Sew challenge 2.1, a.k.a. de pamperbroek, en 2.2.de oef-Nina

for English, scroll down 

In mijn hoofd zag het er allemaal schoon uit. Geweldig en tof en hip en trendy en zomers en draagbaar en al. Het was al een succes nog voor er in de stof geknipt was, echt waar. Helaas draaide dat een beetje anders uit.

Maar misschien even bij het begin beginnen. De sew challenge dus. Dat supertoffe idee van Davina, dat ook in realiteit even tof bleek te zijn als in haar hoofd. Lucky Davina 😉 Zo een succes dat er na deel 1 ook een deel 2 volgde zelfs. Het idee is even simpel als origineel: je krijgt van een andere bloggende naaister drie criteria om mee aan de slag te gaan, en geeft zelf ook 3 criteria aan haar. In oktober kon je al zien wat ik bij de eerste sew challenge maakte, een jasje dat geen onverdeeld succes was, maar dat sinds een tweetal weken (!!)ook eindelijk gedragen wordt, na een soort goddelijke interventie van Rosanne’s persoonlijke held, a.k.a. papa. Deze keer kreeg ik mijn criteria van Tinne, de supercreatieve en productieve dame achter de keitoffe blog Naaisgerief. Allen daarheen voor inspiratie, leuke en originele DIY’s, en ja, zelfs gratis patroontjes voor groot en klein!Klein en grappig weetje is dat wij ooit nog studiegenootjes waren in Leuven, waar is die tijd! Dat de naaiwereld groot maar tegelijk toch ook een beetje klein is, wordt door de sew challenge trouwens bewezen: ook Davina was vroeger, in de lagere school, een klasgenootje van me. En Hanne, de dame achter blog vannaaldjetotdraadje, blijkt de zus van mijn allereerste liefje te zijn, toen ik 15 was of zo 😉 En Daisy, een andere deelneemster van deze sew challenge editie woonde in mijn jeugd twee straten verder, in Oosterlo, of all places 🙂

Maar ik wijk af. De drie criteria waarmee ik aan de slag moest, waren: een broek, voor jezelf, en iets vrouwelijk. Raar maar waar was ik daar meteen blij mee. Ik heb namelijk echt nog luchtige, zomerse broeken nodig voor de hete zomers hier in Washington. En zomerbroeken zijn ook niet te moeilijk, bedacht ik me zo…

Ik kon natuurlijk voor een Sunny Pants-achtige broek kiezen, maar toevallig had ik in de Veritas een leuk Burda patroontje gekocht, dat er net iets ‘anders dan anders’ uitzag, met een soort plooi vooraan, en een vrouwelijk detail in de vorm van een striklint.

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (17)

Ik had de handleiding gelezen en dat zag er niet zo moeilijk uit. Ik moest wel effe slikken toen ik de maattabel bekeek en ik uitkwam bij maat 44 op basis van mijn heupen. Toch wel een maatje of 2-3 groter dan mijn gewoonlijke maat, maar zelfs met nog eens een dubbelcheck leek dit toch juist. Ok, so be it, ik bleef optimistisch over de broek 🙂  Zo optimistisch dat ik mezelf ook nog effe opgaf voor een patroontest zo tussenin, waardoor ik uiteindelijk pas deze week kon beginnen met naaien. Deadlines en ik, meestal gaat dat goed samen. Maar nu dus niet zo… Want toen ik aan de broek begon, had ik al gauw door dat het patroon me niet op het lijf geschreven was… Veeeeeeel te wijd, en zo een vreemde vorm aan het kruis. Ik deed nog effe door, in de hoop dat die plooien soelaas zouden bieden. Maar nope, niet dus. Het zag eruit als… ja… als wat eigenlijk? Een zak? Een pamperbroek of een soort mislukte harembroek?

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (3)

Lag het aan de stofkeuze of misschien aan mijn figuur? Geen idee, maar het is echt een complete miskleun. Ik heb nog geprobeerd het te redden door er een soort van brede zoom rond te maken met het lint erdoor en een strik opzij, waardoor de bovenkant lager kwam en het zak-effect ietsje minder uitgesproken was. Maar toen ik dat liet zien aan manlief, keek die heel bedenkelijk en als de woorden ‘raar’ en ‘zak’ in 1 korte zin samen uitgesproken worden, weet je genoeg.

Zo een zonde van deze heerlijke stof 😦
Ik denk niet dat deze broek veel gedragen gaat worden, al vind ik dat het op de foto’s beter meevalt dan in de spiegel, gek genoeg. Misschien steek ik er een dunner lint in, of verstel ik ze in een heel moedig moment toch nog eens tot een soort sunny pants of zo, als dat nog kan. Of maak ik er een kinderbroekje van. Iemand suggesties wat ik er nog van zou kunnen maken?

Deel van mijn plan was om ineens ook een vrouwelijke top te maken voor de zomer. De Fjara tanktop van Pienkel zat al in mijn hoofd van bij de release, vorige zomer. Tinne maakte trouwens enkele leuke exemplaren! Omdat die me zo’n snel-klaar-projectje leek, maakte ik toch maar snel een soort testversie in een wit coupon-stofje (zie hierboven op de foto’s), vooraleer ik in mijn schone Art Gallery tricot (hieronder) begon te knippen. Ik heb het ietsje korter gemaakt, maar verder was het meteen ok qua maat, oef… Toch iets dat goed zat 🙂 Een patroontje dat ik zeker nog ga bovenhalen!

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (9)

Maar de opdracht was een broek, geen top. Dus daar zat ik dan: dinsdagavond met een ‘pamperbroek’ in plaats van mijn hippe zomerbroek. Nog een paar dagen te gaan om er toch nog iets van te proberen maken… Ik overwoog om het erbij te laten, maar dat knaagde toch een beetje. Plots ging er een lichtje branden. De Nina van Compagnie M: een culotte, oftewel broekrok, stond al een eeuwigheid op mijn naailijstje, en de goesting om die te maken werd nog eens aangewakkerd toen ik heel recent deze versie zag bij Marieke, inclusief stijltips en al!

Een vrouwelijke broek voor mezelf: tsjingtsjing, voldoet aan de criteria!

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (13)

Omdat de tijd erg beperkt was, met name 2 avonden, kon ik me geen testversie noch fouten veroorloven. Spannende bedoening, ik zeg het u! En dat terwijl Rosanne woensdag stevig ziek werd en ikzelf er sinds donderdag ook aan moet geloven. Maar de Nina was mij goed gezind. De uitleg was echt heel duidelijk, en zelfs de rits en de gulp gingen als niks. Ik voelde me de koning te rijk! Werkelijk waar, op 1,5 avond zat de Nina helemaal in mekaar, inclusief aanpassingen! OEF!!! De laatste ‘halve’ avond heb ik gebruikt om de Fjara tops af te werken en mijn burda pamperbroek te zomen.

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (14)

Ik moet zeggen: ik ben er echt content van! De broekrok zit echt heerlijk! Ik koos een zalig luchtig chambray stofje, dat echter ook nu al dienst zou kunnen doen. Ik heb zitten twijfelen over de maat, want ik schommel wel vaker tussen maten, maar koos uiteindelijk voor de M, en die zit perfect! Zou zelfs nog ietsje smaller kunnen. (Hoe ik dus bij maatje 44 kwam voor mijn eerste broek, geen kat die dat begrijpt… iemand ervaring met Burda, die me de uitleg kan geven?)

Ik versmalde de pijpen wel stevig, want vond ze toch net wat te breed. Onderaan voegde ik 15 cm (inclusief naadwaarde, dus komt neer op 11cm langer) toe. Misschien had het meer mogen zijn, misschien minder, dat kunnen we bij een eventuele volgende versie nog eens bekijken.

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (11)

Het was een raar dagje op vlak van weer, gaande van hagel en sneeuw tot wolken en zelfs zon. Foto’s nemen was, naast nogal koud, ook onhandig gezien de continu verandering tussen wolken en zon! Maar zo buiten met wat zon komt mijn zomer-outfit toch net wat beter tot zijn recht…

Dus, als je deze twee naast mekaar ziet:

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (18)

Wat denken jullie ervan?

Ik was alleszins toch tevreden, ondanks het hobbelige parcours. 4 kledingstukken erbij, waarvan er toch zeker 3 gedragen zullen worden. Daar teken ik voor 🙂 Dankjewel Tinne voor deze leuke uitdaging!! Benieuwd wat zij maakte met mijn criteria? Ga zeker kijken op haar blog Naaisgerief!!

Benieuwd wat de anderen zoal gemaakt hebben? Hou zeker de blog van Davina in de gaten voor een overzichtje, of neem eens een kijkje bij de deelnemers van deze en vorige week:

FlaflinkoInspinrationNaaiz Juffrouw KersjesWoohoo by DavinaB-naaisInspinration – Seamsnormal – Lucky Mie – Sewlisi – 196 – Wensjewat – Tantefee – crea-vie – Bij oogappelSien  – Naaisgerief

PS. Omdat ik er zelf zo zot van ben, maak ik graag effe reclame voor Lasso, een originele juwelenwinkel in Leuven, waar ik mijn schone oorbellen heb gevonden 🙂 Ook onze trouwringen en mijn verlovingsring komen van daar trouwens, wij zijn fan 🙂

lilliepawillie sew challenge maart 2017 (16)

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern:
– broek/pants: Burda patroon – Veritas (sorry, only paper version…)
– culotte: NinaCompagnie M
– top: Fjara racerback topPienkel
stof/fabric:
– broek/pants: See you at six drops zwartwit – BelleLien
– Culotte: denim chambray Michael Levine Fabrics
– Fjara 1: white jersey – remnant at G Street Fabrics
– Fjara 2: Art Gallery Wanderer – Temple Knit in AllanqueHawthorne Threads

In my head it all seemed like a perfect plan, these pants I wanted to make for the second edition of the sew challenge. A cool, hip, trendy, summery pair of pants, just what I needed for the hot Washington summers here. But sometimes things just don’t go as planned… It started with the 2nd edition of the sew challenge, a challenge invented by Davina from the blog Woohoo. The idea is simple but really good: you give 3 criteria to another blogger, and receive 3 of your own, and you start from there. In octobre you could already see what I made for the first edition, a jacket for Rosanne, that wasn’t an undivided succes, but since a divine intervention from her personal hero, a.k. daddy, she decided to wear it 2 weeks ago 🙂

This time I received my criteria from Tinne, the super creative lady behind the blog Naaisgerief., literaly translated as ‘Nice stuff’, and that says it all! So if you are interested in DIY, free patterns for kids and ladies, and just lots of ideas: please go and check her blog!! Her criteria were these 3: for yourself, pants, feminine. And it might seem strange, but I was actually happy with those, since I really need airy, summery pants for summer. And I had just bought a Burda pattern on sale in Belgium last december, which had a nice view and just looked a bit different than other pants, something I liked. With the ribbon I also had a feminine detail, so I thought this was it! It seemed easy, based on the instructions. I was a bit surprised by the size I had to take, based on my measurements, which was about 2-3 sizes above my usual size. But I stayed optimistic, even that optimistic that I applied for a pattern test in the meantime. This meant I only had this last week to start working on my project… Normally deadlines work very good for me, but this time I seemed to have run out of luck… It became quite soon clear to me that these pants were not made for me, or for my body. Way too wide, and a strange shape at the crotch (hope this is a right word to use?). I kept on going, hoping the pleads would make it work, but nope… No luck there either. It looked like… a bag? a diaper pants? some mismade pair of harem pants? My husband used the words ‘strange’ and ‘bag’ in one short sentence, so it was quite clear… I really don’t know what made it go wrong: the fabric, my figure, the size, … I tried to save it by making a broad seam, and making a ribbon loop in it, making the pants a bit lower on the hips and less baggy. But it still didn’t look good… Such a shame of this gorgeous soft fabric 😦 I don’t think I’m going to wear these pants, although I think the pictures make it look still a bit doable. Maybe I will change the ribbon for a smaller one, or maybe I’ll try to find the courage to change the pants, either for myself or for my daughters. Anyone have another suggestion?

