juffenkadootjes – teachers gifts

for English, scroll down

Het einde van het schooljaar, dat hier al half juni valt, betekende naar goede gewoonte weer dat er kadootjes gemaakt moesten worden. Elke keer dat een van de dochters naar een ander groepje in de kribbe gingen, of dat er een schooljaar gedaan was, was dat weer een zoektocht, en tegelijk ook altijd een soort race tegen de klok (zie hier en hier). Want hoe lang je dat eigenlijk al op voorhand weet (een heel schooljaar of zo? ;-)), toch slaag ik er niet in om eens op tijd klaar te zijn. Of om eens gewoon een keertje niet iets zelf te willen maken. Want eerlijk is eerlijk, je doet het toch eigenlijk alleen maar jezelf aan he 😉 Maar het is sterker dan mezelf, ik wil het gewoon  graag zelf doen. Iets helemaal zelfgemaakt komt ook echt helemaal uit het hart. De tijd en energie die ik daarin steek, is toch nog altijd het grootste bewijs van waardering, durf ik dan te denken. Al is er tegelijk een stemmetje dat zegt: een bon van het een of ander is eigenlijk even goed en maakt de juffen ongetwijfeld even blij… Maar kom.

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (1)

Dit jaar eindigde mijn zoektocht bij een pakketje dat bestond uit:

  • een poezelig warmtekussen
  • een potje zelfgemaakte, suikervrije hazelnootchoco
  • thee (hoe kan het ook anders…)

En daarnaast nog een stoelkroon als extraatje voor de klas.

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (6)

Voor het warmtekussen wilde ik eerst deze tutorial gebruiken van de blog A Beautiful Mess. Maar ik herinnerde me dat ik ooit eens een ander poeze-warmtekussen zag, en vond inderdaad dit patroontje terug. Gezien het hier ook nooit zal veranderen en ik alweer nogal lichtelijk in tijdsnood zat, moest het zo makkelijk mogelijk zijn. Een poezengezichtje apart eraan naaien en nog te borduren… Tja, het klonk zo mooi, maar het zat er niet in helaas.

Ik gebruikte dus het patroontje van de blog stikstuk, maar omdat het me wat klein leek, heb ik het gewoon een beetje groter gemaakt. Ik gebruikte net als zij voor 1 kant nicky velours, lekker zacht in de nek, en voor de andere kant een katoentje. Ik gebruikte hetzelfde katoentje al voor deze Noa pants en heb er nog veel van over. Het is zo leuk kleurrijk, dus dat leek me wel ok. Als vulling gebruikte ik gewone rijst, met enkele druppels lavendelolie erop. Ik had voor de 6 warmtekussentjes drie pakken rijst van 2,2kg nodig, wat dus neerkomt op 1,1kg per stuk, voor wie het zich zou afvragen. Dit is werkelijk een heel snel projectje. Ware het niet dat ik er 6 moest maken, het zou me op een half uurtje klaar geraakt zijn.

Daarnaast werd er dus voor zowel het klasje van Sia als dat van Rosanne een stoelkroon gemaakt, in navolging van het geweldige idee en handleiding van Hilde@Home.  Ik heb wel wat gefoefeld langs alle kanten. Ik moet een kat een kat noemen: propere afwerking is niet helemaal mijn beste kant. Ik naaide wattine aan de achterzijde van 1 van de buitenkanten, dan de voering tegen elke kant, en dan de twee kanten tegen mekaar. Dat kan dus echt wel beter, maar ach. Ik gebruikte een gouden kroon, een patch, vilten vlagjes die rond een lintje gestikt werden met gouden draad en een pompomlint. Voor de afmetingen had ik stiekem mijn lintmeter mee naar de klas genomen en dat daar raprap nagemeten op die kleine stoeltjes.

