Collect moments, not things – januari 2016

Toen ik deze post las van Lobke van de blog Leukewereld, voelde ik het meteen ook kriebelen om er zelf iets mee te doen. Wat een leuk idee! Elke dag gebeuren er wel kleine dingetjes waar je heel blij van wordt, of waardoor je je even echt gelukkig kan voelen. Dingetjes om te koesteren. Momenten die zo vaak gewoon verloren gaan en die je vergeet, met de tijd, of meteen erna al.  Maar daar ga ik dus proberen iets aan te doen. De voorbije maand heb ik geprobeerd enkele van die kleine momenten bij te houden. Ik schreef ze neer in m’n agenda/schriftje. Ik merkte dat ik daardoor ook bewuster bezig was met de schoonheid en het geluk van alledaagse, eenvoudige dingen. Ik ga dus proberen om elke maand een lijstje te maken met momenten die me de maand daarvoor bijbleven. Bij deze deel ik jullie mijn ‘momenten’ van januari, in willekeurige volgorde:

  • Sia die plots haar naam begint te schrijven, en daar ongelooflijk trots op was. Sindsdien is ze heel veel bezig met ‘mijn letters’, overal waar ze de letters van haar naam ziet. Ik realiseer me dat ik er nog geen foto van nam, dringend eens werk van maken dus!
  • In de winterkou met z’n drietjes het kippenhok kuisen, en dan nog wat kruiwagenritjes. Genieten van het laatste winterzonnetje van de dag, met z’n prachtig warme gloed.
    januari 2016 (260)
  • Rosanne werd 2 jaar! Ik schreef er al een post over op haar dagje zelf. Een dag met fijne, warme, en vooral heel bijzondere herinneringen.
  • Het feestje van Rosanne, waar ik zelf veel plezier beleefd heb aan het uitwerken van het themafeest, zoals je hier, hier en hier kon zien 🙂
  • Door het werken rond ‘media’ in de klas, ontdekte Sia ook K3, wat hier altijd redelijk goed buiten de schijnwerpers was gebleven, o.a. omdat we (bewust!) geen digitale tv hebben en al die dingen dus ook niet kunnen zien. Maar via haar werd vooral de kleine zus ineens reuzegrote fan, en dan vooral van het liedje van de ‘luchtballonnen’. Het moet gewoon àltijd opstaan. Met soms grote crisis als het niet kan, of als Sia ook eens iets anders wilt zien of horen. Maar hoewel ik het eerst precies toch niet zo fantastisch vond dat ze daarmee weg waren, vind ik het nu wel leuk eigenlijk. meer nog, ik word eigenlijk gewoon zelf heel erg vrolijk van dat liedje, en van sommige anderen ook. Ik beken zelfs dat ik eens gewoon zelf in de auto, zonder kids erbij, dat liedje heel luid heb opgezet en heb meegezongen 🙂 We zijn dus volledig gezwicht intussen, en hebben zelfs zowel de cd als tickets voor een show in huis. Dat laatste had wel vooral te maken met Sia, die een week lang elke dag zei dat ze voordat we naar ‘het andere land’ gaan verhuizen nog graag de zee èn K3 wilde zien. Dat laatste is dan alvast geregeld.
    In onderstaand filmpje laat ik een portie schattigheid op jullie los. Let niet op de megamest in de “retro-keuken” (kwestie van het wat mooier te noemen dan het is…), het enige deel van het huis waar alles nog in niet-gerenoveerde staat is… Een ander filmpje kreeg ik niet in het bericht geplakt, maar vinden jullie hier.