Part of my plan was to make a whole outfit, including a feminine top for summer. I had seen the release of the Fjara tanktop by Pienkel last summer, and really wanted to make it too. I made a test version out of a remnant, and besides making it a bit shorter, it was immediately right on size. Quite a relief after the pants 🙂 I made a second version in a gorgeous art gallery knit, and since it is such an easy, quick, and thus rewarding project, I think I might make some more later on!

BUT… the criteri said: pants. Not ‘tops’. So here I was, Tuesday night, with a pair of pants that I didn’t like. 2 more nights to make something else. I did think of not trying, but then I thought of a project which was on my list already for ages: the Nina skirt/culotte from Compagnie M. Recently I had seen this version on Marieke’s blog, and it was very inspiring, so this seemed the perfect solution! With only 2 evenings left, I couldn’t make a test version, nor did I have ‘time’ for mistakes. Kind of stressfull! Even more when Rosanne got sick on Wednesday and I myself followed her example on Thursday… But… Nina had more luck for me! Believe it or not: on even 1,5 evening it was all ready, adaptations included! Yay! I did make it longer and less wide, which I liked better. I was between size M and L, but decided on M, and got lucky, again 😉 I must say I am really happy with my Nina Culottes! This way I ended up with 4 pieces of clothing, and will end up wearing at least 3 of it 🙂 That sounds good to me 🙂 So thank you Tinne for this great challenge! Are you curious for what she made with my 3 criteria? Go check her blog Naaisgerief!!

And if you are curious what all other participating seamstresses have made? Keep an eye on Davina’s blog, or go and have a look at these participants of this and last week:

FlaflinkoInspinrationNaaiz Juffrouw KersjesWoohoo by DavinaB-naaisInspinration – Seamsnormal – Lucky Mie – Sewlisi – 196 – Wensjewat – Tantefee – crea-vie – Bij oogappelSien  – Naaisgerief

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

Hello Lena, a new & free pattern

for English, scroll down 

Niet zo heel erg lang geleden begon ik de blog van Sofie te volgen, Wensje. Ze heeft echt een eigen, leuke stijl, maakt mooie dingen in mooie stofjes, en haar posts spreken gewoonweg aan. Zeker eens een kijkje gaan nemen dus 😉 En nog meer de moeite nu je er ook een nieuw, helemaal gratis en supertof patroontje kan vinden! De Lena dress, werd het gedoopt. Eerder deze week kon je al leuke versies zien op enkele andere blogs, Lily en Woody, Petrol en Mint, en Minniemie. Ik voel me een beetje onwennig in dat rijtje, maar tegelijk ook wel een beetje vereerd natuurlijk 🙂 Toen Sofie in deze post de Lena dress al eens aankondigde, trok ik een beetje mijn stoute schoenen aan en liet ik haar in de reacties weten dat ik wel kandidaat wilde zijn om maatje 116 eens te testen. Niet zo heel lang daarna kreeg ik een mailtje in m’n virtuele bus met de vraag of ik dat nog steeds zag zitten. Ja dus!

dsc_0075

Ik koos een effen ecru sweaterstof van mondepot voor de jurk. En luister nu goed: ik maakte geen enkel foutje! Dat is misschien moeilijk te geloven na de vorige twee blogposts, maar het is dus zo! Ofwel was ik deze keer supergeconcentreerd, ofwel -en dit is veel waarschijnlijker- is dit gewoon echt geen moeilijk patroon. Het zat echt in een wip in mekaar! Dat terwijl ik het eigenlijk echt een leuk model vind, zo wat baggy, en dan die plooi achteraan! Als er hier een Facebook-knopje zou staan met zo’n hartje, ik zou erop drukken!

dsc_0118

Op de foto’s hieronder zie je ook dat de onderkant een beetje schuin afloopt, iets dat ik ook heel leuk vind.  In naaitermen zal dat trouwens wel anders verwoord moeten worden, maar daar kom ik even niet op.

De uiteindelijke versie is trouwens met een paar centimeter verlengd, zodat het ook als jurkje kan gedragen worden. Dat is bij deze niet echt het geval, zou wat te kort worden denk ik. Zeker voor die preutse Amerikanen, die niet zo goed om kunnen met wat ‘bloot’, zelfs niet bij vijfjarigen, heb ik al ondervonden. De zijnaden werden ook nog lichtjes versmald, wat voor deze versie in sweaterstof niet nodig was vond ik, maar wat wel mooier is voor dunnere rekbare stoffen zoals tricot e.d. Je kan de jurk trouwens al naar je eigen wensen verkorten of verlengen, tot bv. een top, een tuniek, of een echte jurk. Toch ook mooi meegenomen.

dsc_0083

dsc_0116

Omdat een witte trui maar ‘wit’ is, besloot ik ze een beetje te ‘pimpen’. Zoals sommigen onder jullie misschien wel weten, ben ik ongelooflijk verzot op borduursels, in allerlei vormen, zoals bv. deze, maar ook op kledij natuurlijk. Kijk bijvoorbeeld naar dit en dit, of helemaal semi-gesofisticeerd: dit en dit… Echt, is er iemand die dat niet geweldig vindt? Zomaar ergens beginnen durfde ik echter toch niet. Ik ken wel de kruisjessteek uit een ver verleden, maar verder dan dat gaat mijn borduursteken-kennis niet. Dus schafte ik me het boek van Mollie Makes aan via amazon, al is dat ook bij bol.com verkrijgbaar zag ik, en waarschijnlijk ook wel elders te bestellen.

img_5168

Ik koos een patroontje uit dit boek, haalde mijn gerief boven, kocht enkele extra kleurtjes; en ging aan de slag. Een tijdrovend werkje, maar bij momenten ook ietwat meditatief eigenlijk. En een goeie manier om steken te leren, én tegelijk een uniek kledingstuk te creëren. Ik moet jullie niet uitleggen wat de voorkant is: een poesje met paraplu, en allemaal kleine regendrupjes er rond. Voor de achterkant vond ik het leuk om een zonnetje te borduren, als in ‘na regen komt zonneschijn’. Voor die zon gebruikte ik geen patroontje, en ook geen borduurring. Daardoor weet ik ineens waar die borduurring ook voor nodig is, want zowel zonnetje als stofje zijn een beetje scheefgetrokken. Het werd dus een ovale zon. Tja.

Pas na het borduren heb ik de nek- en polsboorden eraan gezet, in een stofje dat ik hier heel leuk bij vond staan. Een tikje retro sweaterstof die ik al een hele tijd geleden bij bambiblauw kocht.

En zo hebben wij er een leuk en uniek jurkje bij!

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern: Lena dressWensje (gratis!-free!)
stof/fabric: sweaterstof – mondepot (uitverkocht, sold out)
borduurpatroon/embroidery pattern: Mollie Makes, embroidery

Not so long ago I started following Sofie’s blog, Wensje. She has a great sense of style, makes pretty clothes in pretty fabrics, and her posts just appeal to me. So you should go and have a look 🙂 Even more now that she launched her own free pattern, the Lena dress. The tutorial is in Dutch, but the pictures speak for themselves, so don’t hesitate! Earlier this week you could already see a few other versions on the great blogs Lily en Woody, Petrol en Mint, en Minniemie. I feel honored in that little list 😉 I was lucky enough to be able to test size 116, which I did in a solid ivory french terry sweater fabric, bought at belgian fabric store mondepot. And now listen to this: I didn’t make any mistake in making it 😉 Maybe a bit hard to believe after the last 2 posts, but true! It could be me, but it could most definitely have something to do with the pattern and tutorial itself! It was such a quick and easy sew, and so rewarding since I just think it is such a nice looking dress. A bit baggy, but also a bit special with the pleat on the back, a detail that I love big time! On some of the pictures you can also see the somewhat asymetrical hem, something I also really like about it.

The final version is by the way lengthened with about 2 inches. That way it is more a dress. This one is too short to be acceptable as a dress I guess 🙂 Also the side seams have been narrowed a tiny bit, in order to make it nicer looking for more lightweight jersey/stretch fabrics. Actually it has quite a lot of options, just by making it longer or shorter: dress, tunic, or sweater. Isn’t that nice?

Because a white tunic is just a white tunic, I decided to embellish it a little bit. As some of you might know, I just LOVE embroidery, in all its forms/shapes/…, as you could already see in this post, but of course also on clothing. Look for example at this en this, or even very sophisticated: this en this… Really, is there anyone who doesn’t like this??

I didn’t dare to just start out of nowhere. I know cross stitching from a far away past, but that’s how far my knowledge goes. So I bought the book ‘Mollie Makes Embroidery’ on amazon, chose a pattern out of it, bought some extra colors, and just started off 🙂 It took me quite some time, but at some moments it was somehow like meditation. I learned quite some stitches, and at the same time created a unique dress, that’s a win-win 😉 On the front it shows a little cat under an umbrella, and some raindrops all around. The back was kind of an idea I got, to have the dress remind me (or anyone else ;-)) that there always comes sunshine after the rain 😉 I did however also earn by embroidering th sun that it is always necessary to use the embroidery loop. I didn’t do it, and ended up with an oval sun and also some pulled fabric. A pity, but I wasn’t going to start over 😉

After finishing the embroidery I still sewed the arm cuffs and neckline on it. I used a french terry kind of fabric, with a vintage touch to it and colors and a pattern that matched the embroidery and gave it a nice extra effect, in my opinion. I bought it a long time ago at bambiblauw.