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (10)

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (9)
Tenslotte had ik me aan de choco gezet. Sia is nogal gevoelig aan suiker, dat is ook veel erger geworden doorheen de tijd. Als ze nu wat teveel suiker eet, wordt ze echt ‘zottekes’ zoals we dat zeggen. Ze kan zich dan soms echt niet meer controleren, en dat is voor niemand aangenaam, ook niet voor haarzelf. Bokes met choco waren dus na 1 poging met Nutella echt uitgesloten. Ik zocht en vond een alternatief door wat recepten te combineren en zo eten de kids nu met heel veel plezier en zonder schuldgevoel voor de mama elke dag bokes met zelfgemaakte, suikervrije choco. Het recept zal ik misschien wel eens op de blog zetten, ik maakte al foto’s tijdens het maken. Ik wilde de juffen ook wel verblijden met onze choco, dus er werden hier grote hoeveelheden hazelnoten etc verwerkt, tot er genoeg potjes in de ijskast stonden.

Samen met een doosje lekkere thee en een kaartje, werd alles in een zakje gestoken. Stempel erop, washitape erop, en klaar!

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (2)

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (4)

De juffen hebben het zakje niet geopend waar wij (en de andere ouders) bij waren, maar de stoelkroon werd alleszins dolenthousiast onthaald. Hopelijk de rest ook 🙂

Wat ik de voorbije keren maakte, kan je hier en hier terugvinden.

En jullie? Maken jullie je kadootjes zelf? Wat maakten jullie, of wat gaven jullie? Wie weet vind ik al inspiratie voor volgend jaar 😉

Follow (bloglovin)
Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern:
poezelig warmtekussen OR kitty rice heat pack
stoelkroon/chair crown


The end of the schoolyear is also the time to make teachers gifts again. Up until now every time one of my daughters went to a different group at daycare or at the end of a schoolyear, I started the search for the ‘perfect’ gift. I always ended up with a race against time, but nonetheless I managed to make it work 🙂 (see f.i. here and here). It’s actually kind of funny: every time you know it so long upfront, but yet every time again I am in big time constraints and have to work until the night before to get it done! Sometimes I think I should just give up on it and make my life a little easier by just buying something instead of making it. But it’s stronger than myself, I just like the idea behind it, and the fact that I put my time and energy in it somehow makes it feel like the biggest proof of my appreciation. Although I admit there is this little voice in my head yelling that teachers appreciate store-bought gifts or gift vouchers just as much 😉

This year my gift contained of these things:

  • a kitty rice heat pack
  • a jar of homemade, sugarfree hazelnut cacao spread
  • tea (starts to be a tradition ;-))

I added a ‘chair crown’ for the class to this.

For the heat packs I wanted to use this tutorial by A Beautiful Mess. But I remembered having seen another type as well, and found this tutorial and pattern online. Given the fact that I was already under some time pressure, it had to be easy and quick, and a separate kitty head and some embroidery couldn’t be fit in my time schedule anymore, unfortunately.

So I ended up using this pattern, but because it seemed to be a little on the small side, I enlarged it a bit. I used velvet for one side (so nicely soft!) and a regular quilting cotton for the other side, from a fabric I used before on these Noa pants. I used regular rice for filling the heat pack, and added a few drops of lavender essential oil. For the 6 heat packs I needed, I used 3 packs of each 2,2 kg rice, so 1,1 kg per heat pack, for whoever would want to know. Unless you also have to make 6 packs, this is a really quick and easy project. I think you can make 1 in about half an hour.  

For both Sia and Rosanne’s class I also made a chair crown, an idea from the great Belgian blog Hilde@home. She makes gorgeous things, and has the best tutorials, one of them being this chair crown. I didn’t finish the crown neat, and didn’t follow the tutorial, I only had a quick look. But it isn’t hard to find out how it has to be. I used batting at one side to make it a bit more stiff, and sewed it against the back of one of the outer sides. I lined the whole thing, and then sewed the lined front against the lined back, and turned it around again. The seams are thus visible inside, but well, I don’t think the kids will mind about that. For embellisments I used a golden fabric as crown, felt flags which I stitched with a golden thread on a nice ribbon, a rainbow patch, and pompom ribbon. But you can obviously chose whatever you like to embellish such a crown. I had secretly quickly measured the chairs in the kids’ classes to know the size of the chair crown.

