over vervroegde juffenkadootjes en gemis

Het is alweer een hele tijd stil hier op de blog… Het ontbreekt me wat aan drive en energie. We zitten nu een dikke maand in Washington DC, en hoewel we de kans natuurlijk met beide handen grijpen, ik het zo opnieuw zou doen als ik moest kiezen, en ik dus zeker en vast absoluut geen spijt heb, moet ik zeggen dat het zwaar is. Vooral mentaal dan. Het is een hele aanpassing, en een die ik misschien best wel onderschat heb. Ik mis alles wat vertrouwd is, wat ons stabiliteit en structuur gaf. Mijn omgeving, mijn vrienden, mijn familie, mijn huis, mijn spulletjes, … Alles was bekend, veilig, vertrouwd, bijna voorspelbaar. Nu lijkt het alsof alle vaste grond onder m’n voeten weg is.

PicMonkey Collage.jpg

Het is soms best confronterend dat het leven thuis -uiteraard!!- doorgaat, maar dan wel zonder ons. Ik heb geen idee wat er bij iedereen gebeurt, en mis het om gewoon ‘mee’ te zijn, om ook de pasgeboren baby’s te zien, de nieuwtjes te horen, erbij te zijn als vrienden samen iets doen, … Natuurlijk wist ik dat op voorhand, maar om de een of andere reden dacht ik dat het me makkelijker ging vallen, of dat het ook makkelijker zou zijn om in contact te blijven, wat in realiteit helemaal niet zo blijkt te zijn. Het uurverschil, het feit dat iedereen daar ook gewoon verder leeft/werkt/zorgt/… en zoveel meer. En dat wij ook bezig zijn natuurlijk, en dus ook lang niet altijd zo bereikbaar zijn. Daarnaast ook: geen eigen spulletjes, want in een airbnb huisje waar je niks van jezelf hebt en waar ik tot voor kort (we zijn net verhuisd naar een 2e huisje) héél erg moest opletten wat ik deed omdat het huisje absoluut niet kindvriendelijk ingericht was, terwijl ik wel heel veel thuis was/ben met de kids. En dan het feit dat ik nonstop, 7/7 en 24/24 bij de kids ben, met maar héél weinig momenten voor mezelf, zo goed als geen eigenlijk. Lode werkt, heeft daar uitdagingen, leert mensen kennen, … Maar dat ontbreekt me nogal. Enfin, ik kan nog wel even doorgaan. Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel, alles behalve. Dat is ook geenszins wat ik bedoel. Maar moeilijk is het wel. Dat maakt bv. dat ik nog geen zin heb gehad om de ‘collect moments, not things’-posts van april en mei te schrijven… Dat lukt me gewoon eventjes niet.

Gelukkig heb ik er vertrouwen in dat alles goed komt. Gewoon even op de tanden bijten. Nog 3 weken en we verhuizen naar onze ‘definitieve’ stek, waar onze eigen spulletjes zullen aankomen. Dat zal al heel wat zijn 🙂 Na regen komt zonneschijn, dat is gewoon een wetmatigheid! 🙂

photo-1419833173245-f59e1b93f9ee.jpg

Ik kan ook niet wachten om terug creatief bezig te kunnen zijn. Mijn hoofd borrelt van de ideetjes, van dingen die ik wil maken en naaien. Ik kocht zowel voor ons vertrek als tijdens ons verblijf hier nog een paar heleboel leuke nieuwe patroontjes waarvan ik er dolgraag aan enkele wil beginnen: de Noa Pants en de Susanne cardigans van Compagnie M, de Berlin en de Moiano coat van Straightgrain, de Ania Tunic van Coffee+Thread, Once Upon a Time, Jackie en Maëlle van Ienemiene, de Joey en Skippy dress van Make it perfect, Miss Polly, the Little Betty Top en de Cosy Swimsuit van Sewpony Vintage, de Semper Sweater van Sofilantjes, de Aster Cardigan van LBG Studio, en Miss Madeline van Mind The Whale. Amai, als ik dat zo lees is het wel eventjes beschamend en confronterend… Shopverslaafd??!! Misschien moet ik ook maar eens iets bedenken à la ‘pas een nieuw patroon kopen als ik er een ander gemaakt heb’ of zo… Want ik had natuurlijk ook nog een hele naailijst voor zowel de kids, de man, als mezelf, heb ook nog de tijdschriften (LMV!!), ik wil vanalles maken voor in ons huisje (o.a. beddegoed en kussens voor de kinderkamers, …) en dan zijn er nog dingen die ik wil maken voor het thuisfront in België. Mijn liefste vriendinnetje Sara die gaat bevallen van een tweeling, mijn metekindje Simon die verjaart in augustus, mijn schoonzus die zwanger is, en zo kan ik nog even doorgaan. Ik lig er soms van wakker omdat ik dan begin te denken wat ik wil maken en hoe en met welke stofjes enz, en daar dan adrenaline van krijg waardoor slapen weer niet lukt! Dat ik geen zeeën van tijd ga hebben, eerder het tegendeel, zal ik maar even “vergeten” zeker… 😉

