borduurkes borduurkes en nog eens borduurkes

Had ik jullie al verteld dat ik zot ben van borduurkes? Vast wel… 😉 (kijk maar eens hier, hier, hier, hier, …) Waar het hart van vol is… 🙂

Het moet vast iets zijn dat ‘meant to be’ was, als je alleen al mijn eigen doopsuikerzakjes ziet, allemaal handgemaakt door m’n mama…

Ze maakte ook deze borduurlapjes voor m’n broer en mij. Bij m’n jongste broer vrees ik dat ze hier geen tijd meer voor vond… (ik vind het al een wonder dat ze daar bij mij tijd voor vond, maar kom 😉 )

Ik was echt een hobby- en knutselkind, deed niks liever dan dat. Behalve lezen dan misschien, want ik verslond ook bijna letterlijk heler bibliotheken.We hadden geen tv thuis, wat ik nog steeds een zegening vind trouwens. Ontelbaar veel keren werd me gevraagd wat ik dan in godsnaam eigenlijk deed ’s avonds of in het weekend, en of ik me nooit verveelde. Niet dus!  Ik knutselde met fimo, papierfilligraan, pergamano, shrink-papier, parels, draad, verf, inkt, papier, … Noem het en ik deed het. Op de verjaardagsfeestjes die ik me nog herinner, werd er ook steevast geknutseld. Het zijn allemaal fijne herinneringen…

Toen ik onlangs mijn naai- en creazolder aan het oprommelen was voor onze verhuis, vond ik daarin ook een doos met mijn borduurspulletjes van vroeger. Ik heb echt plezier gehad bij het openen en uitpakken van die doos. Even waande ik me terug dat kind, dat zorgvuldig draadjes koos, en ze ook allemaal bewaarde. Een doos vol kleine rolletjes, zelfs de stomste, kleinste eindjes. En met een boekje met mijn eigen gemaakte of overgetekende borduurpatroontjes. Geen idee waar ik dat haalde trouwens, maar ik vind het bijna schattig om zien… En serieus dat ik was! Want onderaan had ik er zelfs in hoofdletters bijgeschreven: ‘andere kleurtinten zijn mogelijk’, en tussen haakjes: ‘geldt voor het hele boekje’. Niet dat er veel instaat, maar toch 🙂

borduur (47)

Het is dus misschien toch niet zó verwonderlijk dat ik er gek op ben! Al blijft het dezer dagen vooral bij bewonderen, er iets mee maken, en af en toe durf ik zelf al eens iets kleins borduren, eerder ‘freestyle’ (geen kruisjessteek dus)… Dat zou ik wel nog beter willen leren, ik heb er zelfs al boekjes van. Want kijk bijvoorbeeld naar dit perfecte jurkje en deze jas!! LOVE IT BIGTIME!!!

Maar dat alles vertel ik er dus bij om te verantwoorden waarom ik het moeilijk heb om schone borduurkes te laten liggen in de kringwinkel of op tweedehands websites. En om een excuus te hebben om (het grootste deel van) mijn immer groeiende collectie eens te showen 🙂

borduur (4)

borduur (24)

Dit is een van m’n favorietjes. Gekocht op 2dehands.be van een Portugese dame (in België), wiens schoonmoeder het had gemaakt. Ze verkocht er twee verschillende, maar ik vond ze te duur (ze vroeg voor één zo’n kleintje meer dan het dubbel dan hetgeen ik voor een grote al ooit betaald had…) en daardoor begonnen ze te twijfelen, omdat de werkjes eigenlijk een sentimentele waarde hadden. De man en z’n moeder hadden een hele moeilijke relatie, de moeder was een jaar ervoor gestorven, en hij had nog herinneringen aan hoe ze zat te borduren voor de haard… We mailden wat over en weer, en uiteindelijk hielden ze er eentje en kon ik dit kopen voor een aanvaardbare prijs.