Last but not least I had made sugarfree hazelnut cacao spread. Sia is very sensitive to sugar, something that has gotten worse over time. When she eats something very sweet, she can really go crazy, but not in a pleasant way. It is no fun, especially also not for herself. So after having tried 1 slice of bread with the regular Nutella, we quickly knew this was a 1-time experiment. I searched the web and found some recipes that I combined into one that worked for us and that the kids actually really love. So they can now eat their bread with cacao spread everyday without any problem or without me feeling guilty about the amount of sugars 🙂 I wanted to share that with the teachers, so made all of them a jar of this recipe.

To all that I added a package of nice tea and a card, put it in a bag, stamped the bag, a little tape on it, and done!

The teachers didn’t open the bag in our presence (and the presence of all other parents), but they did see the chair crown and were highly enthusiastic about it! Hopefully they liked the other things too 🙂

Here and here you can see what I made on previous occasions.

And you? Do or did you make teacher gifts yourself? What did you make, or what did you give? Who knows it gives me inspiration for next years 🙂

Follow (bloglovin)
Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated

Advertenties

mijn naai- en creaplekje

Het is een beetje met een dubbel gevoel dat ik jullie deze keer een kijkje geef in mijn naai-en creaplekje want het is intussen helaas mijn plekje niet meer, nu we aan de overkant van de oceaan wonen. En dat plekje, dat mis ik nu al. Daar zat ik graag, ’s avonds na de hectiek van de dag, of soms ook op andere momenten als het eens lukte om wat me-time te vinden overdag of in het weekend. Muziekje op, patronen zoeken, stofjes zoeken, of soms ook gewoon dingen bedenken, of wat mijmeren en denken, of een boekje lezen, … Met altijd ook mijn lieve kat Lilly erbij. Ook dat mis ik, haar aanwezigheid, en dat beestje zelf, hoe ze is. Maar kom, daar gaat het hier niet over.

DSC_0252

Dat plekje van mij was dus op onze zolder.Begonnen als master bedroom, maar om praktische redenen hebben we onze slaapkamer verhuisd naar het eerste verdiep van ons huis. Wat mij de kans gaf om er mijn eigen ding mee te doen, me uit te leven in alle prullekes en frullekes die ik zo leuk vind maar die ik niet in heel m’n huis kwijt kan. Lode en ik verschillen nogal van smaak, en sowieso moet het natuurlijk smaakvol blijven 🙂 In ons nieuwe stekje, waar we vanaf juli terecht kunnen, zal er zeker geen plaats zijn voor zo’n eigen plekje voor mij alleen. Maar ik hoop er toch m’n draai aan te kunnen geven, en hoop toch hier en daar wat ruimte te kunnen opeisen af en toe. We zien wel.

Maar zo zag het er dus uit. Een ruime open zolder, waarvan één kant voorbehouden voor mij en mijn naai- en knutselspulletjes. En dat zijn er veel 🙂

Mijn stofjes heb ik allemaal in een grote Ikea-kast gesorteerd. Ik moet ze regelmatig herorganiseren, en heb gemerkt dat sinds mijn nieuwe naaimachine vorig jaar vooral het aandeel stretch-stoffen gegroeid is. Een deel had ik eens verticaal gezet, nadat ik ergens had gelezen dat dat overzichtelijker is. Dat klopt wel, maar is tegelijk een pak minder handig om stofjes erin en eruit te nemen, dus dat heb ik niet verdergezet. Maar ik kan er eigenlijk stiekem enorm van genieten om naar die stofjes te zitten kijken, ze te koesteren, te fantaseren over wat ik ermee ga maken, …

DSC_0249

DSC_0250

Naast de kast met stoffen hebben we een paar schappen gemonteerd om al mijn tijdschriften en mijn collectie (voornamelijk blikken) dozen  met fournituren te herbergen.