So here we are, with another unique dress in Sia’s closet!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

Laure, again

for English, scroll down

De Laure jurk moet ik jullie niet meet voorstellen na mijn vorige bericht, en misschien zagen jullie ‘m ook wel her en der verschijnen op het wereldwijde web. Moeilijk is dat niet, zo’n pareltje als het is! Ik maakte dus al twee jurkversies met een qipao kraag, maar die strikkraag, ooooh… ook zo schoon!! Omdat de voorbije zomer me geleerd heeft dat Sia eigenlijk vaker shortjes met bloesjes draagt dan jurkjes, repte het idee om van die strikkraagjurk gewoon een bloesje te maken. En gezien de vreselijke blinde rits toestanden van de vorige keer, leek een knopenpad op de rug me ineens toch ook wel eens iets anders 😉

dsc_0014

Dus zo gezegd zo gedaan. Lang moest ik ook niet nadenken over een stofje, want dit prachtige stofje van bij  Mondepot, van Lucy Has a Secret, lag naar mij te lonken 😉 Glanzend, vederlicht, met een beetje reliëf, en met diertjes die kriskras door mekaar staan, what’s not to love? 😉 Ik weet alleen niet helemaal zeker of het wel zo kindvriendelijk is, want het ziet er ietwat fragiel uit. Maar kom, time will tell… 🙂

dsc_0045

Ik was niet zeker genoeg van mijn stuk om gewoon maar wat te doen voor de rug, dus nam ik het patroon en de uitleg van de Ishi jurk erbij, eveneens van Straightgrain. Die maakte ik al eens met een knopenpad op de rug, dus daar kon ik naar teruggrijpen. Eigenlijk kwam het erop neer dat ik bij beide zijden 4cm bijtekende voor de buitenstof, maar niet bij de voering. De voering, eveneens de effen double gauze van bij de vorige jurkjes, liet ik bewust wat korter, zodat die zeker niet zou komen piepen.

dsc_0022

Ook bij deze blouse waren de foutjes talrijk. Erg geconcentreerd ben ik precies niet, mijn hoofd zit soms een beetje te vol denk ik, om helemaal logisch na te kunnen denken. Logica, nooit m’n sterkste kant geweest 🙂 Ik mat bv. niet na tot waar het voorpand zou komen en voegde gewoon 2,5cm naadwaarde toe. Dat bleek nog aan de korte kant, dus heb ik als oplossing een heel boordje aangenaaid om het te verlengen. Ik vind het wel nog iets hebben, al is het achteraan redelijk slordig.

Ik had wel de striklinten verlengd met 4cm, net zoals de achterpanden, maar had beter eerst eens gelezen in de handleiding, want dat was helemaal niet nodig. Ik raakte ook een knoopje kwijt, maar na heel wat gevloek bleek dat gewoon nog in het knoopsgatvoetje te zitten. Een van de knoopsgaatjes was eerst naar de verkeerde kant genaaid, oeps. En last but not least vind ik dat de versteviging van de strikkraag te zwaar is waardoor de strik eigenlijk niet mooi valt. Mijn vlieseline was op, dus had ik hier in een winkel gevraagd naar lichte versteviging, en dit meegekregen. Niet licht genoeg dus. Jammer maar helaas.

dsc_0005

Enfin, om dus maar te zeggen dat dat hier allemaal echt niet zo vlotjes gaat als het misschien lijkt 🙂 Ik weet nog dat ik een hele tijd geleden (en nu nog soms vaak…) altijd zo vol bewondering was voor anderen, die nooit leken te sukkelen zoals ik. Nu troost ik mezelf met de gedachte dat dat waarschijnlijk allemaal ook wel een beetje de schijn is en dat ik heus wel niet de enige zal zijn die nu eens veel en dan eens wat minder sukkelt 🙂

Los van al die foutjes, zijn we in elk geval toch wel blij met deze blouse, en ben ik best content over hoe ik het ervan af heb gebracht met deze ‘hack’. En ook Sia was er blij mee, zoals -eerlijk is eerlijk- ze eigenlijk wel bijna altijd is. Op dat gebied heb ik met haar geen klagen! Kleine zus, dat is een ander paar mouwen 🙂

Zo, dat was het voorlopig voor de Laure jurk. Vrijdag kunnen jullie mijn versie van de Lena jurk zien, een gloednieuw èn gratis patroontje van de superleuke en redelijk nieuwe (maar zeker te volgen!!) blog Wensje, dat ik mee mocht testen. Intussen kan ik starten met het testen van een nieuw patroontje voor Coffee+Thread, de Polina jurk, en ben ik de eerste stapjes aan het zetten voor mijn uitdaging voor de sew challenge (zie hier mijn eerste deelname). Eens dat allemaal voorbij is, ga ik eventjes naaigewijs uitrusten en me terug even focussen op ons familieblogje over ons leventje in de USA. En op het leven zelf, dat ook…  Maar voor nu dus tot vrijdag 😉

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern: Laure dress (hack) – Straightgrain 
stof/fabric: Lucy Has a SecretMondepot (uitverkocht helaas…)

 

I guess I don’t need to explain to you the Laure dress, after my last blogpost, and maybe you did see this pattern popping up all over the internet already. Wouldn’t be surprising given the beauty it is! I already made 2 dresses with a qipao collar, but since I was also so much in favor of the pussy bow, I wanted to make one of those too. However, Sia wore maybe more shirts with shorts last summer than she wore dresses, so I wanted to make a shirt rather than another dress. And since my blind zipper experiences lately weren’t that good, I wanted to use buttons to close the back instead of a zipper again. I didn’t dare to just start doing something, so I used the pattern and tutorial of the Ishi dress, also by Straightgrain, to make it. It actually all boils down to adding 4cm to each back pannel of the outer fabric, but not to the lining. I also let the lining shorter than the outside, so that it wouldn’t come peeping underneath the shirt.

I chose a gorgeous fabric I bought at a Belgian online fabric shop called Mondepot, a fabric from the also Belgian clothing brand Lucy Has a Secret. It has a luxurious shine on it, is very light and has a perfect drape, a little structure, and animals criss cross all over the fabric. What’s not to love about it? For the lining I used the same double gauze solid as for the Laure dresses. I admit I doubt whether it is very childfriendly, but time will tell… 😉

As I so often do, also with this shirt I made several mistakes. For example I didn’t measure the front panel, to see how long it would be, although I did add a bigger seam allowance. But it still wasn’t really long enough, so I added a border. It still looks nice in my opinion, but a bit messy on the back though. I did however lengthen the collar pieces, only to find out that it wasn’t necessary and I had to change them again. I seemed to have lost a button, only to find it after a long search back on the buttonhole sewing foot. I also sewed one buttonhole wrong. And last but not least I find the interfacing for the collar and bow to be too heavy, so that the bow doesn’t have the drape it should have. I don’t know anything about pellon and other interfacing used here in the USA, so just asked a light interfacing i the sewing shop. Too bad it isn’t exactly what I wanted after all. All this just to say that most things don’t always go as easy as they look. I used to admire so many others, thinking I was always struggling, but now I comfort myself with the thought that I’m pretty sure I’m not the only one who makes (many) mistakes…

Besides those ‘details’ both Sia and I love the shirt. Although I must admit Sia isn’t difficult to please. Something that can’t be said of her little sister 🙂

So this will be it for the Laure dress for now. This friday you can see my version of the Lena dress, a brand new and free pattern by the relatively new but really very nice blog Wensje (which is Dutch for ‘little wish’).  I am about to start testing the newest pattern of Coffee+Thread, called the Polina dress, and then I’m preparing myself for the second edition of the sew challenge (here you can see what I made for the first edition). Busy weeks here, so after that I’m going to push the sewing pause button and concentrate on my other blog, about our life here in the USA for a little while. And on life itself… But for now: see you friday? 😉

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated!

 

Laure Qipao twins

for English, scroll down

Dat het liefde op het eerste zicht was, met Laure, dat kan ik u zeggen. Alleen al de naam, want die doet me denken aan een van mijn liefste vriendinnetjes in België, ook mooi meegenomen. Ik zag eerst in een nieuwsbrief van een stoffenwinkel dat er een nieuw patroon gelanceerd was, en viel uit de lucht want dacht dat ik dat compleet gemist had. Wat wel zou kunnen omdat ik de laatste maanden eigenlijk helemaal niet meer veel blogs lees, of zo af en toe eens een inhaalbeweging doe. Ik dus meteen naar de blog van straightgrain, om daar te constateren dat ik helemaal niks gemist had want dat het patroon net die dag uitgekomen was. En om ook head over heels verliefd te worden op die qipao kraag en de strikkraag. Hupla, winkelmandje in ermee, en een weekje later lag dat papieren patroon hier in Amerika op mijn tafel! Als dat geen service is 🙂

Meestal laat ik dat allemaal wel wat liggen, ik ben door de band niet het type dat meteen in gang schiet bij een nieuw patroon. Er ligt altijd zoveel op m’n naaitafel en in m’n hoofd zitten nog veel meer ideetjes. Maar de wedstrijd, waarbij je zomaar eventjes een naaimachine kan winnen, gaf me toch net dat kleine schopje onder m’n kont om eraan te beginnen. Ikzelf ben content genoeg met mijn machientje, maar ik ken wel iemand die ik heel blij zou kunnen maken met een nieuwe machine, nietwaar mama? En ik ken ook twee meisjes die altijd blij zijn met wat hun mama maakt, gelukkig maar 😉

dsc_1158

Ik had een schoon stofje dat ik zowel in het blauw als het groen had gekocht. Blauw is de lievelingskleur van Sia, dus dacht ik het groen voor Rosanne te nemen, maar ik had natuurlijk beter moeten weten, want kleine zus wilt hetzelfde als grote zus, d’oh!! Twee blauwe jurkjes werden dat dus 🙂 Maar de aandachtige lezer ziet dat het toch geen twee identieke jurkjes zijn geworden…

dsc_1176

Bij het knippen ben ik namelijk in de mist gegaan, waardoor ik een voorpand, zonder er erg in te hebben, gespiegeld heb bij het jurkje van Sia. Nu moet je weten dat ik een van die mensen ben die een probleem heeft met links en rechts, dus tijdens het naaien van de jurk dacht ik de hele tijd dat het daaraan lag. Gelukkig wees het zichzelf uit eigenlijk, dus echt veel kon ik niet misdoen, maar het was wel duidelijk dat er iets mis was omdat het maar niet klopte met de uitleg, maar ook niet met het prentje op de voorkant, enz. Ik snapte er niks van! Pas toen ik aan het jurkje van Rosanne was begonnen, viel mijn frank. Zo komen we dus aan twee verschillende jurkjes, wat dan ook wel weer niet echt erg is 😉