DSC_0094

Anyway, een van de allerlaatste dingen die ik wel nog naaide (het allerlaatste maakte ik de nacht voor ons vertrek af, later misschien nog meer daarover) waren de juffenkadootjes, die er natuurlijk wat vroeger moesten komen dan voorzien. Ik was op voorhand nogal ambitieus, want wilde een toiletzakje maken èn een fietszadeltas en nog allerhande andere wilde ideetjes hadden m’n hoofd doorkruist. Een toiletzakje met rits werd, mijn eerste rits-ramp-ervaring indachtig, toch iets waar ik wat extra hulplijnen voor zou nodig hebben. Enter Elke, een van mijn fijne buren, naai-krak, blogster,  èn organisatrice van naaisalon de Rode Draad. Op het allerlaatste naaisalon waar ik kon bijzijn, plande ze een workshop voor een toiletzakje met rits!! IDEAAL!!! Dankjewel Elke!!

DSC_0099 (2)

Ik weet niet wat er toen met mij aan de hand was, al denk ik dat het lag aan mijn haast om het toch zeker maar af te krijgen tesamen met al mijn getater, maar werkelijk àlles wat ik mis kon doen, deed ik mis. Fout geknipt en ook al genaaid, dus opnieuw moeten knippen, fout bij het stikken, de rits niet open gelaten, en dan nog op het einde ook vanalles. Echt niet te doen!! Toen ik achteraf alle andere exemplaren aan het maken was, kon ik werkelijk niet meer snappen hoe ik dat had gepresteerd, want de handleiding van Elke (op basis van deze tutorial van deze blog) was eigenlijk kei-duidelijk! Tja… Gelukkig heeft Elke veel geduld 🙂

Hier zie je trouwens de hele leuke en mooie andere exemplaren van die avond!

Ik maakte in totaal 7 stuks: 4 voor de verzorgsters van de crèche, en 3 voor de juffen van Sia. Zo zien jullie dat mijn oorspronkelijke idee dus wat ambitieus was, gezien alles in zevenvoud moest… Het maken werd ook twee keer nachtwerk. Die van Rosanne moesten dinsdag afgegeven worden. Buiten die ene van de workshop, moest ik maandagavond rond 22,30u nog beginnen aan de andere 3. Die van Sia moesten op woensdag afgegeven worden, en daar begon ik zelfs nog later aan op die dinsdagavond ervoor. Gelukkig ging het goed vooruit, maar moe was ik wel…

DSC_0093

Er waren ook nog thee-doosjes voor iedereen, ook voor een aantal verzorgsters die Rosanne doorheen de tijd had gehad maar die niet ‘de vaste’ verzorgsters waren van haar groepje (eerst dacht ik voor hen allemaal een tasje te maken, maar dan had ik er 7 voor hen alleen moeten maken, onbegonnen werk…). Je bent een thee-lover of je bent het niet natuurlijk 🙂 Een gepersonaliseerd kaartje maakte het af.