Maar niet aan elk borduurke hangt een verhaal natuurlijk. Al is dat relatief, want er is altijd die ene die het gemaakt heeft… Daar fantaseer ik dan wel eens over: wiens stukje werk/kunst ik in m’n handen heb, wanneer het gemaakt is, waarom net die tekening, waar het hing, waarom het weggedaan werd, …

november 2015 (15)

borduur (29)

borduur (31)

Van borduurkes zoals die vogeltjes, de zwanen, bambi, … kan ik echt gelukkig worden! Dan heb ik echt het gevoel dat ik de vondst van de eeuw heb gedaan 🙂

De meesten vind ik in de kringwinkel, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de allermooiste exemplaren doorgaans (maar niet altijd!!) van bij ‘particulieren’ komen, via kapaza of 2dehands of zo. Of via retroloekie, een hele leuke webshop vol leuke retro spulletjes. De dame die die winkel runt, heeft trouwens ook een heerlijk inspirerende blog!

borduur (52)

borduur (60)Dat is nu toch echt schoon!! Op deze kader onderaan staat de naam en het jaartal geborduurd:

borduur (61)

borduur (38)

En levenswijsheden kan je er ook al aantreffen!

Kaders met bloemen vind je heel regelmatig in de kringwinkel, de ene al mooier dan de andere.

Onlangs vond ik deze nog, ik heb een beetje spijt dat ik de lap niet uit de kader heb gesneden om mee te nemen en er iets mee te doen (een kussensloop of zo?), maar dat kan ik later nog altijd doen. De kleuren zijn echt prachtig vind ik, al valt dat meestal een beetje tegen op foto’s…

Maar doorheen de laatste pakweg 2-3 jaar heb ik vooral ook een massa kaders verzameld met borduurwerkjes die ik niet zelf aan de muur zou willen hangen, maar waar ik wel grote (letterlijk dan) andere plannen mee heb… Ik wil er namelijk een deken van maken, van al die aan mekaar genaaide lappen. Ik heb ze dus een voor een uit de kaders gehaald of gesneden. Die zitten vaak immers echt heel goed vastgeniet en ingekaderd, dus het was me best een klusje, zeker gezien het aantal 🙂 Hopelijk kan ik het resultaat daarvan een van de volgende maanden eens tonen 🙂

Last but not least vragen jullie je misschien wel af wat je nu in godsnaam met al die kaderkes doet. Wie graag woonboekjes leest, of Flow, of Mollie Makes, … moet er maar eens op letten. Eens je er oog voor hebt, zie je dat echt wel vaker dan je verwacht opduiken in interieurs. Ik wilde voor deze blogpost voorbeeldjes zoeken uit mijn verzameling Flow’s, VT Wonen’s, en andere boekjes, maar heb er de tijd niet meer voor gevonden helaas. Jullie zullen er zelf op moeten letten 🙂

Het past natuurlijk lang niet overal, en je moet het juist combineren vind ik zelf. En ook daar verschillen smaken natuurlijk. Ik kan me héél goed voorstellen dat veel mensen dit echt maar niks vinden!

Ikzelf heb ze lang niet allemaal opgehangen, maar enkele wel. MIsschien zagen jullie ze al op de foto’s van mijn naai- en creaplekje.

Enkele hingen ook in onze schuur, waar ik ook een deel van mijn spreuken-collectie had hangen. Ideale plek voor wat kitch die je in je huis niet wilt hangen 🙂 Helaas heb ik daar zo niet meteen een duidelijke foto van.

In de speelkamer van de kids had ik ook een soort collage-muur gepland. Ik was eraan begonnen maar heb die niet meer afgewerkt nadat we hoorden dat we zouden verhuizen… Er was dus nog veel werk aan (bv. schilderen/vullen van het letterkastje, foto’s zoeken, kaders spuiten, …) maar je krijgt wel misschien een impressie:

borduur (65)

Ziezo, nu hebben jullie weer wat borduurkes-inspiratie 🙂 Nu allemaal op naar de kringwinkel!

Follow– bloglovin

Een reactie maakt mij altijd blij!