Omdat de kids genoeg winterjurkjes hebben, naaide ik een mouwloze versie. Op basis van de maattabel voor Sia maat 5 jaar (met lengte 6 jaar) en voor Rosanne maat 4 jaar. Die zit wel nog ruim vind ik, maar dat lijkt me tegelijk niet slecht want zo zal hij in de zomer zeker nog passen. Ik voerde met een effen double gauze, wat me wel aangenaam leek voor de hete zomers hier.

dsc_1128

Het naaien ging echt vlot, op de blinde rits na. Man, daar heb ik op gevloekt! Ik moet duidelijk terug wat oefenen want er waren tijden dat dat een héél pak vlotter ging! Maar met het resultaat ben ik echt heel tevreden, en de meisjes ook!

dsc_1161

De fotoshoot vonden ze ook dolle pret, zeker met die waaiertjes. Mijn kitch-hartje deed eventjes een klein sprongetje met die lantaarn en die waaiertjes, en ik heb me moeten inhouden om niet een halve chinees nieuwjaar fotoboot te prepareren 🙂 En aangezien het hier een heerlijk weertje is de laatste dagen, wanen wij ons al volop in de lente en deerden de open mouwtjes zelfs geenszins! Sorry dus voor de foto-overload, ik vond het tè moeilijk om nog méér te selecteren 😉

Er werd trouwens nog 1 andere Laure genaaid, waar ik hopelijk vandaag de laatste hand aan ga kunnen leggen. Een beetje een hack, een bloesje met strikkraag en knoopjes op de rug. Binnenkort hier te zien, stay tuned 😉 

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroont/pattern: Laure dressstraightgrain
stof/fabric: Art Gallery – meadow collection – Valley in AzureHawthorne Threads
                     lining: double gauzeMichael Levine fabrics

Follow (bloglovin)

It was really love at first sight with Laure, the latest pattern of Straightgrain, that’s for sure. It’s already in the name, since I have a dear friend called Laure in Belgium 🙂 I saw the pattern in a newsletter from an online fabric shop, and thought I had missed the pattern launch completely, something that is possible since I don’t have the time to read a lot of blogs the last few months. But when hopping over to the straightgrain blog, I saw it was only just being released! I immediately fell in love with the qipao collar and the pussy bow, both such an awesome features! A week later the paper pattern fell on my doorstep, speaking of service!

Most of the time I’m not the seamstress that immediately starts with a new pattern. Always so many ideas in my head, and short of time to make even a few of them for real. But An from straightgrain also launched a competition (luckily everyone has an equal chance!! also open for international seamstresses!!), which gave me the little extra motivation to start.

I had a gorgeous fabric that I had bought both in blue and green, and had planned to make both colors. But little sis wanted the same as big sis, of course, what was I thinking!!?? So 2 blue dresses. Although they are not identical, as one might see when looking closely. I made a mistake when cutting the fabric, and did not realize untill I was making the 2nd dress! I was struggling with the terms left and right in the tutorial and just couldn’t seem to get it right. But since I am one of those adults who still has to think really hard everytime about which side is left and which is right, I just thought it had something to do with that. Luckily you cannot really go very wrong with the construction itself, so no harm done 😉 And I actually think it’s funny they are a little different 😉

I sewed a sleeveless version since they both have more than enough winter items. Based on the measurements I took size 5 and 4, which is good, and gives them both (Rosanne maybe just a bit too much?) room to grow into them. The lining is solid double gauze, ideal for the hot summers here, as I figured. Sewing this dresses up went really smooth. Only the blind zipper was really a pain in the ***, and I mean REALLY! I think I have to practice some more again, since I remember times when I could do that just as smooth as hemming or whatever easy thing there is. But luckily both me and the girls LOVE this dress! We also had fun with the photoshoot. The nice spring-alike weather made sure we didn’t get cold, and the girls loved the fans a lot. Even my own kitch-loving heart skipped a beat by looking at the lantern and fans. I had to keep myself from buying whole loads of chinese newyear decoration stuff! I took a lot of pictures and found it hard to chose, so sorry for the picture overload!

I also made one other Laure, more a hack actually, with a pussy bow, without skirt, and with buttons on the back. Still to be finished, but almost there, so soon to be found here 😉 Stay tuned!

😉Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated

Kielo wrap dress – Named

for English, scroll down 

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik tot enkele maanden geleden de patronen van Named nog niet kende. Ik had al wel vaker de Inari dress gezien in blogland, maar nooit echt doorgeklikt. De Kielo bracht daar echter verandering in, want toen ik een paar maanden geleden op een korte periode plots meerdere Kielo’s tegenkwam op enkele blogs (bv. hier), was ik niet alleen geïntrigeerd door het ontwerp, maar dus ook snel verkocht 🙂 Het is echt een veelzijdig patroon, je zou het zeker eens moeten googelen, of eens rondsnuffelen op de blog van Named zelf. Met of zonder mouwen (is een apart, gratis aangeboden, patroondeel), of in verschillende stofkeuzes (ik zag zelfs al een wollen exemplaar), het geeft telkens een compleet ander resultaat. Als je een mouwloze versie maakt, kan je volgens mij (en de wollen versie bewijst dat denk ik) perfect een versie in een niet-rekbare stof maken ook.

lilliepawillie_kielo-dress-7Ikzelf koos voor een van de stofjes die al het langst in mijn kast lagen, en één van de twee allereerste rekbare stofjes die ik kocht. Allebei gekocht op de stoffenverkoop van Fragile, toen Sia nog een baby was en ik haar voor de allereerste keer  achterliet bij m’n mama, om te ‘oefenen’ voor als ik terug ging werken en zij er regelmatig eens op zou passen. Wat een herinnering! Hoog tijd dus om dat stofje eens te verwerken 🙂

Het patroon zit eigenlijk supersimpel in mekaar, terwijl het er helemaal niet zo uitziet vind ik. Maar als je bovenstaande foto’s ziet, zie je dat ik gelijk heb: gewoon één voorpand, en het achterpand bestaat uit 2 delen. En dan nog de 2 linten. Et voilà! Het patroon tekenen en knippen duurde waarschijnlijk even lang dan het naaien zelf, en zeker als je meerekent dat ik eerst verkeerd getekend (maar gelukkig nog niet geknipt) had! Als dat geen succes is!

lilliepawillie_kielo-dress-2lilliepawillie_kielo-dress-3lilliepawillie_kielo-dress-11

Sorry voor de niet zo beste foto’s, zo binnen mooie foto’s willen nemen is echt niet zo simpel! Voor mij dan toch 😉

De jurk is eigenlijk bedoeld als jurk tot op de enkels. Dat is echter niet zo fietsvriendelijk, wat hier toch en vereiste is voor mij, en bovendien denk ik dat dat ook niet helemaal mijn  ding is. Dus heb ik de lengte verkort tot op de knie. Daardoor is er dus ook geen split meer in de achterkant. Het patroon voorziet geen mouwen, maar je kan het mouwdeel gewoon gratis ‘kopen’ in hun webshop. Ik moest effe denken hoe de beide delen aan mekaar pasten, maar eigenlijk was het heel simpel. De lengte van de mouw heb ik ingekort tot driekwart, omdat ik het anders precies ineens nogal pyama-achtig vond.

Ik vind het ook best flatterend, zeker van voor bekeken. Van opzij moest ik een beetje moeite doen om de buik wat in te trekken voor de foto’s, haha 🙂

Ook de hals is heel simpel. Je kan kiezen tussen biais-afwerking of gewoon omzomen. Ik koos voor het laatste, en vind dat goed gelukt.

lilliepawillie_kielo-dress-16

Er zijn trouwens ook een paar Belgische webshops die de papieren patronen van Named verkopen, ik kocht er bv. recent eentje bij Georgette, en zij verkoopt ook de papieren versie van deze Kielo!

Eindigen doe ik met mijn favoriete foto-bomber 🙂 Ze kan het echt niet laten 🙂 En ik vind dat heel schattig 🙂

lilliepawillie_kielo-dress-18

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroontje/pattern: Kielo wrap dressNamed, mouwen/sleeves here
stof/fabric: een oldie van Fragile – niet meer verkrijgbaar (old fabric sale from Belgian clothing brand Fragile, sold out)

I have to admit I only got to know Named patterns a few months ago. I had seen many Inari Tee dresses in ‘blogland’, but never looked any further. Untill a few months ago, when I saw many Kielo wrap dresses popping up in a short time span. The design really got me interested, and when I googled it and saw so many gorgeous versions of it, I just had to buy it. It’s an interesting design, and by choosing different fabrics, adding sleeves or playing with the length, you can make a lot of different versions. I am pretty sure you can also make a sleeveless version of it in non-stretch woven fabrics. This woolen version proves that too.

For my own (first) version I chose one of the 2 very first jersey fabrics I ever bought, and I even remember exactly on what occasion. Sia, my oldest daughter, was born a few months earlier, and I almost had to get back to work. My mom was going to take care of her a day a week, so when there was a fabric sale from a belgian brand of clothes nearby my mom, that was the perfect occasion to leave my mom and daughter alone to ‘practise’ a few hours. For me  I think it was the first time I left her alone after she was born! Quite a special memory 🙂 And also about time I used this fabric!

The pattern itself is super simple actually, although it might not look like it. It’s one front piece, and 2 back panels sewn together, and then only the 2 ties. En there it is! I think it took me as much time to draw and cut the pattern as it took me to make the dress itself! Isn’t that what we all want? 😉
The dress is designed with a maxi skirt, but I need to be able to ride my bike and also think it doesn’t really suit me well, so I shortened the skirt to knee-length. That way there is also no split left in the back. The pattern itself doesn’t come with sleeves, but you can get the sleeve pattern for free in their webshop. Instead of a full sleeve, I made it shorter, because I thought it looked like a pyjama otherwise.
On the neck you can chose between a finishing with biais tape facing or just hemming it. I chose the latter, and I think it looks just fine.
I find the result to be quite flattering, especially when seen from the front. I had to do a little effort on the tummy for these pictures, so maybe seen from aside it’s just a little less flattering 😉 Sorry also for the rather poor quality of these pictures, I’m not doing the best I can on pictures lately, and especially pictures inside the house are pretty difficult for me to get a good light and all. But ‘luckily’ my little photo bomber, who can’t resist to try to be on all my pictures, made it a fun photo shoot 🙂

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated

Halloween prinsessen

for English, scroll down 

Het is eigenlijk wel een beetje om te lachen, dat ik hier nu afkom met de Halloween kleedjes die ik voor de meisjes maakte. Maar misschien kunnen jullie nog inspiratie gebruiken voor carnaval, en is het dus niet compleet onnozel? 😉

Zoals jullie intussen wel zullen weten, is Halloween hier hééééééél ‘hot & happening’!! Je kan er werkelijk niet aan ontsnappen! We hebben het ons dan ook laten welgevallen en hebben zo goed als mogelijk meegedaan 🙂 Op onze andere blog kan je, indien interesse, lezen hoe wij Halloween hier ervaren hebben. Grappig was trouwens dat ik vaak de vraag kreeg of we dat in België ook deden, en ik altijd zei ‘goh, nee, eigenlijk niet echt’, maar dat antwoord na Halloween zelf toch wat moest bijstellen! Want mijn Facebook werd overspoeld door foto’s van griezelende kindjes en klasjes en zo, iets wat ik me van vorige jaren toch eigenlijk echt niet kon herinneren. Zo gaan we in het verre Europa vermoedelijk ooit al die ‘gekke’ Amerikaanse gewoontes nog wel eens overnemen zeker? 😉

Ik had al lang aan Sia beloofd dat ik een Rapunzel-kleed ging maken voor haar, en de stofjes lagen ook al klaar, zo van die lelijke blinkende gevallekes.