DSC_0256

Al die blikken dozen, ik geef toe, echt handig is dat misschien niet. Stapelbaar ook niet echt. Maar o zo leuk en mooi, in mijn ogen dan toch. Ik ben echt zot op retro blikken dozen, zoals jullie misschien hier al zagen. Ik label de dozen allemaal met mijn dymo labelmaker, want anders is het een beetje moeilijk om alles terug te vinden. Het was alleen dringend nodig om de dymo-labeltjes eens up to date te maken, dat zal zijn voor als ze hier in Washington zijn aangekomen.

Zoals jullie kunnen zien, ben ik ook wel te vinden voor beeldjes en prullaria allerhande, die ik hier ook graag tussen zet. Ik heb ook een collectie poezenbeeldjes. Ooit verzamelde ik dat wel, en nog steeds koop ik ze graag als ik ze zie, maar ik zoek er niet meer echt naar.

Naast de schappen heb ik een wasmand waarin ik een hoop papieren patronen bewaar, die ik in de plaatselijke dagbladhandel/copycenter/.. heb laten afdrukken op A0. Die zijn dan niet geplooid en zelf kan ik dat niet, dus vandaar dit formaat. In ons nieuwe stekje zal dit niet bepaald handig zijn, gezien de beperkte ruimte, maar daar vind ik hopelijk wel iets op. Er zitten ook leren huiden in die ik in Fèz, Marokko, kocht, en waarmee ik ooit nog wat hoop te kunnen naaien.

Tegen de lange muur staat een deel van een kast die m’n schoonbroer ooit voor ons maakte, op maat van ons vorige (huur)huisje in Leuven. Beneden paste die niet, maar hier perfect. Erin zitten nog allerhande knutselspulletjes, m’n vlieseline, parels, prullekes, en ook allemaal kaften met tutorials, (gratis) patronen, handleidingen bij patronen, enz.

DSC_0285

Onderaan een schuif  met allerlei lintjes, waaronder mijn favoriete lintjes (rechts) die ik kocht in Viëtnam (Sa Pa).

DSC_0288

Bovenop dat kastje staat een grote doos met al m’n garen, en een prikbord met wat fotootjes, maar daar heb ik blijkbaar geen duidelijke foto van, wat me ook niet bepaald zo belangrijk lijkt 🙂

Als naaitafel heb ik eigenlijk gewoon twee schragen met een wit blad erop. Nadeel is dat dat niet altijd even stabiel is, maar het is goed doenbaar. Op de houten balken die daardoor vòòr mij zichtbaar zijn, en die ik prachtig vind, heb ik enkele leuke spulletjes gehangen en gezet.

DSC_0272

Een foto van een bruidspaar in Hoi An, ook Vietnam, dat stond te poseren voor hun fotoreportage. Een tekstje van Toon Hermans dat ik ooit ergens uitknipte (ik durf zelfs te denken uit het leerlingenbladje in het middelbaar, het gaat al lang mee!) en dat me blijft ontroeren. Een kaart van Diest, die de intussen overleden papa van Lode ons ooit stuurde. En fotootjes van Rosanne, door Sia vakkundig uitgeknipt net toen ik ze nodig had voor pasfotootjes voor de kids-ID. Gelukkig bleef er nèt eentje bespaard om te gebruiken.

Ik gebruik van die porseleinen zwaantjes en vogeltjes en een prachtig doosje om kleine spulletjes en balpennen e.d. op te bergen.

Rosanne is dol op mijn mini-collectie muziekdoosjes van Fisher Price. Ikzelf eigenlijk ook wel 🙂 Ik draai er soms aan en geniet er dan van om er gewoon even naar te luisteren. Instant nostalgie, een klein gelukje.

