juffenkadootjes – teachers gifts

for English, scroll down

Het einde van het schooljaar, dat hier al half juni valt, betekende naar goede gewoonte weer dat er kadootjes gemaakt moesten worden. Elke keer dat een van de dochters naar een ander groepje in de kribbe gingen, of dat er een schooljaar gedaan was, was dat weer een zoektocht, en tegelijk ook altijd een soort race tegen de klok (zie hier en hier). Want hoe lang je dat eigenlijk al op voorhand weet (een heel schooljaar of zo? ;-)), toch slaag ik er niet in om eens op tijd klaar te zijn. Of om eens gewoon een keertje niet iets zelf te willen maken. Want eerlijk is eerlijk, je doet het toch eigenlijk alleen maar jezelf aan he 😉 Maar het is sterker dan mezelf, ik wil het gewoon  graag zelf doen. Iets helemaal zelfgemaakt komt ook echt helemaal uit het hart. De tijd en energie die ik daarin steek, is toch nog altijd het grootste bewijs van waardering, durf ik dan te denken. Al is er tegelijk een stemmetje dat zegt: een bon van het een of ander is eigenlijk even goed en maakt de juffen ongetwijfeld even blij… Maar kom.

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (1)

Dit jaar eindigde mijn zoektocht bij een pakketje dat bestond uit:

  • een poezelig warmtekussen
  • een potje zelfgemaakte, suikervrije hazelnootchoco
  • thee (hoe kan het ook anders…)

En daarnaast nog een stoelkroon als extraatje voor de klas.

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (6)

Voor het warmtekussen wilde ik eerst deze tutorial gebruiken van de blog A Beautiful Mess. Maar ik herinnerde me dat ik ooit eens een ander poeze-warmtekussen zag, en vond inderdaad dit patroontje terug. Gezien het hier ook nooit zal veranderen en ik alweer nogal lichtelijk in tijdsnood zat, moest het zo makkelijk mogelijk zijn. Een poezengezichtje apart eraan naaien en nog te borduren… Tja, het klonk zo mooi, maar het zat er niet in helaas.

Ik gebruikte dus het patroontje van de blog stikstuk, maar omdat het me wat klein leek, heb ik het gewoon een beetje groter gemaakt. Ik gebruikte net als zij voor 1 kant nicky velours, lekker zacht in de nek, en voor de andere kant een katoentje. Ik gebruikte hetzelfde katoentje al voor deze Noa pants en heb er nog veel van over. Het is zo leuk kleurrijk, dus dat leek me wel ok. Als vulling gebruikte ik gewone rijst, met enkele druppels lavendelolie erop. Ik had voor de 6 warmtekussentjes drie pakken rijst van 2,2kg nodig, wat dus neerkomt op 1,1kg per stuk, voor wie het zich zou afvragen. Dit is werkelijk een heel snel projectje. Ware het niet dat ik er 6 moest maken, het zou me op een half uurtje klaar geraakt zijn.

Daarnaast werd er dus voor zowel het klasje van Sia als dat van Rosanne een stoelkroon gemaakt, in navolging van het geweldige idee en handleiding van Hilde@Home.  Ik heb wel wat gefoefeld langs alle kanten. Ik moet een kat een kat noemen: propere afwerking is niet helemaal mijn beste kant. Ik naaide wattine aan de achterzijde van 1 van de buitenkanten, dan de voering tegen elke kant, en dan de twee kanten tegen mekaar. Dat kan dus echt wel beter, maar ach. Ik gebruikte een gouden kroon, een patch, vilten vlagjes die rond een lintje gestikt werden met gouden draad en een pompomlint. Voor de afmetingen had ik stiekem mijn lintmeter mee naar de klas genomen en dat daar raprap nagemeten op die kleine stoeltjes.