Waar in België iedereen nogal ‘scary‘ verkleed gaat, is het hier absoluut niet de bedoeling dat dat moet. Zeker bij jongere kindjes niet. Eigenlijk is het echt te vergelijken met carnaval bij ons. Een prinsessenkostuum voor Halloween was met andere woorden A-ok. En om ruzie te voorkomen, werd het kleed dus gewoon in tweevoud gemaakt. Ziehier mijn twee prinsessen:

lilliepawillie_tinny-princess-dress-11

De mosterd hiervoor vond ik hier, bij deze fantastische naaister, wiens blog je absoluut moet volgen als je geïnspireerd wilt worden op vlak van creativiteit, durf, originaliteit, stijl, …

Het patroontje is dus het lijfje van de Tinny jurk van straightgrain, waarvan ik het voorpand zo knipte dat het uit drie delen bestond. Het achterpand knipte ik ook in 2, zodat elke helft uit 2 delen bestond. Voor de rok nam ik gewoon op goed gevoel een bepaalde breedte, alleszins méér dan de breedte van het rokdeel van het Tinny patroon zelf. Ook het rokdeel bestaat uit drie delen. Ik naaide het kleedje van Rosanne eerst, maar dat middenstuk vond ik te breed, dus heb ik voor het jurkje van Sia een scherpere driehoek gemaakt voor dat middenstuk. Dat zie je op bovenstaande foto’s wel duidelijk. (Hopelijk kunnen jullie nog volgen?) De lengte van de rok heb ik gewoon afgemeten op hun lichaam, van taille tot op de enkels.

lilliepawillie_tinny-princess-dress-6

Het was de bedoeling om nog zo’n soort ruglint te maken, langs een soort bh-haakjes, zodat het bovenaan gestrikt kon worden en zo een beetje op een korset zou lijken. Maar de jurkjes waren nogal danig deadline-werk, dus er was simpelweg geen tijd meer om het te proberen, en achteraf bekeken denk ik dat het wat teveel van het goede geweest zou zijn ook.

lilliepawillie_tinny-princess-dress-31Ik gebruikte de pofmouwtjes voor een feestelijker effect. Het lint in de taille naaide ik eerst zowel op de bovenrand als op de onderrand vast, maar ik heb het terug losgemaakt op de onderrand, omdat de rimpels in de rok helemaal niet meer mooi waren anders.

lilliepawillie_tinny-princess-dress-1

Echte prinsessen hebben een kroon, dus werd er nog een bijpassende kroon genaaid ook. Ik gebruikte de methode van polkadotjes, intussen al lang Mina Dotter genoemd, maar nog steeds even leuk 🙂 Ik veranderde de vorm wel wat.

lilliepawillie_tinny-princess-dress-9

En dat ze een echte was 🙂

Op school had Sia tijdens het Halloweenfeestje een èchte snoep-appel gekregen van een als Sneeuwwitje verklede mama, en daar heeft ze de helft van de dag mee rondgelopen…

Gelukkig mocht prinses Rosanne ook eens proeven!

En jullie, maken jullie ook zelf verkleedkleren? Nog patroonsuggesties? Andere ideetjes? Ik ben benieuwd 😉

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroontje/pattern: aangepaste Tinny jurkStraightgrain (also available in English or in paper version!)
stof/fabric: slipper satin pink, slipper satin lavender & sequined rosette satin pink (sold out) – fabric.com

Halloween seems already so long ago, so it might be a bit funny to blog about my daughters’ Halloween costumes now, but since in Belgium they are to celebrate ‘Carnaval’ in about a month, it might still be a good time to inspire other moms 🙂
Here in America Halloween is BIG! Until last years it wasn’t really happening in Belgium, or so it seemed to me. This year though,  was the first time my Facebook was packed with Halloween pictures of children and schools, so I guess all American habits somehow someday will fly over to Europe 🙂
My daughters were already asking a long time for a princess costume like the one from Rapunzel, and I had already ordered the shiny fabric to make it, but just never really got to it. Since here in the US Halloween costumes for young children don’t have to be scary, this seemed the perfect opportunity.
I was inspired by this blogpost at this great Belgian blog, one you really should follow if you like to be inspired with creativity, style, talent, … It’s not in English, but Isabel takes gorgeous pictures and maybe with google translate you could be able to understand everything? She by the way also has 2 free patterns for girl dresses 😉
So I picked the Tinny dress from Straightgrain to start from. I used the back and front bodice, and cut both pieces in 2, in order to get the shapes you see on the pictures above. I used the puffed sleeves for a more princess-like effect. For the skirt I took a much broader piece than the pattern piece itself, and I also cut it in 2 to be able to put the shiny flowery middle piece in between the purple fabric. I made Rosannes dress first, and found the middle piece of her skirt too broad, so I changed that in Sia’s dress, which looks nicer according to me. The length of the skirt is measured on their bodies, from waist till ancle.
The pink ribbon was sewed on the dress. I first sewed it on both on the upside and the downside, but I tore out the downside thread because the wrinkles in the fabric got to be ugly (is that correct English??). For the back I had planned to sew a ribbon on too, between the purple and pink fabric pieces, in order to create a corset effect. But the dresses were really deadline-work, so I just didn’t have the time anymore to try, and after all I think that’s good since it might have gotten a bit too much with more ribbon on the dress.
The finishing touch was the crown, made based on
a tutorial on the web. I just changed the shape a bit.
My girls liked their costumes a lot! And the apple they got from a mom at the Halloween party in their preschool was the item of the day 😉

Do you make your own Halloween costumes? If yes, do you use patterns? other suggestions? I’m curious 😉

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

Unicorn Veritas Cape x2

for English, scroll down 

 ’t Is hier triest gesteld, ik geef het gewoon maar meteen toe. Ik ben in een soort van sorry-therapie (met dank aan Sas en Sara :-)), wat zoveel betekent als dat ik moet stoppen met al mijn ge-sorry voor vanalles en nog wat. Dus ik zou zeggen ‘sorry’ maar ik bedenk me en slik het weer in. Het ontbrak me aan tijd en zin, en ik stak mijn tijd liever in het naaien zelf dan in het bloggen (en zelfs blogs lezen, oeps…). Naaien is, in Amerika nog meer dan vroeger in België, een soort therapie. (Ik las trouwens onlangs deze prachtige blogtekst over naaien als therapie…en zoveel meer). Het naaien is voor mij vaak het enige moment waarop mijn hoofd eens leeg wordt en ik ènkel maar bezig ben met datgene dat er gemaakt wordt. Pure me-time, net wat ik nodig heb. Dus nee, ik zeg geen sorry. Nah.

Hoewel ook de naai-tijd schaarser is dan ik zou willen, heb ik toch niet stilgezeten. Als de bloggoesting  en -tijd wat aangewakkerd wordt, zullen er dus nog een stapeltje naaisels hier voorbij komen: een Louisa jas, een Kielo wrap dress, een broekje uit de knippie, babydekentjes, een babyjasje, en prinsessenkleedjes.

lilliepawillie_veritas-cape-30

Maar nu eerst deze naaisels: mijn 2 Veritas Capes, een recent patroon van Heidi & Finn, dat nog recenter ook in een damesversie beschikbaar werd gesteld, èn in een gratis poppenversie. Ik zag de testversies van deze cape opduiken in een Amerikaanse facebookgroep, en wist meteen dat ik deze wilde hebben, èn dat ik ‘m in een stofje van Eva Mouton wilde maken. De cactussen heb ik gebruikt in een nog te bloggen broekje, de paardjes heb ik nog liggen, maar ik wilde eigenlijk het liefst van al de ‘unicorn‘. Ah ja, een ‘unicorn‘, zelfs Sia kan dat al zo schoon zeggen (ze heeft het zelfs aan haar Belgische klasgenootjes verteld tijdens haar bezoekje aan haar vroegere klasje!), en wie is er nu niet helemaal zot van die magische dieren? Slechts 1 klein probleempje echter… Ik had die stof niet liggen, en kon ze bovendien bijna nergens nog online vinden in voldoende hoeveelheid. Maar gelukkig heeft wat google-volharding me toch aan de laatste 2 volle meters kunnen helpen in een Nederlandse webshop Ansje Handmade 🙂 En mijn allerliefste mama heeft die naar mij opgestuurd, samen met nog wat andere leukigheidjes 🙂

lilliepawillie_veritas-cape-9lilliepawillie_veritas-cape-4

Ik dacht met die 2 meter één cape te maken, maar ik kreeg er twee uit (maatje 3j en 5j)! Weliswaar door een andere voering te kiezen, èn doordat ik ongewild een fout heb gemaakt in de kap… Ik wilde eens zien of jullie het zouden zien, maar ik blijk (onbewust!) geen enkele foto te hebben waarop je ’t echt goed kan zien. Laat ons hopen dat dat betekent dat het misschien ook niet zo opvalt 🙂

lilliepawillie_veritas-cape-93lilliepawillie_veritas-cape-94Ik had de kap vooraan in het midden (in de hals dus eigenlijk) moeten spiegelen en in één deel moeten knippen, zodat er geen lelijke naad zit vooraan. Zeker met een print als deze is dat toch wel echt een spijtige zaak, die fout. Maar ach, hopelijk werkt de magie van de eenhoorns en zorgen ze ervoor dat niemand dat ziet 😉

Het patroon voorziet eigenlijk een voor- en achterpand in twee delen, en heeft ook nog een heleboel opties voor dierenoren of tanden of … toe te voegen, zodat het ook ideaal is om een of andere verkleedoutfit mee te maken.