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

Advertenties

26 gedachtes over “over vervroegde juffenkadootjes en gemis

  1. Oh Barbara, die toiletzak toen, dat was me inderdaad het avondje wel! Ik had zelfs heel veel compassie met jou dat het totaal niet vooruit ging, want ik wist hoe graag je ze klaar wou hebben… Tegelijk wist ik ook wel dat het zeker in orde zou komen, omdat ik ook weet dat jij wél een stukje kan naaien, en nog geen klein beetje!!!
    Die avond was gewoon een samenloop van omstandigheden en iedereen van ons die naait kan bevestigen dan het de ene keer allemaal wat beter lukt dan de andere…
    Ook voor jullie verblijf ginder: ik begrijp je gevoelens volledig, maar je zegt het mooi: na regen komt ALTIJD zonneschijn, ook al duurt het soms wat langer… Ik wens je alleszins het állerbeste en eens je in jullie definitieve woonst zullen zijn, gaan we hier nogal creatieve uitspattingen mogen verwachten me dunkt 😉

    Liked by 1 persoon

    1. haha, dankjewel!! ik hoop het ook! en die avond, tja… het wordt gewoon een grappige anekdote denk ik, en alvast een avondje om niet te vergeten, want ondanks het knoeien, heb ik er toch echt van genoten!! dankjewel!!!

      Like

  2. Ik begrijp je gevoel: zo helemaal alleen in een land waar je bijna niemand kent, en met die twee kids ook behoorlijk aan huis ‘gekluisterd’, en dan nog niet eens een huis dat écht van jullie is. Maar de zon is op komst: bijna een eigen plekje dat je helemaal van jullie kan maken!

    Liked by 1 persoon

  3. Khadetjes

    Ochottekes zeg! Ik zeg alvast hoera voor die prachtige cadeautjes – dat je daar zo hebt op zitten zwoegen is er helemaal niet aan te zien – en hoera voor het tweede huisje – hopelijk wat kindvriendelijker – en hoera voor binnenkort een eigen stek en spulletjes. Ik kan me niet voorstellen wat het is om even geen ‘thuis’ te hebben, maar dat gevoel van gemis, daar kan ik wel weg mee. Veel courage ♥

    Liked by 1 persoon

    1. zeker en vast!! en misschien ervaar jij het helemaal anders he! en trouwens: het is echt zeker en vast niet allemaal kommer en kwel hoor, zeker niet!! het kost gewoon wat tijd natuurlijk… Ik heb nu wel net een smartphone en whatsapp en zo (had ik daarvoor dus niet, zo’n ouderwets geval was ik!) en dan communiceert al wel wat sneller. Maar ik geloof er echt in dat alles goed komt, en dat zal zeker bij jullie ook het geval zijn!! Geen stress!! 😉 (hoewel, in de laatste lijn naar het vertrek is dat iets wat niet echt mogelijk is vermoed ik 🙂 ) Succes!!!

      Like

  4. mammietje

    mooi die toiletzakjes !!! ik blijf je (nachtelijke) ijver en volharding in volle verhuisstress , én je naaitalent (met dank aan de genen van moeke 😉 ) bewonderen !!! dat doen er jou niet veel na !
    fier op zo’n dochter xxx

    Liked by 1 persoon

  5. Wat een mooie cadeautjes!!!

    Ik snap wel dat het niet zo gemakkelijk is… zelf moet je natuurlijk nog je weg vinden, zeker omdat je nog even in een tijdelijke woonst zit… terwijl voor anderen het leven wel verdergaat natuurlijk… en dat tijdverschil is niet altijd evident natuurlijk… hopelijk vind je binnenkort ook je draai en sowieso als je weer creatief kan bezig zijn is het leven al een stuk gemakkelijker 😉

    Liked by 1 persoon

  6. piepow

    Ik voel het gemis helemaal tot hier… het is dan ook niet niets, wat jullie daar ondernemen, en het gemis aan sociaal contact moet heel moeilijk zijn. Maar, zoals je zelf ook zegt, na regen komt zonneschijn, en ik hoop dat je je snel weer beter zult voelen eens jullie in jullie eigen stekje zullen zitten, met jullie eigen spulletjes.
    Ik ben ervan overtuigd dat we hier dan heel snel weer van jouw creatieve uitspattingen zullen mogen genieten!