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (10)

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (9)
Tenslotte had ik me aan de choco gezet. Sia is nogal gevoelig aan suiker, dat is ook veel erger geworden doorheen de tijd. Als ze nu wat teveel suiker eet, wordt ze echt ‘zottekes’ zoals we dat zeggen. Ze kan zich dan soms echt niet meer controleren, en dat is voor niemand aangenaam, ook niet voor haarzelf. Bokes met choco waren dus na 1 poging met Nutella echt uitgesloten. Ik zocht en vond een alternatief door wat recepten te combineren en zo eten de kids nu met heel veel plezier en zonder schuldgevoel voor de mama elke dag bokes met zelfgemaakte, suikervrije choco. Het recept zal ik misschien wel eens op de blog zetten, ik maakte al foto’s tijdens het maken. Ik wilde de juffen ook wel verblijden met onze choco, dus er werden hier grote hoeveelheden hazelnoten etc verwerkt, tot er genoeg potjes in de ijskast stonden.

Samen met een doosje lekkere thee en een kaartje, werd alles in een zakje gestoken. Stempel erop, washitape erop, en klaar!

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (2)

lilliepawillie juffenkadootjes 2017 (4)

De juffen hebben het zakje niet geopend waar wij (en de andere ouders) bij waren, maar de stoelkroon werd alleszins dolenthousiast onthaald. Hopelijk de rest ook 🙂

Wat ik de voorbije keren maakte, kan je hier en hier terugvinden.

En jullie? Maken jullie je kadootjes zelf? Wat maakten jullie, of wat gaven jullie? Wie weet vind ik al inspiratie voor volgend jaar 😉

Follow (bloglovin)
Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern:
poezelig warmtekussen OR kitty rice heat pack
stoelkroon/chair crown


The end of the schoolyear is also the time to make teachers gifts again. Up until now every time one of my daughters went to a different group at daycare or at the end of a schoolyear, I started the search for the ‘perfect’ gift. I always ended up with a race against time, but nonetheless I managed to make it work 🙂 (see f.i. here and here). It’s actually kind of funny: every time you know it so long upfront, but yet every time again I am in big time constraints and have to work until the night before to get it done! Sometimes I think I should just give up on it and make my life a little easier by just buying something instead of making it. But it’s stronger than myself, I just like the idea behind it, and the fact that I put my time and energy in it somehow makes it feel like the biggest proof of my appreciation. Although I admit there is this little voice in my head yelling that teachers appreciate store-bought gifts or gift vouchers just as much 😉

This year my gift contained of these things:

  • a kitty rice heat pack
  • a jar of homemade, sugarfree hazelnut cacao spread
  • tea (starts to be a tradition ;-))

I added a ‘chair crown’ for the class to this.

For the heat packs I wanted to use this tutorial by A Beautiful Mess. But I remembered having seen another type as well, and found this tutorial and pattern online. Given the fact that I was already under some time pressure, it had to be easy and quick, and a separate kitty head and some embroidery couldn’t be fit in my time schedule anymore, unfortunately.

So I ended up using this pattern, but because it seemed to be a little on the small side, I enlarged it a bit. I used velvet for one side (so nicely soft!) and a regular quilting cotton for the other side, from a fabric I used before on these Noa pants. I used regular rice for filling the heat pack, and added a few drops of lavender essential oil. For the 6 heat packs I needed, I used 3 packs of each 2,2 kg rice, so 1,1 kg per heat pack, for whoever would want to know. Unless you also have to make 6 packs, this is a really quick and easy project. I think you can make 1 in about half an hour.  

For both Sia and Rosanne’s class I also made a chair crown, an idea from the great Belgian blog Hilde@home. She makes gorgeous things, and has the best tutorials, one of them being this chair crown. I didn’t finish the crown neat, and didn’t follow the tutorial, I only had a quick look. But it isn’t hard to find out how it has to be. I used batting at one side to make it a bit more stiff, and sewed it against the back of one of the outer sides. I lined the whole thing, and then sewed the lined front against the lined back, and turned it around again. The seams are thus visible inside, but well, I don’t think the kids will mind about that. For embellisments I used a golden fabric as crown, felt flags which I stitched with a golden thread on a nice ribbon, a rainbow patch, and pompom ribbon. But you can obviously chose whatever you like to embellish such a crown. I had secretly quickly measured the chairs in the kids’ classes to know the size of the chair crown.