NEW Veritas cape poncho pattern and tutorial 12m-14y  holiday jacket  coat bolero PDFIk koos ervoor om dat in deze stof allemaal achterwege te laten en het uit één deel te maken. In plaats van een kap kan je ook een hoge kraag kiezen trouwens, ook heel schoon! Check zeker de foto’s die je in de facebookgroep van Heidi & Finn kan vinden, tonnen inspiratie!! Zelf vind ik het ook wel leuk dat de cape een echte mouw heeft, gewoon door ‘m dicht te naaien (het kan ook met een knoop) op een klein plekje. Dat houdt de cape dicht en dus ook warmer, zeker bij spelende kids niet geheel onbelangrijk.

Zoals jullie misschien zien, hadden de kids veel plezier tijdens de fotoshoot, die helaas vooral overbelichte foto’s opleverde. We wonen eigenlijk vlakbij het grote Washington DC, maar toch hebben we het gevoel midden in het groen te zitten door de vele bomen en natuur rondom ons. Heerlijk vind ik dat. In de herfst zien we hier een prachtig schouwspel van kleuren overal. Enige minpuntje is de megahoeveelheid herfstbladeren en dennennaalden, maar op regelmatige tijdstippen worden die opgehaald door een dienst van de staat, als je ze bijeen blaast of laat blazen. Het is wel te zien aan de hoogte van de stapel bladeren dat dat bij ons dringend nodig was 🙂 Maar die stapel bladeren was een ideale mini-speeltuin-voor-even!

lilliepawillie_veritas-cape-15lilliepawillie_veritas-cape-14lilliepawillie_veritas-cape-13

Sia is trouwens steeds beter in het ‘poseren’, zo lang ik maar niet vraag om te lachen 🙂 Zie eens hier, ons serieus model 🙂

Rosanne daarentegen, die neemt liever foto’s, deze keer althans. Ze had mijn statief ontdekt en heeft de hele tijd zelf, zeer serieus en al, staan “fotograferen”!

De capes zijn een echt succes. Ze worden eigenlijk vaker binnen dan buiten gedragen, merk ik, maar dat doet er niet toe. Gedragen worden ze 🙂 Een aanradertje als je ’t mij vraagt! Sia gaat er bijna van vliegen…

lilliepawillie_veritas-cape-27

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroontje/pattern: Veritas cape Heidi & Finn
stof/fabric: Eva’s Unicorns – Ansje Handmade (uitverkocht daar, misschien elders nog wel te vinden?)
lining: roze sweaterstof –mondepot (uitverkocht)

Things are being a little too quiet on this blog lately… I would say sorry about that, but my sister-in-law and one of my dearest friends are trying to teach me to say less sorry, so I won’t say it here 🙂 Instead of writing (and reading!) blogs and things like that, I chose to spend my precious time on sewing, something that really feels like therapy to me, even more in the USA than it was in Belgium. It sometimes seems to be the only time when I can empty my head completely and focus only on the project I’m working on… (By the way, I recently read this moving blog about how sewing can save you, I’m clearly not the only one who has the same sort of feeling about sewing !)

So I spent my free time mostly on sewing, which means I have quite some projects still to share here: a Kielo wrap dress, a Louisa Coat, baby blankets, a baby coat, a pair of pants, and even the Halloween costume dresses of the girls. But for now I want to show you my 2 Veritas Capes, one of the most recent patterns of Heidi & Finn. In the meantime she also has this pattern for women and even a free doll cape pattern! I saw a few examples of the cape for children in an American Facebook group and immediately wanted to sew it myself. I even knew I wanted to do that in this fabric, although I did have to search the web to find enough of it left. Luckily there was a dutch webshop who still had it, and my dear mom who sent it to me 🙂 I am so much in love with this unicorn fabric, designed by Eva Mouton for About Blue Fabrics, formerly known as Bambiblauw fabrics. One of Belgiums finest fabric brands, I must say…  Did you know there is an american webshop who sells a few of these? It’s Eldfluga by Elisa, owned by a belgian lady named Elisa. She’s still starting up, but I’m pretty sure that in a few months she might have an excellent choice of belgian/dutch/european quality fabrics!

I thought I would need the full 2m (about 2,2 yards?) for 1 cape, but managed to make the 2 capes out of it, in sizes 3y and 5y. I must admit it was also partly because I made a mistake on the hood: I had to mirror the pattern piece and cut it as 1 piece, but I didn’t read the instructions carefully and had missed that, so ended up with an (ugly) seam right in front of the neck (of the hood)… I just hope the unicorn magic does its trick and nobody notices it… 🙂

The pattern is designed to have a front and back panel in 2 pieces, but because of the print I cut it in 1 piece, which is totally doable too. The lining of hood and cape was done in a pink sweater fabric. The pattern offers many options, also to make animal ears, teeth, and many more. Make sure to check out the Heidi & Finn Facebook group for loads of inspiration!

We had a lot of fun during the photo shoot, as you can see. We love the fact that even while we are living so close to Washington DC, we feel like we live in the middle of nature, because of all the trees. The downside is that we have huge piles of leafs in autumn, but every downside has an upside, being that these piles of leafs make a fantastic playground item for once 🙂 Sia likes to pose, as long as we don’t ask to smile. Rosanne on the other side, found my tripod and used it as a camera 🙂

The capes have been a huge success so far, the kids have been wearing them a lot, even mainly inside the house. So if you’re looking for a fast and rewarding sewing project, you might want to consider this one!

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated

Wiksten Tova

for English, please scroll down

Ik denk dat het zo’n beetje liefde op het eerste zicht was, met de Wiksten Tova, nadat ik ‘m ontdekte op de fantastische blog Make Something, echt een bezoekje waard op vlak van dameskledij. Check bijvoorbeeld haar creaties voor Me Made May, of scroll gewoon eens door de blogpagina’s. Tonnen inspiratie!  Ik viel vooral voor deze versie van de Wiksten, maar ze maakte er meerdere. Zoals vele blogsters bijkbaar, want een simpele google-actie bracht me ook bij de blog Ivy Arch, die ook al meerdere exemplaren maakte met hele leuke combinaties van Liberty stoffen. Ook zeker een bezoekje waard! Om dus ook maar te zeggen dat ik blijkbaar niet de enige ben die zo’n beetje verliefd is op dit patroon 😉 En als je dat niet gelooft, moet je maar eens verder rondneuzen op het internet 🙂 Aan die lange lijst voeg ik nu dus ook graag mijn versie toe 🙂

lilliepawillie-wiksten-tova-6

Ik had zo een voorgevoel dat ik wel van die Wiksten Tova zou houden, en aangezien ik helaas geen tijd heb voor testversies, gebruikte ik dus meteen een lang gekoesterd stofje van Nani Iro. Een oogverblindend schoon stofje, met prachtige kleuren en zo’n schoon vogeltje hier en daar… Al een hele tijd geleden gekocht bij mijn bijna-buurvrouw-webshop Bellelien. Die Nani Iro stofjes, je moet het ze nageven, ’t zijn toch pareltjes… Ik schreef trouwens mijn allereerste naai-blogpost hier over een jurkje in een ander Nani Iro stofje!

Ik krijg de kleuren maar niet goed op foto, zelfs niet met wat gepruts. Maar geloof me maar als ik zeg dat het in ’t echt schoner is dan op de foto’s 🙂

Ik werd vooral verliefd op de pasvorm, en dat inzetstuk aan de voorzijde. Hier een beetje meer in detail:

lilliepawillie-wiksten-tova-13

lilliepawillie-wiksten-tova-10

Ik las in enkele patroon reviews dat het inzetstuk een beetje tricky was, maar al bij al viel dat wel mee. Al denk ik dat het misschien ‘rechter’ moet zijn in de hoekjes, maar dat deert me eigenlijk niet, ik vind het mooi zo. Ik nam maatje S bovenaan en verbreedde naar de heupen toe met twee maten. Net goed, minder moest het niet zijn. Ik verkortte het patroon wel een heel stuk, ik denk dat er zo’n 8 cm af is. Lode vond dat het nog ietsje korter mocht, ik vind dat het misschien toch net ietsje langer had gekund. Maar het is goed zo. Ik maakte het achterpand ook wat langer dan het voorpand, al had ik dat wel wat mooier kunnen doen, maar ach, dat is dan voor de volgende keer zeker… Oh ja, het patroon is trouwens voor zowel een blouse-versie als een jurk-versie, 2-in-1 dus 🙂

lilliepawillie-wiksten-tova-4

Op de laatste foto is de achterkant wat omgekruld, dus die foto is misschien niet zo best gekozen, maar de enige die ik had van het zij-aanzicht.

De pasvorm vind ik echt heel erg mooi. Ik ben ook echt wel zot van die mouwtjes, heel leuk vind ik die. De kraag valt misschien een beetje open, maar bij het dragen stoort dat zeker niet. Op een van de blogs die ik las, werd de kraag een beetje dichtgenaaid, dus dat kan je ook doen als het zou storen.

lilliepawillie-wiksten-tova-3

Tijdens de foto’s werd ik even ‘ge-photobombed’ door Rosanne, die watermeloen aan het smullen was met een grote tetradoek-slab 🙂

De foto’s werden trouwens gemaakt aan de Botanische tuinen in Washington DC, vlakbij het Capitool, dat je op de achtergrond kan zien. Een hele leuke locatie, zeker in de heerlijke najaarszon. De foto’s werden gemaakt door manlief, en ik had best nog wel wat werk om ze tegoei te krijgen, al gaat het de goeie richting uit met z’n fotograaf-kwaliteiten 🙂  Ik nam hier zelf ook foto’s voor een broekje dat ik voor Sia naaide, maar dat zal voor een volgende keer zijn. Er wordt nog wel wat genaaid, maar ik merk dat twee blogs onderhouden me echt niet lukt, of toch niet zoals ik dat misschien zou willen. Ik wou ook graag nog eens terug wat tijd maken voor mijn ‘collect moments’ rubriekje of voor wat kringwinkelplezier of andere dingetjes, maar dat vraagt precies nog meer tijd dan dit soort posts. Hopelijk lukt het me ooit wel weer terug om wat actiever te bloggen, maar tot het zover is, is het dus ‘maar’ met mondjesmaat 🙂 Maar toch bedankt aan iedereen die hier mee blijft lezen, dat vind ik superfijn!!

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroon/pattern: Wiksten Tova tunic/dress
stof/fabric: Nani Iro – Bellelien (deze stof is uitverkocht, en ik vond de naam ook niet meer terug, sorry!)