Advertenties

over vervroegde juffenkadootjes en gemis

Het is alweer een hele tijd stil hier op de blog… Het ontbreekt me wat aan drive en energie. We zitten nu een dikke maand in Washington DC, en hoewel we de kans natuurlijk met beide handen grijpen, ik het zo opnieuw zou doen als ik moest kiezen, en ik dus zeker en vast absoluut geen spijt heb, moet ik zeggen dat het zwaar is. Vooral mentaal dan. Het is een hele aanpassing, en een die ik misschien best wel onderschat heb. Ik mis alles wat vertrouwd is, wat ons stabiliteit en structuur gaf. Mijn omgeving, mijn vrienden, mijn familie, mijn huis, mijn spulletjes, … Alles was bekend, veilig, vertrouwd, bijna voorspelbaar. Nu lijkt het alsof alle vaste grond onder m’n voeten weg is.

PicMonkey Collage.jpg

Het is soms best confronterend dat het leven thuis -uiteraard!!- doorgaat, maar dan wel zonder ons. Ik heb geen idee wat er bij iedereen gebeurt, en mis het om gewoon ‘mee’ te zijn, om ook de pasgeboren baby’s te zien, de nieuwtjes te horen, erbij te zijn als vrienden samen iets doen, … Natuurlijk wist ik dat op voorhand, maar om de een of andere reden dacht ik dat het me makkelijker ging vallen, of dat het ook makkelijker zou zijn om in contact te blijven, wat in realiteit helemaal niet zo blijkt te zijn. Het uurverschil, het feit dat iedereen daar ook gewoon verder leeft/werkt/zorgt/… en zoveel meer. En dat wij ook bezig zijn natuurlijk, en dus ook lang niet altijd zo bereikbaar zijn. Daarnaast ook: geen eigen spulletjes, want in een airbnb huisje waar je niks van jezelf hebt en waar ik tot voor kort (we zijn net verhuisd naar een 2e huisje) héél erg moest opletten wat ik deed omdat het huisje absoluut niet kindvriendelijk ingericht was, terwijl ik wel heel veel thuis was/ben met de kids. En dan het feit dat ik nonstop, 7/7 en 24/24 bij de kids ben, met maar héél weinig momenten voor mezelf, zo goed als geen eigenlijk. Lode werkt, heeft daar uitdagingen, leert mensen kennen, … Maar dat ontbreekt me nogal. Enfin, ik kan nog wel even doorgaan. Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel, alles behalve. Dat is ook geenszins wat ik bedoel. Maar moeilijk is het wel. Dat maakt bv. dat ik nog geen zin heb gehad om de ‘collect moments, not things’-posts van april en mei te schrijven… Dat lukt me gewoon eventjes niet.

Gelukkig heb ik er vertrouwen in dat alles goed komt. Gewoon even op de tanden bijten. Nog 3 weken en we verhuizen naar onze ‘definitieve’ stek, waar onze eigen spulletjes zullen aankomen. Dat zal al heel wat zijn 🙂 Na regen komt zonneschijn, dat is gewoon een wetmatigheid! 🙂