Last but not least I had made sugarfree hazelnut cacao spread. Sia is very sensitive to sugar, something that has gotten worse over time. When she eats something very sweet, she can really go crazy, but not in a pleasant way. It is no fun, especially also not for herself. So after having tried 1 slice of bread with the regular Nutella, we quickly knew this was a 1-time experiment. I searched the web and found some recipes that I combined into one that worked for us and that the kids actually really love. So they can now eat their bread with cacao spread everyday without any problem or without me feeling guilty about the amount of sugars 🙂 I wanted to share that with the teachers, so made all of them a jar of this recipe.

To all that I added a package of nice tea and a card, put it in a bag, stamped the bag, a little tape on it, and done!

The teachers didn’t open the bag in our presence (and the presence of all other parents), but they did see the chair crown and were highly enthusiastic about it! Hopefully they liked the other things too 🙂

Here and here you can see what I made on previous occasions.

And you? Do or did you make teacher gifts yourself? What did you make, or what did you give? Who knows it gives me inspiration for next years 🙂

Follow (bloglovin)
Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated

over vervroegde juffenkadootjes en gemis

Het is alweer een hele tijd stil hier op de blog… Het ontbreekt me wat aan drive en energie. We zitten nu een dikke maand in Washington DC, en hoewel we de kans natuurlijk met beide handen grijpen, ik het zo opnieuw zou doen als ik moest kiezen, en ik dus zeker en vast absoluut geen spijt heb, moet ik zeggen dat het zwaar is. Vooral mentaal dan. Het is een hele aanpassing, en een die ik misschien best wel onderschat heb. Ik mis alles wat vertrouwd is, wat ons stabiliteit en structuur gaf. Mijn omgeving, mijn vrienden, mijn familie, mijn huis, mijn spulletjes, … Alles was bekend, veilig, vertrouwd, bijna voorspelbaar. Nu lijkt het alsof alle vaste grond onder m’n voeten weg is.

PicMonkey Collage.jpg

Het is soms best confronterend dat het leven thuis -uiteraard!!- doorgaat, maar dan wel zonder ons. Ik heb geen idee wat er bij iedereen gebeurt, en mis het om gewoon ‘mee’ te zijn, om ook de pasgeboren baby’s te zien, de nieuwtjes te horen, erbij te zijn als vrienden samen iets doen, … Natuurlijk wist ik dat op voorhand, maar om de een of andere reden dacht ik dat het me makkelijker ging vallen, of dat het ook makkelijker zou zijn om in contact te blijven, wat in realiteit helemaal niet zo blijkt te zijn. Het uurverschil, het feit dat iedereen daar ook gewoon verder leeft/werkt/zorgt/… en zoveel meer. En dat wij ook bezig zijn natuurlijk, en dus ook lang niet altijd zo bereikbaar zijn. Daarnaast ook: geen eigen spulletjes, want in een airbnb huisje waar je niks van jezelf hebt en waar ik tot voor kort (we zijn net verhuisd naar een 2e huisje) héél erg moest opletten wat ik deed omdat het huisje absoluut niet kindvriendelijk ingericht was, terwijl ik wel heel veel thuis was/ben met de kids. En dan het feit dat ik nonstop, 7/7 en 24/24 bij de kids ben, met maar héél weinig momenten voor mezelf, zo goed als geen eigenlijk. Lode werkt, heeft daar uitdagingen, leert mensen kennen, … Maar dat ontbreekt me nogal. Enfin, ik kan nog wel even doorgaan. Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel, alles behalve. Dat is ook geenszins wat ik bedoel. Maar moeilijk is het wel. Dat maakt bv. dat ik nog geen zin heb gehad om de ‘collect moments, not things’-posts van april en mei te schrijven… Dat lukt me gewoon eventjes niet.