Voor en boven me ook nog enkele leukigheidjes, schuddebolletjes die ik maakte als kadootjes bij de doopsuiker van Rosanne, leuke poppetjes die m’n twee meisjes ‘symboliseren’, en op de muur prenten uit Flow, van Sukha, een pauwenveer, de geboortekaart van Rosanne, en foto’s uit Viëtnam. Als ik aan m’n naaitafel zit, staat rechts van me m’n strijkplank, met aan de balk daar het eerste zelfportret dat Sia maakte in de kleuterklas, een borduurke, en bovenaan enkele honey combs.

DSC_0340

Ik vond vorige zomer op een rommelmarkt vlakbij een oude naaikist op pootjes, waar ik allerhande spulletjes in heb steken die ik wat vaker nodig heb, zoals spoelen, naalden, naaivoetjes, enz. De meest gebruikte spulletjes (tornmesje, naalden, lintmeter, stiften en krijgt, …) zitten in een doos die ik ooit van een van m’n liefste vriendinnetjes kreeg, Griet, die ik al van het middelbaar ken en met wie ik samen op kot zat. Van zo’n tekenfilm die ik vroeger ooit gezien heb maar waarvan ik de naam niet meer weet.

Dat is in feite zowat het belangrijkste deel van de zolder, zoals jullie wel vermoeden waarschijnlijk 🙂

Aan de andere zijde staat een plant, logeerbed, en speelgoed van de meisjes (playmobil kasteel en pony’s enz.), en daartegenover de oude (lelijke, dus niet gefotografeerde!) computertafel met daarboven mijn superleuke -al zeg ik het zelf- kaartenrekje en twee kadertjes die iets betekenen voor ons.

Tegen de muren staan allemaal spulletjes die ik grotendeels in van die leuke grote zakken heb gestoken om te bewaren. Kinderkleertjes en -spulletjes, brieven en herinneringen, deco-spulletjes, kaders, foto’s, veel van mijn kringwinkelvondsten, … Die zakken zie je wel niet, maar ze suuuuperhandig èn mooi! Ik kocht ze bij loulechien, je vindt ze bv. hier, hier, hier, … (zoveel prachtige dessins!!)

Op het logeerbed ligt mijn favoriete sprei, die ik ook kocht in Sa Pa, Vietnam. Ik werd daar echt verliefd op de spulletjes, het landschap, de kleuren, de klederdracht, … Ik zou iedereen een bezoekje naar daar aanraden. In mijn wildste dromen start ik ooit een (web)winkeltje op met spulletjes van daar. Wie weet…

DSC_0313

Dit zijn allemaal linten, borduursels, en wollen draadjes die op een lap stof genaaid zijn of aan mekaar gezet. Ongelooflijk mooi vind ik dat…

Er ligt ook een kistje dat ik van m’n ‘stief-schoonpapa’ kreeg en die hij van zijn overleden papa had. Een klein schatkistje vind ik dat, vol met oude spulletjes vol betekenis, verzameld en bewaard. Soms doe ik het eens open en kijk ik ernaar, of pak ik die kaartjes vast en bedenk ik wat ik daar misschien nog mee ga doen. Alleen al daaraan beleef ik plezier 🙂

In de laatste hoek van de zolder staat het resterende stuk van de kast die m’n schoonbroer maakte.

DSC_0303

Daarin nog allerlei spulletjes. Prentenboeken (zoals die hier en hier en hier) die ik ofwel bijhoud ofwel gebruik om prenten uit te knippen en te gebruiken (zoals ik hier deed), mijn stapel Flow Magazines en Flow Weekly’s, foto-albums, papier allerhande, een heleboel knutselmaterialen (scharen, branders, verfjes, …), enz.

In de schuiven o.a. alle stempels en stempel-maak-materialen, en een stapeltje washi-tape, dymo-tape, cadeauverpakking-prulletjes, enz.

