik best wel wat stress… Maar toen kreeg ik de mijne van Vicky van de blog Sewlisi (ook zeker een bezoekje waard!! bekijk bv. eens wat zij maakte voor de sew challenge!) en was ik er echt héél blij mee! Dit zijn ze:

  • Eentje voor de herfst
  • Een tikkeltje retro
  • Ga op zoek in je stoffenvoorraad, dus niets extra’s kopen voor deze opdracht!

Mijn radartjes draaiden op volle toeren. Er lag nog een U.F.O. (‘unfinished object’) in de vorm van een Cami dress (van Pauline Alice), toch ook een tikje retro en herfstwaardig. Maar ik wilde ook graag eindelijk eens een winterjasje maken voor de dochters. Dat wilde ik vorig jaar al eens proberen, maar het was er niet van gekomen. Het stofje daarvoor, dat had ik echter wèl al 🙂 Mijn oog viel op de Jackie jas van Ienemiene (& Emma&Mona), en ik voelde het borrelen van enthousiasme, dus was het al bij al snel gekozen. Helaas ben ik over zowel het maakproces als het resultaat net iets minder enthousiast…

Ziehier het resultaat:

dsc_0348

lilliepawillie-jackie-coat

Ik vind het eerlijk gezegd een klein beetje een teleurstelling… Niet helemaal hoor, maar gewoon, het is niet wat ik ervan verwacht had. En dat op zich vind ik ook wel een beetje teleurstellend, want ik heb er toch best veel tijd in gestoken. Rosanne viel qua borstomtrek in maat 104, wat me best groot leek. Overal op Facebook en zo las ik echter dat het op maat viel, dus volgde ik de maattabel. Qua borstomtrek zit het jasje inderdaad goed, zeker als ze er nog een dikker vestje of trui onderaan zou doen. Maar aan de schoudertjes vind ik het te breed, en dat oogt niet zoals ik gehoopt had. Bovendien ben ik vergeten rekening te houden met de lengte van de mouwen, en die aan te passen aan haar maat (ze zit nu ongeveer aan maat 98). Gelukkig kan ik ze nog omslaan, al is ook dat net iets minder mooi, maar kom. Ik maakte de mouwtjes wel een pak smaller onderaan, nadat ik -eveneens in de facebook-naaigroepjes, wat zou ik zonder die groepjes doen 😉 – las en op foto’s zag dat die heel breed waren. Daar ben ik wel tevreden over.

De werkelijk prachtige felrode wollen stof met reliëf, kocht ik vorige winter bij Pauli in Leuven. De kleur is echt heel fel en intens, ik ben er helemaal dol op. Rood is echt moeilijk om goed te kunnen fotograferen, zoals ook Griet van Emma&Mona al eens schreef. En met kleine kindjes en in de regen, heb ik echt geen tijd om te oefenen met alle camera-instellingen om de kleur er beter uit te krijgen, hoe graag ik dat ook zou willen. Maar believe me, ’t is echt schoon 🙂 Nog steeds vind ik het soms jammer dat ik er maar 1,20m van kocht, net genoeg voor een kinderjasje 😉 Daarmee ging ik niet ver geraken voor een damesjas, wat ik ooit ook echt eens zou willen proberen. Maar gelukkig staat Rosanne altijd superschoon met rood, dus ideaal voor een jasje voor haar!

Ik gebruikte geen paspel, want vond geen echt geschikte kleur. Ik doorstikte wel de naden aan voor- en achterpand. Aan de achterzijde heb ik wel paspel gestikt aan het rugstukje.

Voor de voering gebruikte ik een prachtig stofje dat ik begin juli bij spoonflower kocht. Ik had maar een heel klein stukje van dit stofje nodig voor een ander projectje -dat nog gemaakt moet worden natuurlijk – dus kon uit de bestelde yard makkelijk de voering knippen. Ik vind dat altijd extra mooi als er een leuke voering komt piepen bij een jasje, en met dit printje zat dat wel snor, dacht ik zo bij mezelf.

dsc_0406

Ik dubbelde dat stofje met een rode fleece, zodat het helemaal winterproof is, wat hier aan de Oostkust wel nodig is. De eveneens met fleece gedubbelde mouwen maakte ik uit een voering-achtige gladde, blinkende stof die ik had liggen. Ah ja, want alle stoffen moesten al in de kast liggen!

De enige zonde die ik heb begaan tegen mijn criteria, zijn de knopen. In de pakweg drie blikken dozen vol knopen (met dank aan de kringloopwinkel) zat er eigenlijk geen enkele die helemaal m’n zin was. Het zou toch zonde zijn om er knopen aan te zetten die helemaal niet zo mooi erbij pasten? Dus woensdagavond, nadat Lode om 19u thuis kwam, vertrok ik naar de dichtstbijzijnde naaiwinkel, G Street Fabrics. Het werd een hele missie. Door werken aan de metro was het ‘single track’ (beide richtingen over 1 spoor) en deed ik er 3 keer zo lang over. Er was bij aankomst aan de juiste metrohalte niet meteen nog een bus, dus dat werd stappen. Zo kwam ik dus pas rond 20.30u aan, toen de winkel eigenlijk bijna ging sluiten. Niet ideaal om nog rustig te kiezen, zeker niet toen ik de volledige wand vol knopen zag… Gevolg is dat ik thuiskwam met knopen in eenzelfde kleur, niet precies wat ik wilde, maar ja, probleem was dat ik niet echt wist wat ik dan wèl wilde. Ach ja, ’t is nog wel ok, en beter dan wat ik had.