photo-1419833173245-f59e1b93f9ee.jpg

Ik kan ook niet wachten om terug creatief bezig te kunnen zijn. Mijn hoofd borrelt van de ideetjes, van dingen die ik wil maken en naaien. Ik kocht zowel voor ons vertrek als tijdens ons verblijf hier nog een paar heleboel leuke nieuwe patroontjes waarvan ik er dolgraag aan enkele wil beginnen: de Noa Pants en de Susanne cardigans van Compagnie M, de Berlin en de Moiano coat van Straightgrain, de Ania Tunic van Coffee+Thread, Once Upon a Time, Jackie en Maëlle van Ienemiene, de Joey en Skippy dress van Make it perfect, Miss Polly, the Little Betty Top en de Cosy Swimsuit van Sewpony Vintage, de Semper Sweater van Sofilantjes, de Aster Cardigan van LBG Studio, en Miss Madeline van Mind The Whale. Amai, als ik dat zo lees is het wel eventjes beschamend en confronterend… Shopverslaafd??!! Misschien moet ik ook maar eens iets bedenken à la ‘pas een nieuw patroon kopen als ik er een ander gemaakt heb’ of zo… Want ik had natuurlijk ook nog een hele naailijst voor zowel de kids, de man, als mezelf, heb ook nog de tijdschriften (LMV!!), ik wil vanalles maken voor in ons huisje (o.a. beddegoed en kussens voor de kinderkamers, …) en dan zijn er nog dingen die ik wil maken voor het thuisfront in België. Mijn liefste vriendinnetje Sara die gaat bevallen van een tweeling, mijn metekindje Simon die verjaart in augustus, mijn schoonzus die zwanger is, en zo kan ik nog even doorgaan. Ik lig er soms van wakker omdat ik dan begin te denken wat ik wil maken en hoe en met welke stofjes enz, en daar dan adrenaline van krijg waardoor slapen weer niet lukt! Dat ik geen zeeën van tijd ga hebben, eerder het tegendeel, zal ik maar even “vergeten” zeker… 😉

DSC_0094

Anyway, een van de allerlaatste dingen die ik wel nog naaide (het allerlaatste maakte ik de nacht voor ons vertrek af, later misschien nog meer daarover) waren de juffenkadootjes, die er natuurlijk wat vroeger moesten komen dan voorzien. Ik was op voorhand nogal ambitieus, want wilde een toiletzakje maken èn een fietszadeltas en nog allerhande andere wilde ideetjes hadden m’n hoofd doorkruist. Een toiletzakje met rits werd, mijn eerste rits-ramp-ervaring indachtig, toch iets waar ik wat extra hulplijnen voor zou nodig hebben. Enter Elke, een van mijn fijne buren, naai-krak, blogster,  èn organisatrice van naaisalon de Rode Draad. Op het allerlaatste naaisalon waar ik kon bijzijn, plande ze een workshop voor een toiletzakje met rits!! IDEAAL!!! Dankjewel Elke!!

DSC_0099 (2)

Ik weet niet wat er toen met mij aan de hand was, al denk ik dat het lag aan mijn haast om het toch zeker maar af te krijgen tesamen met al mijn getater, maar werkelijk àlles wat ik mis kon doen, deed ik mis. Fout geknipt en ook al genaaid, dus opnieuw moeten knippen, fout bij het stikken, de rits niet open gelaten, en dan nog op het einde ook vanalles. Echt niet te doen!! Toen ik achteraf alle andere exemplaren aan het maken was, kon ik werkelijk niet meer snappen hoe ik dat had gepresteerd, want de handleiding van Elke (op basis van deze tutorial van deze blog) was eigenlijk kei-duidelijk! Tja… Gelukkig heeft Elke veel geduld 🙂

Hier zie je trouwens de hele leuke en mooie andere exemplaren van die avond!

Ik maakte in totaal 7 stuks: 4 voor de verzorgsters van de crèche, en 3 voor de juffen van Sia. Zo zien jullie dat mijn oorspronkelijke idee dus wat ambitieus was, gezien alles in zevenvoud moest… Het maken werd ook twee keer nachtwerk. Die van Rosanne moesten dinsdag afgegeven worden. Buiten die ene van de workshop, moest ik maandagavond rond 22,30u nog beginnen aan de andere 3. Die van Sia moesten op woensdag afgegeven worden, en daar begon ik zelfs nog later aan op die dinsdagavond ervoor. Gelukkig ging het goed vooruit, maar moe was ik wel…

DSC_0093

Er waren ook nog thee-doosjes voor iedereen, ook voor een aantal verzorgsters die Rosanne doorheen de tijd had gehad maar die niet ‘de vaste’ verzorgsters waren van haar groepje (eerst dacht ik voor hen allemaal een tasje te maken, maar dan had ik er 7 voor hen alleen moeten maken, onbegonnen werk…). Je bent een thee-lover of je bent het niet natuurlijk 🙂 Een gepersonaliseerd kaartje maakte het af.

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!