DSC_0302DSC_0300

Op de verwarming nog twee hummeltjes-beeldjes, oude apotheker flessen, en een stapeltje flow specials, met daarbovenop een spaarpotje dat ik in de kringwinkel vond, net hetzelfde als datgene dat wij vroeger thuis hadden. Dat kon ik niet laten staan. Ik denk dat ik niet de enige ben die dol is op spulletjes die me terugbrengen naar m’n eigen kindertijd, of het gevoel om kind te zijn en hoe je als kind de wereld ziet.  Vlakbij ook nog een mandje met haakwol en -spulletjes. Ik ben daar even weer mee begonnen toen ik zwanger was van Rosanne, maar heb het laten liggen daarna. Ik had het klaargepakt om in de valies te steken, om toch iets creatiefs te kunnen doen in afwachting van al m’n spulletjes, maar helaas was er te weinig plaats over en werd het allemaal noodgedwongen thuisgelaten.

Last but not least een letterslinger uit Flow, om me eraan te herinneren dat elke dag iets moois brengt, hoe klein soms ook. It’s a beautiful day… Met die spreuk laat ik jullie. Geniet van de dag!

DSC_0306

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

poezeportemonneetje (pin it make it #5)

Ik geef het toe, de ‘pin it make it’ uitdaging, gelanceerd door Lies van Liesellove, waarvan ik het doel al een beetje aangepast had door niet elke week maar tweemaal per maand iets gepind ook effectief te willen maken, loopt niet helemaal gesmeerd. Ik had er intussen al 6 moeten hebben eind maart, maar presenteer jullie nu pas nummer 5. Nummer 4 zullen jullie niet meteen terugvinden, maar dat is mijn trouwkleedje, aangezien ik al meerdere Jessy jurken gepind had om het ooit ook eens zelf te maken. Maar ik had geen zin om dat bij de titel van die blogpost te vermelden 🙂
Ik weet ook niet zeker of ik na april aan 8 ga geraken… Misschien moet ik me maar eens op mijn recepten-bord ‘smijten’, om het wat haalbaarder te maken. Want veel wordt er niet meer genaaid. Er wordt gewerkt, ingepakt, geregeld, gepland, gedacht, getreuzeld, afgesproken, gebeld, opgezocht, rondgereden, … Onze sociale agenda is extra gevuld, om zoveel mogelijk mensen nog eens te kunnen zien. Voor naaien en creativiteit heb ik helaas weinig tijd over. En dat zal niet direct veranderen, want eens we verhuizen duurt het zeker een maand eer mijn stofjes en naaimachine voet aan wal zetten in Amerika. Misschien wordt het hier dus de komende (twee?) maanden wat stiller dan anders. We zien wel…

Maar voor nu: back to business! Nadat ik een heel aantal maanden geleden mijn kleingeldportemonneetje liet liggen in Planckendael, was het een beetje behelpen met kleingeld. In mijn jaszakken, in mijn werkrugzak, in mijn handtassen, overal staken wel wat centen. Maar handig was dat niet. Hoog tijd dus voor een nieuw portemonneetje, eentje dat ik zelf wilde maken. Via pinterest zocht en vond ik vanalle bruikbare tips op mijn bord ‘tassen en zakjes’, zoals deze pin, deze, deze, en zo kan ik nog wel even doorgaan… Ik zou zeggen: neem gerust zelf een kijkje 😉 Maar toen viel mijn oog op dit etui’tje  in het (eenmalige?) tijdschrift ‘We Love Winter’ (van de makers van Flair):

IMG_40071 IMG_4006

Tja… een schattig portemonneetje, een poezekopje, en een potentiële zelfmaker: dit moest ik proberen! Nu moet ik dus zeggen dat ik nog nooit -als dus echt in ‘nog NOOIT’- een ritstasje heb gemaakt, nee zelfs nog nooit een gewone rits ergens heb ingezet. Toch een kleine uitdaging eigenlijk.