Gelukkig heb ik er vertrouwen in dat alles goed komt. Gewoon even op de tanden bijten. Nog 3 weken en we verhuizen naar onze ‘definitieve’ stek, waar onze eigen spulletjes zullen aankomen. Dat zal al heel wat zijn 🙂 Na regen komt zonneschijn, dat is gewoon een wetmatigheid! 🙂

photo-1419833173245-f59e1b93f9ee.jpg

Ik kan ook niet wachten om terug creatief bezig te kunnen zijn. Mijn hoofd borrelt van de ideetjes, van dingen die ik wil maken en naaien. Ik kocht zowel voor ons vertrek als tijdens ons verblijf hier nog een paar heleboel leuke nieuwe patroontjes waarvan ik er dolgraag aan enkele wil beginnen: de Noa Pants en de Susanne cardigans van Compagnie M, de Berlin en de Moiano coat van Straightgrain, de Ania Tunic van Coffee+Thread, Once Upon a Time, Jackie en Maëlle van Ienemiene, de Joey en Skippy dress van Make it perfect, Miss Polly, the Little Betty Top en de Cosy Swimsuit van Sewpony Vintage, de Semper Sweater van Sofilantjes, de Aster Cardigan van LBG Studio, en Miss Madeline van Mind The Whale. Amai, als ik dat zo lees is het wel eventjes beschamend en confronterend… Shopverslaafd??!! Misschien moet ik ook maar eens iets bedenken à la ‘pas een nieuw patroon kopen als ik er een ander gemaakt heb’ of zo… Want ik had natuurlijk ook nog een hele naailijst voor zowel de kids, de man, als mezelf, heb ook nog de tijdschriften (LMV!!), ik wil vanalles maken voor in ons huisje (o.a. beddegoed en kussens voor de kinderkamers, …) en dan zijn er nog dingen die ik wil maken voor het thuisfront in België. Mijn liefste vriendinnetje Sara die gaat bevallen van een tweeling, mijn metekindje Simon die verjaart in augustus, mijn schoonzus die zwanger is, en zo kan ik nog even doorgaan. Ik lig er soms van wakker omdat ik dan begin te denken wat ik wil maken en hoe en met welke stofjes enz, en daar dan adrenaline van krijg waardoor slapen weer niet lukt! Dat ik geen zeeën van tijd ga hebben, eerder het tegendeel, zal ik maar even “vergeten” zeker… 😉

DSC_0094

Anyway, een van de allerlaatste dingen die ik wel nog naaide (het allerlaatste maakte ik de nacht voor ons vertrek af, later misschien nog meer daarover) waren de juffenkadootjes, die er natuurlijk wat vroeger moesten komen dan voorzien. Ik was op voorhand nogal ambitieus, want wilde een toiletzakje maken èn een fietszadeltas en nog allerhande andere wilde ideetjes hadden m’n hoofd doorkruist. Een toiletzakje met rits werd, mijn eerste rits-ramp-ervaring indachtig, toch iets waar ik wat extra hulplijnen voor zou nodig hebben. Enter Elke, een van mijn fijne buren, naai-krak, blogster,  èn organisatrice van naaisalon de Rode Draad. Op het allerlaatste naaisalon waar ik kon bijzijn, plande ze een workshop voor een toiletzakje met rits!! IDEAAL!!! Dankjewel Elke!!