Het maakproces liep ook al niet over rozen. Ik wilde de randen overlocken (wat achteraf bekeken misschien niet nodig was?), maar de overlock wilde echt niet mee. Tientallen keren heb ik opnieuw ingeregen, spanning veranderd, vanalles geprobeerd, proeflapjes genaaid, maar niks hielp. Frustratie alom, en zoooooveel tijd verloren 😦 Ik zal ‘m moeten binnendoen voor een nazicht, hopelijk is het niks ergs. Daarnaast bleek het voor m’n machine (en/of mezelf 🙂 ) niet zo evident om mooi en vlot door de stof te naaien, al helemaal niet wanneer er meerdere laagjes samen doorstikt moesten worden. Ook bij de knoopsgaten was het eventjes een kleine ramp, want de stof bewoog niet eens en ik moest dus zelf mee trekken, zo voorzichtig mogelijk.

En om het verhaal helemaal compleet te maken: Rosanne wilt de jas niet aandoen. Ze kreeg al een halve crisis als ze ‘m moest passen, en de fotoshoot lukte enkel nadat ik beloofd had dat we daarna koekjes zouden bakken. Het wordt dus afwachten of ze het jasje gaat willen dragen. Als iemand tips heeft om haar zover te krijgen: laat maar komen! Want ik denk dat dat misschien nog de grootste challenge zal worden… 😉

Maar hopelijk ben ik voor de sew challenge toch alvast nog net met de hakken over de sloot? 😉

Kijk zeker ook naar de andere blogsters die deze week aan de slag gingen met hun criteria:  do-didit Emma & Monanaadjesendraadjes yerasi de zussen (Kristien)juffrouwkersjes siskobymieke mijn leven met 4 helden girlsinuniform (Lieve)sewlisi

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroontje/pattern: Jackie mantelIenemiene
stof/fabric:
rode wollen stof/outer fabric: Pauli (Leuven)
voering/lining: retro stof van ontwerpster Raveneve – Spoonflower

Somewhere this summer Davina, from the blog woohoobydavina had a great idea: she organised not only a blogmeet, but also a sewing challenge! The blogmeet took place in Belgium, so attending it was a bit difficult. But the sew challenge was tempting! After some consideration (I had some stress, I admit!) I went for it 🙂 The idea is simple but still challenging: everyone gets a name from a sewing blogger and has to give 3 criteria to this blogger, who makes something with those criteria in mind. 30 bloggers went along, and this is the last week and the final 10 bloggers. It’s really worth to hop over to Davina’s blog to see her oversight on week 1 and week 2!
I myself had to give criteria to Sara from the blog mijnlevenmet4helden, which means ‘my life with 4 heroes’. She makes the most stunning outfits, so make sure to visit her blog, also to see what she made for the sew challenge! I made it a bit difficult for her, unintentionally, but she made such a nice creations! I got my criteria from Vicky from the blog sewlisi, also absolutely worth a visit (see her creation for the sew challenge!) and was instantly happy with them. These were the criteria:
– something for fall
– something with a retro touch
– use only fabrics from your stash, so don’t go buy new stuff

At first I thought about finishing the cami dress which I once started. But then I thought about a coat for the children, something I already wanted to try last year but I didn’t get to it. The Jackie Coat, a pattern from Ienemiene (& Emma&Mona) has a vintage touch to it, and I had the perfect woolen fabric in my stash, so I went for it. I bought the fabric last year in my favorite fabric shop in Belgium, Pauli, and still am completely in love with the vivid intense color, which I struggled to get right on the pictures. The inside is  a fabric from spoonflower. I ordered a yard in July but only needed a little piece for the project I had in mind, which still needs to be made some day 🙂 So enough left to make the lining, since I really like it when a coat has a special and beautiful lining.

The result is not really what I was hoping for, which makes it a little disappointing. I took size 104 (4y) based on the measurements, which seemed big but on all facebook groups I read it is on size, so I didn’t take a smaller size. On the chest it is indeed perfect, especially when she would need to wear a cardigan or sweater underneath. But I think it’s too big on the shoulders, and I forgot to make the sleeves shorter. I also struggled quite a lot in the ‘making of’. First my serger refused to work properly, and then I struggled to be able to sew the fabric neatly, especially when I had to sew more than one layer of fabric. The buttonholes were even more problematic, since the fabric didn’t even move and I had to push it myself, trying to be as careful as possible. *sigh*

However these things, it’s of course not a real disaster, it’s just that I probably had too high expectations and not enough experience with this kind of fabric, and things like that. And isn’t everyone learning by doing?

The biggest challenge, however, will be to get Rosanne to wear the coat, since she really doesn’t like it… 😦 I had to promise her we’d bake cookies after the photoshoot to have her take the coat on… Anyone has any tips for succeeding in that challenge? 😉

Be sure to check out the other participants in the sew challenge this week:  do-didit Emma & Monanaadjesendraadjes yerasi de zussen (Kristien)juffrouwkersjes siskobymieke mijn leven met 4 helden girlsinuniform (Lieve)sewlisi

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