  • Rosanne die regelmatig ‘lieve mama’ zegt en me dan ‘knuffelt’. Soms zegt ze ook wel eens ‘stoute mama’, maar dat is eigenlijk even schattig, vooral als ze haar boze snoetje erbij trekt 🙂 Ze vindt het ook een leuk spelletje om mij te horen ‘wenen’, en dan ofwel heel lief ‘kom maar’ te zeggen en me een schouderklopje te geven, ofwel heel boos ‘stoppen wenen’… Soms wel een beetje een spiegel vrees ik… oeps… :-S
  • Tijdens de herfst en de winter eten wij wel graag soep, en soep met balletjes was altijd al wel het grootste succes. Sinds ik echter voor kerst bij oma een pot tomatensoep met balletjes maakte, heeft Sia het in haar hoofd gestoken dat dat een heel speciale en lekkere soep was, en vraagt ze meermaals per week naar ‘de soep van bij oma’. Er worden dus veel balletjes gerold de laatste weken, en daar doet Sia graag en trots aan mee. Eigenlijk altijd gezellige momentjes. Zelfs vandaag nog, zaten papa en dochters aan tafel ballekes te rollen en ik de groentjes te snijden. Meer moet dat soms niet zijn…
  • Sia kreeg twee keer een vriendenboekje mee en heeft er intussen ook zelf eentje dat circuleert. Ik vind haar antwoorden zelf gewoon héérlijk. Zo onbevangen, zo zalig onbezorgd, zo puur als alleen een kind kan zijn… Lees bijvoorbeeld haar wensen, of wat ze wilt worden, of wat ze het leukste vind…
  • Daarbij aansluitend nog zoiets zalig onschuldig. Sia werd vorige week wakker en vertelde honderduit dat ze gedroomd had over Nijntje in de dierentuin, van de film… Dan probeer ik me in te beelden waar ze in haar hoofdje mee bezig is, en op welke manier ze van Nijntje droomt.
  • In het weekend is het voor Sia altijd een beetje feest, want doorheen de tijd is ze erin geslaagd om er een gewoonte van te maken dat ze dan mee in het grote bed mag slapen. Ze heeft een groot houten bord met de dagen, maanden, data, het weer, enz. Elke dag heeft een kleur, en bij de groene en de rode dag is het prijs! Dan kruipen we dus eigenlijk met z’n allen samen in bed, want Rosanne slaapt in een soort zelfgefabriceerde co-sleeper. Ik wil het niet verheerlijken, maar soms vind ik het toch echt heerlijk om dan tussen die twee in te kruipen, hun lijfje te voelen, hun geluidjes te horen. All you need is just right here… denk ik dan. Een van de voorbije weekends vonden we hen zo schattig dat we het niet konden laten om er een fotootje van te nemen, wat gezien het nachtelijke uur niet zo makkelijk vast te leggen was…
    december 2015 (185).JPG
  • Toen het nichtje van Sia met kerst een prinsessenkleed van Frozen kreeg, was dat voor Sia een waar drama, want zij wilde zo’n kleed ook! Drama alom, een beetje schaamtelijk vond ik, en best erg omdat ze zulke mooie cadeau’s had gekregen en er niet blij mee leek te zijn. Maar haar meter zou haar fantastische meter niet zijn als ze niet op het verjaardagsfeest voor Rosanne niet alleen een kadootje voor de jarige had, maar ook een extra kadootje  voor haar metekindje. Jullie raden het al…
    Sindsdien loopt prinses Elsa/Sia hier ongeveer dagelijks rond met dat kleedje, al dan niet in combinatie met een van onze fleece dekentjes die ze als een cape aandoet en waarmee ze en passant onze woonkamer, speelkamer, keuken, badkamer, … een poetsbeurt geeft. Wat op zich wel ok zou zijn, ware het niet dat ik het niet zo heel geweldig vind dat ik die dekentjes nu dus in feite beter elke week zou wassen…
    januari 2016 (191)
  • Rosanne is er mee gestopt gelukkig, maar tot voor kort schepte ze er een geweldig plezier in om haar handjes, beentjes, voetjes, of zelfs kleertjes vol te kleuren met stift. Als het zelfs maar 1 minuutje stil was, kon je er de donder op zeggen dat ze daarmee bezig was. Om daarna lang de handjes te mogen spoelen. Sinds we het spoelen hebben afgeschaft, is het gedrag een beetje uitgedoofd, maar in feite vond ik het echt überschattig. Die oogjes die zo enorm blonken als ze haar handjes kwam tonen, een beetje fier en ondeugend tegelijk. Onweerstaanbaar!
  • Zoveel leuke uitspraken van de kindjes. Zoals Rosanne, volop in de ‘ikke doen’ en ‘nee, van mij!’ fase, die zei ‘nee mama, geen kusjes geven, mijne mondje!’. Of Sia deze middag nog, nadat ik haar zei dat ze een engel was: ‘maar mama, bedoel je een èchte engel?’, gevolgd door ‘maar ik heb toch geen vleugels?’.
  • Ik volg dezer dagen opleiding in Brussel, en omwille van openbaar-vervoer-toestanden, ben ik altijd heel wat te vroeg daar. Daar maak ik echte me-time van, waarvan ik volop geniet. Deze week vond ik dan ook nog eens een supertof tijdschrift, Mollie Makes – Home. Weliswaar Franstalig, maar alleen al voor de prachtige plaatjes en inspiratie een echte aanrader. En zo kan ik m’n Frans nog wat bijschaven ook.
  • Ik heb ook weer enkele leuke vondsten gedaan in de kringwinkel, en daar was ik ook wel echt heel blij mee. Binnenkort toon ik ze jullie! Ik nam er al wat leuke fotootjes van, maar aangezien een van de minder leuke dingen van januari was dat mijn nog geen drie maanden oude fototoestel een vervelend defect heeft, ben ik aangewezen op een klein kodakje dat helemaal niet doet wat ik zou willen dat het doet. Omdat het dat niet kan natuurlijk, maar dan nog.

Hopelijk hebben jullie evenveel leuke en mooie momenten gehad!

Follow


Een reactie maakt mij altijd blij!

Advertenties

8 gedachtes over “Collect moments, not things – januari 2016

  1. Hihi, populair thema in blogland blijkbaar 🙂 Ik was vanmorgen al een beetje vrolijk geworden van mijn eigen contentementjes, maar deze van jou doen er nog een grote schep bovenop. En je hebt gelijk, als je er een beetje op begint te letten, maak je de leuke momenten precies bewuster mee 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Lila-K3 – Lilliepawillie

  3. Pingback: Collect moments, not things – februari 2016 – Lilliepawillie

  4. Pingback: collect moments, not things – maart 2016 – Lilliepawillie

  5. Pingback: #happythings2017 – week 1 – Lilliepawillie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s