Ik vond een geschikt, streelzacht stofje van Furore, gekocht bij mondepot, en een bijpassend effen zalmroze katoentje van Soft Cactus voor de voering. Ik gebruikte de handleiding van de blog handmade Mieke. Zag er eenvoudig uit, en waarschijnlijk was het dat ook, maar ik ben er desondanks toch in geslaagd om ergens de mist in te gaan helaas. Ik denk dat ik de uiteindjes naast de rits te kort heb afgeknipt of zoiets, ik heb eigenlijk geen idee. Maar ik kon die kantjes dus niet goed keren, met als resultaat geen rechthoekig portemonneetje, maar een soort trapezium of zo.

1 DSC_0060

1 DSC_0031 (2)

Het is in feite een geluk bij een ongeluk dat dat eigenlijk niet misstaat bij een poezesnoetje, waardoor ik hoop dat het eruitziet alsof het zo bedoeld was. Maar helemaal ideaal is het niet, en het stoort ook bij het openen en dichtdoen van de rits, wat niet zo vlot gaat als zou moeten. On the other hand: ik zal nu wel twee keer nadenken vooraleer ik wat kleingeld wil pakken om iets uit de automaat te gaan halen of zo 😉

1 DSC_0033

Het snoetje naaide ik met de hand erop met borduurgaren. Het is natuurlijk niet perfect symmetrisch, maar ik vind het mooi zoals het is.

1 DSC_0065

Mijn liefste kat Lilly, de me trouw overal volgt vanaf het moment dat de kindjes slapen, deed weer mee aan de ‘fotoshoot’. Zij gaat helaas niet mee verhuizen naar Washington en dat doet mijn hart bloeden. Ze zal een perfecte nieuwe thuis vinden bij mijn lieve schoonmama en -stiefpapa (tja, hoe moet je dat soort relaties eigenlijk benoemen zonder tekort te doen aan de inhoud ervan??), die haar enorm zullen vertroetelen. Maar toch. Ik heb het er erg moeilijk mee dat ik haar ga achterlaten. Zij en ik, wij hebben iets speciaals. Een beetje mijn eerste ‘kindje’ of zo… Ze was een half verwilderd klein poesje toen we haar vonden (al is het verhaal wat complexer en niet echt zo erg als het klinkt), en ik ben veel met haar bezig geweest om van haar de lieve en tamme poes te maken die ze is. Ze blijft altijd bang en op haar hoede bij vreemden of bij drukte. Maar ze is zooooo lief… Ik ga haar zo missen…

1 DSC_0071

 Follow (bloglovin)

miaaaauuuw, spring is here!!

Het lijkt wel alsof het plots toch lente geworden is. We hebben vandaag zo genoten van het zonnetje! Dat het nu maar blijft duren! Lente en zonnetje, dat vraagt om een rokje! Eentje dat al een hele tijd in de kast lag, maar dat vorige zomer nog veel te breed was, en dus mooi teruggelegd werd voor dit jaar. Gelukkig was het ook best lang uitgevallen toen, en had ik al meer dan genoeg zomergerief in de kast 🙂 Nu nog niet echt, dus dat komt goed uit!

 DSC_0015 x

Toen ik dit stofje zag bij Klijntje, kon ik het als rasechte poeze-lover ècht niet laten liggen. zoooo mooi!! En ideaal gerief voor zo’n rokje, ik kopieerde het schaamteloos van Annelies van Klijntje zelf…

Ik gebruikte de handleiding van Mina Dotter (Polkadotjes), al weet ik niet of ik het wel juist heb gedaan door bovenop de elastiek te stikken, niet eens helemaal mooi recht… Terug lostornen was voor deze luierik echt geen optie, dus ik troost mezelf met de idee dat je dat toch niet al te hard zal zien, en dat de schattige poesjes èn het kind in het rokje de aandacht wel zullen afleiden van het scheve stiksel 🙂

Een ideaal en bovendien snel-klaar projectje, perfect voor dit soort stofjes. Meer woorden moet ik daar niet aan vuil maken! We love it!

Follow


Een reactie maakt mij altijd blij!

stof: ik ben de naam vergeten, iets met whiskers, en het komt van klijntje, ik vrees echter dat ze uitverkocht is…
elastiek: babarum