DSC_0099 (2)

Ik weet niet wat er toen met mij aan de hand was, al denk ik dat het lag aan mijn haast om het toch zeker maar af te krijgen tesamen met al mijn getater, maar werkelijk àlles wat ik mis kon doen, deed ik mis. Fout geknipt en ook al genaaid, dus opnieuw moeten knippen, fout bij het stikken, de rits niet open gelaten, en dan nog op het einde ook vanalles. Echt niet te doen!! Toen ik achteraf alle andere exemplaren aan het maken was, kon ik werkelijk niet meer snappen hoe ik dat had gepresteerd, want de handleiding van Elke (op basis van deze tutorial van deze blog) was eigenlijk kei-duidelijk! Tja… Gelukkig heeft Elke veel geduld 🙂

Hier zie je trouwens de hele leuke en mooie andere exemplaren van die avond!

Ik maakte in totaal 7 stuks: 4 voor de verzorgsters van de crèche, en 3 voor de juffen van Sia. Zo zien jullie dat mijn oorspronkelijke idee dus wat ambitieus was, gezien alles in zevenvoud moest… Het maken werd ook twee keer nachtwerk. Die van Rosanne moesten dinsdag afgegeven worden. Buiten die ene van de workshop, moest ik maandagavond rond 22,30u nog beginnen aan de andere 3. Die van Sia moesten op woensdag afgegeven worden, en daar begon ik zelfs nog later aan op die dinsdagavond ervoor. Gelukkig ging het goed vooruit, maar moe was ik wel…

DSC_0093

Er waren ook nog thee-doosjes voor iedereen, ook voor een aantal verzorgsters die Rosanne doorheen de tijd had gehad maar die niet ‘de vaste’ verzorgsters waren van haar groepje (eerst dacht ik voor hen allemaal een tasje te maken, maar dan had ik er 7 voor hen alleen moeten maken, onbegonnen werk…). Je bent een thee-lover of je bent het niet natuurlijk 🙂 Een gepersonaliseerd kaartje maakte het af.

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Merci Juliette

Rosanne ging enkele maanden geleden over van de babygroep naar de peutergroep in de crèche. Bij een afscheid hoort een bedankje natuurlijk. Ik maakte bij de oudste dochter al telkens iets zelf: stempels en een omkeerbare tas toen ze naar de peutergroep ging, en bij het afscheid van die groep een driehoekssjaal en klein tasje. Deze keer wilde ik ook iets leuks maken.

De overgang kwam echter wat sneller dan ik dacht, en ik had allemaal naaidingetjes op de planning staan met een deadline, waardoor er weinig tijd overbleef. Met het schaamrood op de wangen ben ik dus onlangs, zo’n 4 maanden te laat (ach ja, eens een bepaalde grens overschreden is, komt het niet meer op een maandje zeker?), toch de kadootjes gaan afgeven. Ik maakte een Juliette-tas uit het boek ‘Mijn Tas’, en aapte gewoon helemaal het voorbeeld uit het boek na: zwart met een gouden paspel ertussen. Leek me iets dat iedereen wel mooi zou vinden, en dat daardoor misschien ook wel echt gebruikt zou worden.

Ik voegde nog een heerlijke thee toe uit de bioplanet. Ze hebben daar, en in de ‘gewone’ biowinkel trouwens ook, een heel assortiment van deze theeën van Natural Temptation. Ik gaf er al vaak doosjes van cadeau: “you’re sweet”, “wish you luck”, “welcome little baby”, “good luck”, “rise and shine”, … En deze keer dus toepasselijk “Thanks a Lot”.

Daarbij nog het bedankkaartje dat we ook naar onze vrienden en familie stuurden, en het pakketje was klaar! november 2015 (8)november 2015 (1)

Ik begin intussen al na te denken voor de volgende afscheidscadeautjes. Maakten jullie iets zelf voor juffen of verzorgsters en hebben jullie goeie suggesties?

Follow – bloglovin


zwart stofje: Pauli
gouden paspel: Veritas (denk ik…)
patroon: Juliette uit Mijn Tas
thee: Natural Temptation – in de biowinkel