 

I fell in love with the Wiksten Tova pattern right after seeing this gorgeous version of it on the magnificent blog Make Something, really a great source of inspiration if you like sewing ladies clothing. Look f.i. at her blogposts on Me Made May, or just scroll through her whole blog! She made several versions of the Wiksten Tova, and after some internet-research I discovered she’s not the only one who makes this pattern several times. I also found the blog Ivy Arch, with some really nice versions in Liberty of London fabric combinations, also worth a visit! And if that’s not enough, you can definitely also search the internet and find tons of other Wiksten Tova examples as inspiration! So now I’d like to add my own version to that list 🙂
I made it in a long cherished fabric from Nani Iro, that I bought quite a while ago at Bellelien.  I don’t remember the name and don’t seem to be able to find it anywhere online anymore. Sorry about that!
I had read that the front was a bit tricky to sew up, but in the end it went all quite smoothly, although I think it’s not perfect, especially in the corners. But I like it like this, so that’s good enough. I like the fit of it, it just feels completely right. I took size S and broadened it to a size L at the hips. I cut off about 3 inches on the bottom, which might have been just a little too much, but it’s still ok to me. I made the back panel a bit longer than the front, which also isn’t done perfectly, but well, maybe next time I’ll do a better job and I still like it very much this way either 🙂 The pattern comes in a short version and dress version, by the way, so you can play with the lenght if you like.
these pictures were taken in the Botanical Garden here in Washington DC, very close to the Capitol. We were really lucky with the weather! I also took pictures for a pair of pants I made for Sia, but that’s for another blog post. I find it very hard to maintain 2 blogs (this one and one about our stay in the US, for family and friends) so the frequency of sewing and blogging is  a little lower for now…Hopefully someday it will get easier 😉 

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

mannengerief: de stone short

for English, scroll down 

 Ooit was ik nóg overmoediger dan ik nu ben, en plande ik voor de verjaardag van mijn lief -intussen mijn man ;- )- wel drie kledingstukken in plaats van één. Dat eentje, dat lukte gelukkig net. Maar de andere twee, een Stone short en een Marvin joggingbroek, beiden ook uit La Maison Victor, bleven op de naaiplanning staan, waar ze tot in den treurnis voorgestoken werden door andere projectjes. Al zat onze verhuis er ook wel voor iets tussen natuurlijk. We hebben hier in Washington DC echter een ongemeen warme zomer gehad, blijkbaar een pak warmer dan de doorsnee zomer. En manlief had ocharme maar één short, na enkele kapotte of onuitwasbaar bevlekte exemplaren. Dus begin september kwam het er, ietwat noodgedwongen misschien, toch van, die Stone short.

lilliepawillie-stone-short-14

Ik had eigenlijk een donkerbruine stevige stof gekocht, in good old Pauli, die ik hier verdorie nogal mis als het op stoffenaankopen komt, amai! Ik ga me daar in december blut kopen denk ik 🙂 (voor Lode, die meeleest: neenee, ’t is een grapje zenne… not?) Maar goed, de stof dus. Een schone jeansachtige donkerbruine stof. Ik haalde ze uit de kast en tot mijn ontsteltenis waren er allemaal lichte vegen en strepen op, in dezelfde kleur als de binnenkant (de slechte kant dus zogezegd). ’t is te zeggen, het waren eerder verkleuringen dan vegen/vlekken. Geen idee waar die vandaan kwamen. Misschien waren ze er al en zag ik het niet? Nog eens gewassen, maar helaas, geen enkel effect, wat ik wel had verwacht, maar kom. Maar dan was daar toch wel manlief zelf zeker? Toen ik het, een beetje teleurgesteld, toonde, zei hij dat hij de binnenkant veel schoner vond. Kwam dat effe goed uit! Daar waren geen verkleuringen te bespeuren, en eigenlijk, het moet gezegd, was dat inderdaad ook wel schoon zo. Geen donkerbruin, maar een soort camel-achtige kleur.

lilliepawillie-stone-short-6

Het maken op zich zou volgens mij niet zo heel moeilijk moeten zijn. Ik zeg ‘zou’, want naar goede gewoonte, sloeg ik weer de ene kemel na de andere. Het was het allereerste project waarvoor ik de overlock gebruikte. Lode wilde namelijk per se die short, maar enkel als die afgewerkt zou zijn met de overlock, waarmee hij me -mij kennende- eindelijk zover kreeg om mijn overlock-drempelvrees te overwinnen! Dankuwel Lode 😉  Bij de gulp was ik echter te snel en onzorgvuldig geweest, waardoor ik er een net te groot stuk had afgesneden. Het hele stuk voorpand dus naar de knoppen. Gelukkig had ik nog genoeg stof over voor een nieuw.

Er ging ook ergens iets mis bij de tailleband. Ik heb gecontroleerd op het patroonblad zelf, op mijn eigen overgetekende patroon, en de andere patroondelen, en begrijp echt compleet niet hoe het kan omdat alles daar leek te kloppen. Maar de tailleband was zo’n 5cm te kort om rond te geraken! Zéér frustrerend! Iemand in maat M die dit ook had? Ik heb het opgelost door de tailleband achteraan op het midden door te knippen en er een stukje tussen te zetten waarvan de andere rand nèt onder zo’n litsje komt. Dan lijkt het alsof de tailleband gewoon uit twee delen bestaat, zoals het deel eronder, zonder dat je het tweede uiteinde van het tussenstukje nog ziet. (amai, kunnen jullie nog volgen?).

lilliepawillie-stone-short-9

lilliepawillie-stone-short-8(Hihi 🙂 )

Verder ging het eigenlijk best vlot om de broek ineen te krijgen. Of ja, nu vergeet ik nog dat ik de uitleg niet goed had gelezen en dacht dat de knoopsgaatjes aan de binnenkant er voor de lol waren, en ik dus gewoon op goed geluk een paar erop naaide, zonder al een knop gekozen te hebben. En dat bleek een beetje lastig want nu zitten er daar mini-knoopjes die niet bepaald makkelijk opengaan… Gelukkig moeten ze niet per se allemaal open om de broek los of uit te krijgen! Volgende keer beter de hele handleiding nog eens eerst helemaal lezen voor ik eraan begin!

lilliepawillie-stone-short-7

Het klinkt alsof het allemaal nogal een gedoe was, maar uiteindelijk durf ik toch te zeggen dat ik blij ben met het resultaat. Ik vind het een schone short geworden en Lode is er blij mee en heeft ze veel en graag gedragen. Alleen had hij liever een ander koordje gehad, maar dat kan ik makkelijk nog vervangen natuurlijk, en het is ook ietwat aan de grote kant, wat misschien logisch is gezien de extra 5cm. Maar verder zit ie heel goed, zegt hij. De zomer is nu wel voorbij en echt short-weer is het niet meer, ondanks dat we alweer twee heerlijke nazomerweken hebben gekregen. Maar deze zal volgende zomer zeker nog vaak uit de kast komen, en ik doe zelfs de gedurfde bewering dat er nog exemplaren zullen volgen 🙂 Maar eerst die Marvin joggingbroek nog, en dan de reeks Theo-hemden waarvoor ik al stoffen heb gekocht (dat stashbusten lukt hier niet zo goed, voorlopig, dju toch!). Oh ja, en al die selfish sewing projectjes die ik nog heb liggen… Mja, overmoed heb ik precies nog altijd wel wat teveel…

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroontje/pattern: stone short – La Maison Victor (editie mei/juni 2015)
stof/fabric: stevige katoen – Pauli (Leuven)

 Once, when I was even more audacious than I am now, I planned to make 3 garments for my husbands birthday, who then officially still was ‘just’ my boyfriend by the way 😉 I did manage to make one, but the other 2 projects, a short and a jogging pants,  stayed on my to-sew-list and were passed by many others.  Of course, the fact that we have been moving also played its role in the huge delay 😉 But the same move, and then especially that we were having a seemingly exceptionally hot summer here in Washington DC, also caused me to make the second project of the former birthday-present, the short.  Because my husband was really short of shorts 😉 (is that correct English?? I’m not sure but it sounds a little funny 😉 ).

I had the fabric already in my stash from january, to be on time for his birthday in February 🙂 I bought it in Pauli, my favorite belgian fabric store in my former hometown Leuven. Unfortunately there were a lot of spots on it, when I took it out of the closet, the fabric had faded spots and stripes, who gave it the color of the wrong side. Even a washing didn’t help, as I expected, but luckily Lode found the color of the wrong side even better than that of the good side!

The pattern is from the belgian magazine La Maison Victor, which always contains great patterns for women, men and children. This short is called the Stone short. The ‘making of’ didn’t need to be difficult, at least that’s what I think. But then again my habit of making silly mistakes came along a few times while making this garment. I was uncareful with my serger and had to make the front again (luckily I had enough fabric), I somehow had not enough fabric in the waistband (something I did not understand since I checked all pattern pieces again and they seemed to be right) and had to put a piece in between at the back of the waistband, and I also made the buttonholes a little too small. But even though those things make it sound as a complete failure, I still like how it ended up. And Lode does too. It could and should have been a little smaller, and maybe we will still change the cord, but besides that Lode likes the fit and did wear the shorts quite a lot. I think this one will be worn a lot next spring and summer. Maybe I dare to say I’ll make him more of these, but first there’s still that jogging pants on my list and a new belgian pattern I want to try to make a men’s shirt (I even bought a few fabrics yet, guess my stashbusting plan is not really working so well…), and I have a lot of selfish sewing projects too, and so on and on… Maybe I’m still a bit audacious 😉

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉

sew challenge accepted… Een Jackie Coat!

for English, scroll down 

 Zo ergens deze zomer had Davina, van de blog Woohoo by Davina, een idee. En wat voor een idee! Ze organiseerde een heuse blogmeet èn daaraan gekoppeld ook een uitdaging, de ‘sew challenge’. Hoe graag ik misschien ook eens naar een blogmeet zou gaan, dat wordt een beetje moeilijk gezien de afstand USA-België. Maar die sew challenge klonk wel tof. Tegelijk ook wel spannend, dus ik heb toch eventjes getwijfeld. Maar ik gooide m’n angsten overboord en mailde dat ik wilde meedoen. En hier zijn we dan, zoveel tijd later, in de laatste week van de sew challenge. Het opzet is simpel maar uitdagend: je moet 3 criteria bedenken voor een andere blogster, en krijgt zelf ook 3 criteria waarmee je aan de slag moet.

Ik mocht criteria bedenken voor Sara, van de blog  mijn leven met 4 helden. Echt een aanradertje, ze maakt prachtige dingen! Ik wilde hier wat linken naar voorbeeldjes, maar kon simpelweg niet kiezen! Allen daarheen dus, en scrollen maar! Zeker ook om te zien wat ze deed met de criteria die ik haar gaf, ik maakte het haar (onbedoeld!!) nogal moeilijk, maar ze maakte er echt iets supertof van!