    Liked by 1 persoon

  7. Chapeau voor jou hoor Barbara, als expat door het leven gaan, het zou niets voor mij zijn maar jullie doen het gewoon! Dat het niet makkelijk is kan ik me indenken, ik ben daarom blij te lezen dat je binnenkort je eigen stekje krijgt waar je je persoonlijke invulling aan kan geven. En de ervaring neemt niemand jullie af. Komt zeker goed!

    Liked by 1 persoon

  8. Na jouw vorige blogpost (je naai- en creaplekje dat je had achtergelaten) word ik hier ook even stil van. Maar je komt er wel You’ve got the spirit ;-). Ik blijf meeduimen dat je snel je draai mag vinden in je eigen thuis, daar nieuwe vrienden kan maken, en blijf vooral creatief bezig, het zal je op weg helpen ;-). Echt wel mooi die toiletzakjes, die felblauwe heldere kleur alléén al.

    Liked by 1 persoon

  9. Oh, ik kan mij jouw gevoel helemaal inbeelden! Ik hoop dat je het daar snel een beetje je thuis kan noemen. Maar denk ook wel dat het heel normaal is dat daar wel wat tijd voor nodig is. Hoe lang blijven jullie daar eigenlijk? Veel succes, ik kijk er al naar uit om je nieuwe stekje te zien, met jouw inrichtingstalenten komt dat zeker goed! 🙂

    Liked by 1 persoon

  10. Oh, word zo wat stillekes dit te lezen. Zat wat achter met het lezen van blogjes en wil dus toch nog graag reageren. Hoop dat beetje beter is intussen? Al lijkt het me ook normaal dat je even moet missen en wennen… Dat mag ook 🌹🌷🌼

    Like

    1. zo lief dat je dat nog effe zegt!! dankjewel!! het gaat zeker wel beter, maar toch ook met ups en downs… zeker nu onze verhuis een beetje anders is gelopen dan verwacht (onze container is niet van de boot geraakt…), was het weer even slikken. En ook plots het besef dat dit niet ‘tijdelijk’ is, maar dat we nu hier ons leven moeten opbouwen van nul, was even een kleine slag.. maar zoals je zegt: dat wennen en missen en alles, dat hoort er ook bij, en dat mag ook 🙂 Al is dat ook vooral voor onszelf soms moeilijk om net dat toe te laten… Bedankt voor je lieve woorden!!

      Like

      1. Oei! En wat betekent dat dan, niet van de boot geraakt? Moet je dan langer wachten of ben je zaken kwijt? Snap ook dat het moeilijk is al die emoties toe te laten. Enerzijds blijft het een juiste keuze en fantastische opportuniteit, anderzijds voelt het nu hoe het voelt en misschien lijkt het ene het andere tegen te spreken? Mij lijkt het normaal dat nu zo wat zoeken is. Voordeel is dat jullie veel tijd hebben, om daar te wennen én te genieten… Vind het echt fijn om het mee te mogen volgen!

        Liked by 1 persoon

      2. we begrijpen zelf ook niet helemaal wat er mis is, en hopen morgen meer te weten. Normaal gezien is er niks kwijt en weten ze precies waar de container is, maar ergens bij een van de laatste stappen van de procedure, is er iets niet gelopen zoals verwacht, en daardoor staat de container blijkbaar nog op de boot. Meer weten we niet en we raakten niet wijs uit de (totaal gebrekkige!!) uitleg van de verhuisfirma… het is helemaal zoals je zegt: het is nog steeds de juiste keuze, ik heb er ook echt geen spijt van, maar tegelijk wil je zo graag dat het goed gaat, verlang je naar stabiliteit en rust, en maakt dat het soms moeilijker om te aanvaarden dat al die emoties en dat gemis eigenlijk ook een (groot!) deel van het verhaal zijn… En rationeel weet je dat zulke dingen nu eenmaal tijd vragen, maar emotioneel wil je dat het allemaal NU goed gaat natuurlijk 🙂 Maar met vallen en opstaan zullen we er wel komen he 😉 (hopelijk!!) En inderdaad, we hebben tijd, dat is alvast een hele luxe 🙂 En ik vind het ook heel fijn dat je meevolgt!!! 🙂 Dankjewel!!!

        Liked by 1 persoon

  11. Pingback: juffenkadootjes – teachers gifts – Lilliepawillie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s