De voorbije weken werden er op deze manier echt prachtige dingen gemaakt. Davina maakte telkens een overzicht, van week 1 en week 2, zeker de moeite om eens te bekijken! Door al die prachtige creaties en ook door de criteria die ik zag, kreeg ik best wel wat stress… Maar toen kreeg ik de mijne van Vicky van de blog Sewlisi (ook zeker een bezoekje waard!! bekijk bv. eens wat zij maakte voor de sew challenge!) en was ik er echt héél blij mee! Dit zijn ze:

  • Eentje voor de herfst
  • Een tikkeltje retro
  • Ga op zoek in je stoffenvoorraad, dus niets extra’s kopen voor deze opdracht!

Mijn radartjes draaiden op volle toeren. Er lag nog een U.F.O. (‘unfinished object’) in de vorm van een Cami dress (van Pauline Alice), toch ook een tikje retro en herfstwaardig. Maar ik wilde ook graag eindelijk eens een winterjasje maken voor de dochters. Dat wilde ik vorig jaar al eens proberen, maar het was er niet van gekomen. Het stofje daarvoor, dat had ik echter wèl al 🙂 Mijn oog viel op de Jackie jas van Ienemiene (& Emma&Mona), en ik voelde het borrelen van enthousiasme, dus was het al bij al snel gekozen. Helaas ben ik over zowel het maakproces als het resultaat net iets minder enthousiast…

Ziehier het resultaat:

dsc_0348

lilliepawillie-jackie-coat

Ik vind het eerlijk gezegd een klein beetje een teleurstelling… Niet helemaal hoor, maar gewoon, het is niet wat ik ervan verwacht had. En dat op zich vind ik ook wel een beetje teleurstellend, want ik heb er toch best veel tijd in gestoken. Rosanne viel qua borstomtrek in maat 104, wat me best groot leek. Overal op Facebook en zo las ik echter dat het op maat viel, dus volgde ik de maattabel. Qua borstomtrek zit het jasje inderdaad goed, zeker als ze er nog een dikker vestje of trui onderaan zou doen. Maar aan de schoudertjes vind ik het te breed, en dat oogt niet zoals ik gehoopt had. Bovendien ben ik vergeten rekening te houden met de lengte van de mouwen, en die aan te passen aan haar maat (ze zit nu ongeveer aan maat 98). Gelukkig kan ik ze nog omslaan, al is ook dat net iets minder mooi, maar kom. Ik maakte de mouwtjes wel een pak smaller onderaan, nadat ik -eveneens in de facebook-naaigroepjes, wat zou ik zonder die groepjes doen 😉 – las en op foto’s zag dat die heel breed waren. Daar ben ik wel tevreden over.

De werkelijk prachtige felrode wollen stof met reliëf, kocht ik vorige winter bij Pauli in Leuven. De kleur is echt heel fel en intens, ik ben er helemaal dol op. Rood is echt moeilijk om goed te kunnen fotograferen, zoals ook Griet van Emma&Mona al eens schreef. En met kleine kindjes en in de regen, heb ik echt geen tijd om te oefenen met alle camera-instellingen om de kleur er beter uit te krijgen, hoe graag ik dat ook zou willen. Maar believe me, ’t is echt schoon 🙂 Nog steeds vind ik het soms jammer dat ik er maar 1,20m van kocht, net genoeg voor een kinderjasje 😉 Daarmee ging ik niet ver geraken voor een damesjas, wat ik ooit ook echt eens zou willen proberen. Maar gelukkig staat Rosanne altijd superschoon met rood, dus ideaal voor een jasje voor haar!

Ik gebruikte geen paspel, want vond geen echt geschikte kleur. Ik doorstikte wel de naden aan voor- en achterpand. Aan de achterzijde heb ik wel paspel gestikt aan het rugstukje.

Voor de voering gebruikte ik een prachtig stofje dat ik begin juli bij spoonflower kocht. Ik had maar een heel klein stukje van dit stofje nodig voor een ander projectje -dat nog gemaakt moet worden natuurlijk – dus kon uit de bestelde yard makkelijk de voering knippen. Ik vind dat altijd extra mooi als er een leuke voering komt piepen bij een jasje, en met dit printje zat dat wel snor, dacht ik zo bij mezelf.

dsc_0406

Ik dubbelde dat stofje met een rode fleece, zodat het helemaal winterproof is, wat hier aan de Oostkust wel nodig is. De eveneens met fleece gedubbelde mouwen maakte ik uit een voering-achtige gladde, blinkende stof die ik had liggen. Ah ja, want alle stoffen moesten al in de kast liggen!

De enige zonde die ik heb begaan tegen mijn criteria, zijn de knopen. In de pakweg drie blikken dozen vol knopen (met dank aan de kringloopwinkel) zat er eigenlijk geen enkele die helemaal m’n zin was. Het zou toch zonde zijn om er knopen aan te zetten die helemaal niet zo mooi erbij pasten? Dus woensdagavond, nadat Lode om 19u thuis kwam, vertrok ik naar de dichtstbijzijnde naaiwinkel, G Street Fabrics. Het werd een hele missie. Door werken aan de metro was het ‘single track’ (beide richtingen over 1 spoor) en deed ik er 3 keer zo lang over. Er was bij aankomst aan de juiste metrohalte niet meteen nog een bus, dus dat werd stappen. Zo kwam ik dus pas rond 20.30u aan, toen de winkel eigenlijk bijna ging sluiten. Niet ideaal om nog rustig te kiezen, zeker niet toen ik de volledige wand vol knopen zag… Gevolg is dat ik thuiskwam met knopen in eenzelfde kleur, niet precies wat ik wilde, maar ja, probleem was dat ik niet echt wist wat ik dan wèl wilde. Ach ja, ’t is nog wel ok, en beter dan wat ik had.

Het maakproces liep ook al niet over rozen. Ik wilde de randen overlocken (wat achteraf bekeken misschien niet nodig was?), maar de overlock wilde echt niet mee. Tientallen keren heb ik opnieuw ingeregen, spanning veranderd, vanalles geprobeerd, proeflapjes genaaid, maar niks hielp. Frustratie alom, en zoooooveel tijd verloren 😦 Ik zal ‘m moeten binnendoen voor een nazicht, hopelijk is het niks ergs. Daarnaast bleek het voor m’n machine (en/of mezelf 🙂 ) niet zo evident om mooi en vlot door de stof te naaien, al helemaal niet wanneer er meerdere laagjes samen doorstikt moesten worden. Ook bij de knoopsgaten was het eventjes een kleine ramp, want de stof bewoog niet eens en ik moest dus zelf mee trekken, zo voorzichtig mogelijk.

En om het verhaal helemaal compleet te maken: Rosanne wilt de jas niet aandoen. Ze kreeg al een halve crisis als ze ‘m moest passen, en de fotoshoot lukte enkel nadat ik beloofd had dat we daarna koekjes zouden bakken. Het wordt dus afwachten of ze het jasje gaat willen dragen. Als iemand tips heeft om haar zover te krijgen: laat maar komen! Want ik denk dat dat misschien nog de grootste challenge zal worden… 😉

Maar hopelijk ben ik voor de sew challenge toch alvast nog net met de hakken over de sloot? 😉

Kijk zeker ook naar de andere blogsters die deze week aan de slag gingen met hun criteria:  do-didit Emma & Monanaadjesendraadjes yerasi de zussen (Kristien)juffrouwkersjes siskobymieke mijn leven met 4 helden girlsinuniform (Lieve)sewlisi

Follow (bloglovin)

Een reactie maakt mij altijd blij!

patroontje/pattern: Jackie mantelIenemiene
stof/fabric:
rode wollen stof/outer fabric: Pauli (Leuven)
voering/lining: retro stof van ontwerpster Raveneve – Spoonflower

Somewhere this summer Davina, from the blog woohoobydavina had a great idea: she organised not only a blogmeet, but also a sewing challenge! The blogmeet took place in Belgium, so attending it was a bit difficult. But the sew challenge was tempting! After some consideration (I had some stress, I admit!) I went for it 🙂 The idea is simple but still challenging: everyone gets a name from a sewing blogger and has to give 3 criteria to this blogger, who makes something with those criteria in mind. 30 bloggers went along, and this is the last week and the final 10 bloggers. It’s really worth to hop over to Davina’s blog to see her oversight on week 1 and week 2!
I myself had to give criteria to Sara from the blog mijnlevenmet4helden, which means ‘my life with 4 heroes’. She makes the most stunning outfits, so make sure to visit her blog, also to see what she made for the sew challenge! I made it a bit difficult for her, unintentionally, but she made such a nice creations! I got my criteria from Vicky from the blog sewlisi, also absolutely worth a visit (see her creation for the sew challenge!) and was instantly happy with them. These were the criteria:
– something for fall
– something with a retro touch
– use only fabrics from your stash, so don’t go buy new stuff

At first I thought about finishing the cami dress which I once started. But then I thought about a coat for the children, something I already wanted to try last year but I didn’t get to it. The Jackie Coat, a pattern from Ienemiene (& Emma&Mona) has a vintage touch to it, and I had the perfect woolen fabric in my stash, so I went for it. I bought the fabric last year in my favorite fabric shop in Belgium, Pauli, and still am completely in love with the vivid intense color, which I struggled to get right on the pictures. The inside is  a fabric from spoonflower. I ordered a yard in July but only needed a little piece for the project I had in mind, which still needs to be made some day 🙂 So enough left to make the lining, since I really like it when a coat has a special and beautiful lining.

The result is not really what I was hoping for, which makes it a little disappointing. I took size 104 (4y) based on the measurements, which seemed big but on all facebook groups I read it is on size, so I didn’t take a smaller size. On the chest it is indeed perfect, especially when she would need to wear a cardigan or sweater underneath. But I think it’s too big on the shoulders, and I forgot to make the sleeves shorter. I also struggled quite a lot in the ‘making of’. First my serger refused to work properly, and then I struggled to be able to sew the fabric neatly, especially when I had to sew more than one layer of fabric. The buttonholes were even more problematic, since the fabric didn’t even move and I had to push it myself, trying to be as careful as possible. *sigh*

However these things, it’s of course not a real disaster, it’s just that I probably had too high expectations and not enough experience with this kind of fabric, and things like that. And isn’t everyone learning by doing?

The biggest challenge, however, will be to get Rosanne to wear the coat, since she really doesn’t like it… 😦 I had to promise her we’d bake cookies after the photoshoot to have her take the coat on… Anyone has any tips for succeeding in that challenge? 😉

Be sure to check out the other participants in the sew challenge this week:  do-didit Emma & Monanaadjesendraadjes yerasi de zussen (Kristien)juffrouwkersjes siskobymieke mijn leven met 4 helden girlsinuniform (Lieve)sewlisi

Follow (bloglovin)

Thank you for visiting my blog!
Any comment is of course highly appreciated😉